Όταν στις 7 Ιανουαρίου ο Θεόδωρος Φέσσας συναινούσε στη πρόταση της κυβέρνησης για μια μικρή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, δεν ήταν απλώς επειδή έμενε πιστός στην παράδοση που θέλει τον “ΣΕΒ να τα έχει καλά με το γκουβέρνο”. Ήταν ακόμα επειδή πίστευε πως το συμφέρον της οικονομίας και της χώρας επιτάσσει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, τη διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας και την εμπέδωση μιας κουλτούρας συνεννόησης, συνεργασίας και συναίνεσης μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων.

“Δείτε τη μεγάλη εικόνα”, έλεγε στους συνομιλητές του και κυρίως σε όσους, πίσω από την αποδοχή του …κυβερνητικού ισοδύναμου, υπαινίσσονται με υστεροβουλία προνομιακές σχέσεις του προέδρου της INFOQUEST με την κυβέρνηση.

“Αν είναι να κλείσει η αξιολόγηση και να γυρίσει η χώρα σελίδα, αξίζει μια μικρή επιβάρυνση των εργοδοτών” υποστήριζε ο κ. Φέσσας, επικαλούμενος μια σειρά από προϋποθέσεις, όπως σταθερό και σταδιακά ελκυστικότερο φορολογικό πλαίσιο, φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον, κίνητρα για την ανάπτυξη και τις επενδύσεις, τις οποίες ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις έβαλαν στο τραπέζι του διαλόγου, ως το πλαίσιο μιας “συμφωνίας κυρίων” που θα ακολουθούσε.

Έκτοτε πέρασαν 40 μέρες και η κυβέρνηση έδειξε να υποτιμά το περιεχόμενο των προϋποθέσεων, αλλά να υπερτονίζει την πολιτική σημασία της στήριξης των εργοδοτών, την οποία φάνηκε να αξιοποιεί αλά καρτ για επικοινωνιακούς λόγους έναντι δανειστών και αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστικός του τρόπου που ο Πρωθυπουργός επικαλείται τη συμφωνία της 7ης Ιανουαρίου είναι οι σχετικές αναφορές του στη Βουλή κατά τη συζήτηση για το Ασφαλιστικό, αλλά και στην πρόσφατη συνέντευξη του στην Αυγή της Κυριακής, όπου σημειώνει: “Η περικοπή των συντάξεων είναι υφεσιακό μέτρο. Για αυτό την απορρίπτουμε στην διαπραγμάτευση. Επιλέξαμε το ισοδύναμο που προκύπτει από μια μικρή αύξηση των εργοδοτικών εισφορών, πράγμα με το οποίο οι εργοδοτικές οργανώσεις συμφώνησαν. Ο μόνος που δεν συμφώνησε ήταν η αντιπολίτευση που επιθυμεί διακαώς μείωση των συντάξεων γιατί έχει επενδύσει στην κοινωνική δυσαρέσκεια”.

[quote text_size=»small»]

Είναι προφανές πως ο Πρωθυπουργός αδιαφορεί για τη δυσαρέσκεια που προκαλεί στους εργοδότες η απόπειρα να τους εμπλέξει αυθαίρετα και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τους στην πολιτική αντιπαράθεση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

[/quote]

Διότι προφανώς και δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης που επιδιώκουν τη μείωση των συντάξεων, σε αντιδιαστολή με τους εργοδότες που βάζουν πλάτη για να την αποτρέψουν. Διότι προφανώς και η στήριξη των εργοδοτών δεν προέκυψε για να γίνει βορά στους πολιτικούς τακτικισμούς της κυβέρνησης, αλλά ως μια κίνηση καλής θέλησης σε μια κυβέρνηση εχθρική προς το επιχειρείν. Και βεβαίως διότι προφανώς οι εργοδότες και δεν διαφωνούν με την εκτίμηση του ΔΝΤ πως η αύξηση των εισφορών δεν λύνει το πρόβλημα του Ασφαλιστικού, αλλά πάντως συνεπικουρεί της κυβερνητικής προσπάθειας να κλείσει την αξιολόγηση που είναι και το πρωτεύων ετούτη την ώρα, για το συμφέρον της οικονομίας και της χώρας.

Για τους παραπάνω λόγους λοιπόν, εδώ και μερικές μέρες, τόσο ο κ. Φέσσας όσο και οι άλλοι πρόεδροι των εργοδοτικών οργανώσεων γίνονται αποδέκτες μιας κριτικής που τους θέλει να έπεσαν στην παγίδα της κυβέρνησης, αντιλαμβάνονται ότι ήταν μια «συναίνεση στο κενό» και σπεύδουν να αποστασιοποιηθούν με δημόσιες τοποθετήσεις τους και προσεκτικές διαρροές στον Τύπο. Από το ΣΕΒ υπογραμμίζουν πως η άτυπη συμφωνία “είναι πακέτο” και περιλαμβάνει από τη μια τη δέσμευση των εργοδοτών για αύξηση των εργοδοτικών εισφορών και από την άλλη τη δέσμευση της κυβέρνησης για τη τήρηση των προϋποθέσεων που τέθηκαν. Και πως αν δεν τηρηθεί το ένα μέρος της συμφωνίας, τότε η συμφωνία δεν ισχύει στο σύνολο της. Άλλωστε, όπως σημειώνεται, είναι παράδοση στο χώρο των επιχειρήσεων (και όχι μόνο..) οι συμφωνίες να τηρούνται.

Από κει και πέρα υπάρχει και άλλη μια παράδοση που θέλει τον ΣΕΒ να στέκεται ουδέτερος, αν όχι αμέτοχος, στα παιχνίδια των κομματικών αντιπαραθέσεων. Κι ίσως στην παρούσα συγκυρία και υπό τις παρούσες συνθήκες να συνιστούσε και την πλέον συνετή επιλογή για κάποιον που θα ήθελε να μείνει πιστός στην άλλη παράδοση, εκείνης δηλαδή που θέλει τον ΣΕΒ να τα έχει καλά με το γκουβέρνο…

Previous articleΔΗΓΜΑΤΑ
Next articleΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.