Ο Γιώργος Παπασίμος σημειώνει ότι η συμφωνία Πρεσπών με την οποία η Ελλάδα αναγνωρίζει μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα, σύνθετη ονομασία και ασαφείς ρυθμίσεις για τα εμπορικά σήματα, αποτελεί μια εθνική πληγή που ανά πάσα στιγμή στο μέλλον μπορεί να αιμορραγήσει.


Η συμφωνία Αθήνας – Σκοπίων την Κυριακή στις Πρέσπες, με την οποία η Ελλάδα αναγνωρίζει «Μακεδονικό Έθνος» και «Μακεδονική Γλώσσα», πέραν των άλλων ζητημάτων, όπως αυτό της σύνθετης ονομασίας, των ασαφών ρυθμίσεων για τα εμπορικά σήματα, του πλαισίου διαπραγμάτευσης της Ιστορίας μας, εάν ειδωθεί με απόλυτη αντικειμενικότητα και ψυχραιμία, αποτελεί μια «πληγή στα πλευρά» της Χώρας, που ανά πάσα στιγμή στο μέλλον μπορεί να αιμορραγήσει.

Το ρωσικό όνειρο

Η ιστορική αναδρομή της δημιουργίας του «Μακεδονικού προβλήματος», που ξεκινά το 1878 (Συνθήκη Αγίου Στεφάνου), ως στόχος της, τότε, Αυτοκρατορικής Ρωσίας, να δημιουργηθεί η «Μεγάλη Βουλγαρία», που θα καταλάμβανε ολόκληρη την σημερινή Ελληνική Μακεδονία, για την υλοποίηση του ονείρου της να εξέρχεται στα θερμά νερά της Μεσογείου. Στην συνέχεια, οι διαφοροποιήσεις αυτού, αρχής γενομένης από την «Επανάσταση του Ίλιντεν» από Βούλγαρους κομιτατζήδες (είναι αυτοί, που θεωρούνται εθνικοί ήρωες των Σκοπίων, τους οποίους μνημόνευσε στο διάγγελμά του ο Ζάεφ), με αρχικό στόχο την ένωση όλης της ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας με την Βουλγαρία και, στην συνέχεια, την αυτονομία αυτής ως ανεξάρτητο Κράτος με πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη, καταδεικνύει το τεράστιο Εθνικό Λάθος να αναγνωρίσει η Ελλάδα «Μακεδονική Εθνότητα». Αυτό, δηλαδή, που ήταν ο διακαής πόθος επί ενάμισι σχεδόν αιώνα του Βουλγαρικού εθνικισμού (κανείς δεν πρέπει να ξεχνά, ότι το Σκοπιανό κόμμα του VMRO, το οποίο ομιλεί ευθέως περί «Μεγάλης Μακεδονίας», υπήρξε «δημιούργημα» της Σόφιας).

Υπάρχει και Νότια Μακεδονία;

Με την συμφωνία, που υπογράφηκε την Κυριακή στις Πρέσπες, η Ελλάδα αναγνωρίζει ουσιαστικά, με βάση τις σημερινές παγκόσμιες διεθνείς σχέσεις και συνθήκες στα Σκόπια, μισό Κράτος (Βόρεια Μακεδονία, με την εντύπωση της πλειοψηφίας στον πλανήτη, ότι υπάρχει και «Νότια Μακεδονία») και ένα ολόκληρο Έθνος, το «Μακεδονικό». Πρόκειται για «εκρηκτικό» συνδυασμό για την Χώρα μας στο μέλλον, τόσο για τα άμεσα γεωπολιτικά της συμφέροντα στην περιοχή, όσο και ως «κληρονόμου» της λαμπρής Ιστορίας των αρχαίων Μακεδόνων.

Και αυτό γιατί, από τη στιγμή, που αναγνωρίζουμε, ότι οι πολίτες των Σκοπίων είναι «Μακεδόνες», τότε η Χώρα τους είναι η «Μακεδονία», εάν, δε, οι «Μακεδόνες», είναι οι κάτοικοι της «Βόρειας Μακεδονίας», τότε τους λείπει η «Νότια Μακεδονία» !!!! Έτσι, το προβαλλόμενο επιχείρημα, ότι η συμφωνία αυτή θα βάλει τέλος στους αλυτρωτισμούς, δεν αντέχει σε λογική αξιολόγηση, αφού ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει, επικυρώνεται, δηλαδή, ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων με την «σφραγίδα», μάλιστα, του Ελληνικού Κράτους.

Γι’ αυτόν τον λόγο, η άποψη ότι, αφού είχαν, ήδη, αναγνωρισθεί τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από πάρα πολλά Κράτη στον κόσμο, η σύνθετη ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» είναι προς το συμφέρον της Χώρας, καθίσταται χωρίς σοβαρή βασιμότητα. Αφενός διότι, μόνο η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να τους δώσει τίτλους «Μακεδονικής» εθνικής ταυτότητας. Και, αφετέρου διότι, μόνο με την έγκριση της Ελλάδος θα μπορούσαν να ενταχθούν στους διεθνείς Οργανισμούς, που επιθυμούν (ΝΑΤΟ, Ε.Ε.), ακόμα και στην περίπτωση, που το τελευταίο κρατίδιο στον πλανήτη τα αναγνώριζε ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Ευάλωτη η Ελλάδα στον τουρκικό αναθεωρητισμό

Επίσης, προβάλλεται μετ’ επιτάσεως από την Κυβέρνηση και αυτών, που είναι υπέρ της συμφωνίας, το επιχείρημα, ότι η Ελλάδα θα έχει σημαντικές ωφέλειες, διότι κλείνοντας το θέμα αυτό, θα επικεντρωθεί στην εξ Ανατολών απειλή της Τουρκίας. Το επιχείρημα, όμως, αυτό είναι ψευδεπίγραφο, γιατί η υποχώρηση της Ελλάδας στο ζήτημα αυτό απέναντι σε ένα εμφανώς πιο αδύναμο Κράτος, δίνει το σύνθημα, ότι είναι ευάλωτη και ευεπήφορη σε οποιαδήποτε πίεση και αυτό θα ανοίξει, παρά θα κλείσει, την «όρεξη» του Τουρκικού αναθεωρητικού κατεστημένου.

Για να επικεντρωθεί η Ελλάδα στον πραγματικό κίνδυνο, που προέρχεται από την Τουρκία, αφενός, οφείλει να σβήσει οποιαδήποτε άλλη εστία διεκδίκησης εναντίον της (η επικύρωση, όμως, του Μακεδονικού αλυτρωτισμού με την συμφωνία των Πρεσπών, δεν σβήνει μελλοντικές διεκδικήσεις σε βάρος της) και, αφετέρου, θα πρέπει να επεξεργαστεί ένα ισχυρό εθνικό αποτρεπτικό σχέδιο, με βάση τα νόμιμα εθνικά δίκαια του Ελληνισμού, κάτι, όμως, που προϋποθέτει, εκτός των άλλων, και την ψυχική ενότητα του Ελληνικού Λαού, που, εντελώς αχρείαστα και ηλιθιωδώς, στην σημερινή συγκυρία διαταράσσει η επιζήμια εθνικά συμφωνία των Πρεσπών.

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Γιώργου Παπασίμου στο new deal

Previous articleΔεν υπάρχουν κρυφά στη συμφωνία Eurogroup
Next articleΆλμα στο κενό η παράδοση της Μακεδονίας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΙΜΟΣ
Ο Γιώργος Παπασίμος γεννήθηκε στο Κεφαλόβρυσο Τρικάλων στις 21-10-1960 από αγροτική οικογένεια. Τελείωσε το Λύκειο στα Τρίκαλα το 1978. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι δικηγόρος στον Άρειο Πάγο. Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος της Κίνησης Ιδεών και Δράσης «ΠΡΑΤΤΩ», ενώ σήμερα είναι μέλος της "Πρωτοβουλίας 14ης Μάη". Διετέλεσε αναπληρωτής Γραμματέας του Τομέα Διαφώτισης της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (1988 – 1993). Ιδρυτικό μέλος τουΔΗ.Κ.ΚΙ. (1995), μέλος της Πολιτικής Γραμματείας, εκπρόσωπος Τύπου αυτού έως το 2004 και υποψήφιος Βουλευτής στον Νομό Τρικάλων.Υποψήφιος Νομάρχης Τρικάλων το 2002, επικεφαλής της Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συσπείρωσης (Ν.Α.ΣΥ.), όπου εκλέχθηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος (2003 – 2006). Κατέθεσε ολοκληρωμένες προτάσεις για την δυναμική και ισόρροπη ανάπτυξη των Τρικάλων. Αρθρογραφεί για διάφορα θέματα πολιτικής και κοινωνικής θεωρίας σε διάφορες ημερήσιες εφημερίδες της Αθήνας και των Τρικάλων («ΑΥΓΗ», «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ», «ΕΡΕΥΝΑ», «ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ» κ.λπ.). Συνεργάσθηκε με το περιοδικό «ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ» κατά την περίοδο 1988 – 1993. Τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας των Τρικάλων «Η ΕΡΕΥΝΑ» από το έτος 2007 έως σήμερα, με την στήλη «ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ».

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.