Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017
στο αμφιθεατρο σε ψαχνω, χαμενη ελπιδα

ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΣΕ ΨΑΧΝΩ, ΧΑΜΕΝΗ ΕΛΠΙΔΑ

της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΟΛΟΒΟΥ 

Δεν θέλησα να περάσω έξω από τη Νομική χθες, παρ’ όλο που δρόμος μου περνούσε από εκεί.  Δεν ξέρω για ποιόν ακριβώς λόγο, πάντως όχι για να μην πω «για δες πως κατάντησε» αφού έτσι κι αλλιώς εκείνο το ερείπιο στη Σόλωνος πάντα μου έσφιγγε την καρδιά.

Γιατί από εκείνο το ερείπιο, από την ταράτσα του, ξεκίνησε η εξέγερση των φοιτητών ενάντια στη χούντα το 1973.

Ένα χρόνο αργότερα, πρωτοετής φοιτήτρια της Νομικής –αμέσως μετά τη μεταπολίτευση- βρέθηκα εκεί, στα αμφιθέατρα, σε ένα χώρο που παλλόταν από αγωνιστικό πάθος, σε ένα χώρο που πλημμυρισμένο από ελπίδες. Το ένιωθες, το πίστευες ότι κάτι θα αλλάξει.  Στην καθιερωμένη υποδοχή των πρωτοετών, ο Στέφανος Τζουμάκας, -τον θυμάμαι σαν τώρα- στεφανωμένος με τις δάφνες του αντιστασιακού, με το κλασικό αμπέχονο, πήρε το λόγο και μας είπε: Σύντροφοι πρωτοετείς, αυτός  χώρος, αυτά τα σκαλιά που κατεβήκατε είναι βαμμένα με αίμα! Όποιος ήρθε εδώ για τα μαθηματάκια του μόνο, να πάρει τα βιβλία του και να πάει σπίτι του. Εδώ είναι χώρος αγώνα. Η χούντα έφυγε, αλλά έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας…

Τα χρόνια πέρασαν, οι αγώνες συνεχίστηκαν, το αποτέλεσμα το βλέπουμε και το βιώνουμε σήμερα. Η νεαρή τότε και πολλά υποσχόμενη δημοκρατία, κατέληξε σε ένα μόρφωμα, στο οποίο η καταπάτηση των δικαιωμάτων του πολίτη, έγινε κοινός τόπος, σε λίγο δεν θα μας νοιάζει κιόλας. Κι αντί να νοιαζόμαστε γι’ αυτό, να καθίσουμε να σκεφτούμε τι θα κάνουμε και πως θα βγούνε από αυτό το τραγικό αδιέξοδο, πάμε εμείς οι ξυπόλητοι στ’ αγκάθια να σώσουμε άλλους. Τι φταίνε αυτοί οι δύστυχοι που τους μαζέψαμε από την Κρήτη και τους φέραμε εδώ στη Νομική, τους εγκαταστήσαμε σαν σε καταυλισμό (η Νομική, το κάστρο της Δημοκρατίας καταυλισμός) και τους κάναμε να πιστέψουμε ότι κάτι θα καλυτερέψει γι’ αυτούς; Ποιος έκανε αυτό το έγκλημα; Δεν θέλω να πιστέψω ούτε σε αναλύσεις περί πρακτόρων, ούτε σε προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τα  γιγαντωμένα  πλέον προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Ποιοι είναι αυτοί οι φιλάνθρωποι που παίζουν με τις τύχες αυτών που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα;

Αίτημα των μεταναστών της Νομικής είναι λέει η χορήγηση άδειας παραμονής σε όλους τους οικονομικούς μετανάστες, που βρίσκονται στην Ελλάδα, καθώς -όπως διευκρινίζουν- «είναι η μεγαλύτερη απεργία πείνας μεταναστών στην ιστορία της Ευρώπης». 

Μήπως όμως πράγματι αυτός ο  καταυλισμός των μεταναστών μέσα στο πανεπιστημιακό άσυλο θα σημάνει την αρχή νέων συγκρούσεων; Μήπως θα είναι ο Δούρειος Ίππος για τις γνωστές προβοκατόρικες υποκινούμενες ταραχές, τις οποίες και ανέχονται συστηματικά, όλες οι τελευταίες διαδοχικές κυβερνήσεις;