Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος σημειώνει ότι ο covid 19 δεν απειλεί μόνον με δημογραφική συρρίκνωση την Ευρώπη. Αποτελεί πλέον και βόμβα μεγατόνων για την οικονομική και νομισματική της συνοχή. Και αυτή η διάσταση της σημερινής κρίσης έγινε σαφέστατα ορατή στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που είναι και το ύπατο όργανο λήψης αποφάσεων στην ΕΕ.


Η αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γερμανία, είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος. Το τεράστιο πρόβλημα της ευρωζώνης και κατ΄επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι αν πρέπει να εκδοθούν «κορωνομόλογα» ή όχι. Το τεράστιο πρόβλημα της ευρωζώνης και της ΕΕ, είναι αν θα υπάρξει ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική, γεγονός που απαιτεί και την απαραίτητη πολιτική βούληση.

Μετά τον πόλεμο κατά της νόσου Covid-19, η ΕΕ θα βγει τραυματισμένη. Το αν ο τραυματισμός αυτός θα είναι ισχυρός ή ήπιος θα το δούμε τις εβδομάδες που ακολουθούν. Σε κάθε περίπτωση όμως, το τραύμα θα είναι μέρος της παγκόσμιας πραγματικότητας. Και ως τέτοιο, δεν θα επηρεάσει μόνον την Ευρώπη, αλλά ολόκληρον τον πλανήτη. Και αυτή η διάσταση, είναι πρόσθετο και σημαντικό βάρος για την Ευρώπη.

Όταν οι μεγάλοι του κόσμου ξανακαθίσουν στο τραπέζι της διαπραγματεύσεων, πόσο ισχυρή και ενωμένη θα είναι η Ευρώπη; Κίνα, Η.Π.Α., Ιαπωνία, Βραζιλία, Ρωσία, Καναδάς, Ινδία και Αυστραλία, αντιπροσωπεύουν το 76% του παγκόσμιου πληθυσμού και το 80% του παγκόσμιου πλούτου. Τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά ποσοστά είναι 3,2% και 17%. Αν δε τα ποσοστά αυτά μοιραστούν μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ, μιλάμε για μια τρύπα στο νερό. Μια κατακερματισμένη Ευρώπη θα είναι παγκοσμίως ανύπαρκτη. Όσο για τα παραμύθια περί του «έθνους-κράτους» είναι καλά για να αποκοιμίζουν.

Στην Ευρώπη του covid 19

Υπό αυτές τις συνθήκες, η σημερινή Ευρώπη της υγειονομικής κρίσης, αντιμετωπίζει πλέον υπαρξιακό πρόβλημα που παραμερίζει τη συνήθη στενόκαρδη εθνικιστική φιλολογία. Το καίριο ερώτημα για την Ευρώπη δεν είναι η αναγκαιότητα/σκοπιμότητα της ένωσης της, αλλά ο τρόπος με τον οποίον το κεκτημένο 63 ετών θα προσαρμοστεί στον δραστικά μεταβαλλόμενο κόσμο μας.

Για να κρατηθεί ζωντανή η Ευρώπη στη μετά-πανδημία εποχή, οι ηγέτες της πρέπει να καταλάβουν τι συνέβη και τι συμβαίνει, χωρίς ιδεολογικές και εθνικιστικές παρωπίδες.

Ο κορωνοϊός ανοίγει ήδη μια νέα δραματική σελίδα στο ευρωπαϊκό εγχείρημα. Και όπως όλες οι πανδημίες που έπληξαν τις ανθρώπινες κοινωνίες στο πέρασμα της ιστορίας, το ίδιο θα συμβεί και σήμερα. Στην μετά την πανδημία εποχή θα υπάρξουν δραματικές ανατροπές και καλόν θα ήταν να προβλεφθούν, έστω και κατά προσέγγιση.

Όπως αυτό συνέβη εξάλλου, από ιστορικής σκοπιάς και με τις προηγούμενες πανδημίες. Και από την άποψη αυτή, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι οι αλλαγές αυτές θα είναι προς το όφελος των λαών της Ευρώπης και της ευημερίας τους. Είναι κατάδηλο ακόμα και τώρα, στις δύσκολες ώρες, ότι οι φωνές της ασυναρτησίας και της οργανωμένης παραπληροφόρησης είναι πάντα ενεργές, δραστήριες και δηλητηριώδεις. Οι δε φορείς τους δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτε, γιατί γνωρίζουν ότι στην ουσία, ο λαϊκισμός και η ανευθυνότητα παίζουν τα τελευταία τους χαρτιά.

Ήδη δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι πολλές χώρες που πλήττονται από την Covid-19, ο κόσμος δεν περιμένει παχειά λόγια από δημοκόπους και άλλους πολιτικούς λαθρεμπόρους, αλλά θέλει ευθύνη και σοβαρότητα.

Δεν έρχεται το τέλος της ΕΕ

Έσπευσαν κάποιοι κύκλοι ανωμαλίας να προβλέψουν τη διάλυση της ευρωζώνης και ενδεχομένως το τέλος της ΕΕ στη συνέχεια. Πλανώνται πλάνην οικτράν. Παρά την κρίση που προκαλεί η Covid-19, για την ώρα το Ευρώ πάει καλά. Η εμπιστοσύνη στο δεύτερο αποθετικό νόμισμα του κόσμου υπάρχει ακόμη. Η Ευρώπη όμως πρέπει να αποδείξει την αξιοπιστία της δημιουργώντας ένα καταφύγιο τελευταίου δανειστή. Ίσως όχι μέσω της ΕΚΤ, μια και κάποια κράτη μέλη προτιμούν τον ρόλο αυτό να τον παίξει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης, με την έκδοση κορωνομολόγων, χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και την έγκριση του κοινοτικού προϋπολογισμού 2021-27.

Κατά την εκτίμηση μας, οι διαπραγματεύσεις πάνω στο θέμα αυτό,θα πάνε πολύ πιο μακρυά. Ιδιαίτερα τώρα που ολοκληρώθηκε το Brexit. Θα δρομολογηθεί εκ των περιστάσεων η πίεση και για την πολιτική Ευρώπη. Αισιόδοξο από την άποψη αυτή, ήταν και το μήνυμα της απόφασης για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, όπως και η εγγύηση των συνόρων μας με την Τουρκία. Δίνει ένα ισχυρό μήνυμα σχετικά με τις φιλοδοξίες της Ένωσης να διατηρήσει το οικοδόμημά της.

Είναι βέβαιο ότι η ανθρωπότητα θα επιζήσει και αυτής της καταστροφής. Η Ε.Ε. όμως, για ένα χρονικό διάστημα, θα είναι επιρρεπής στην Κίρκη του λαϊκισμού και της υπονόμευσης των αξιών της. Αν προσέξουμε, δεν θα χάσουμε την ομπρέλα ασφάλειας, το κοινωνικό κράτος και την φιλελεύθερη δημοκρατία μας. Συνεπώς οφείλουμε όλοι μας να στρατεύουμε στην διατήρηση της κληρονομιάς που μας χάρισε η γενιά του Πολέμου. Γιατί σε πόλεμο είμαστε κι εμείς.

Προηγούμενο άρθροΟ κορωνοϊός και οι θεωρίες συνωμοσίας
Επόμενο άρθροΕγκλεισμός σπίτι, η εντολή που δεν δέχεται η Οικονομία…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.