Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018
ΘΑΝΑΣΗΣ Κ.

ΘΑΝΑΣΗΣ Κ.

Ο Θανάσης Κ. αναλύει σε βάθος τα πολιτικά δρώμενα. Πιστεύει ότι από εμάς θα εξαρτηθεί το τελικό αποτέλεσμα. Από μας θα εξαρτηθεί ο παράδεισος ή η κόλαση που θα χτίσουμε...
ΘΑΝΑΣΗΣ Κ.
σε σύγχυση η κυβέρνηση με το χάος γύρω μας

Σε σύγχυση η κυβέρνηση με το χάος γύρω μας

Ο Θανάσης Κ. εκτιμά πως η κυβέρνηση βρίσκεται σε σύγχυση όταν γύρω μας τείνει να επικρατήσει το χάος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δυο ώρες αφότου ο Νίκος Κοτζιάς διαβεβαίωνε για ολοκλήρωση της διαπραγματεύσης στο Σκοπιανό, το Μέγαρο Μαξίμου ανέφερε ότι η διαπραγμάτευση τώρα μπαίνει σε κρίσιμη φάση


Σας είχα προειδοποιήσει ότι οι εξελίξεις που έρχονται – στην Ελλάδα και γύρω από την Ελλάδα, που επηρεάζουν όμως κι εμάς, άμεσα – θα είναι «καταιγιστικές»

Όπως φαίνεται θα είναι ακόμα πιο καταιγιστικές!

Για να καταλάβετε σε τι «αχαρτογράφητα νερά» αρμενίζουμε:

* Ο Κοτζιάς ανακοίνωσε την Δευτέρα, μετά από την (πολλοστή) συνάντησή του με το Σκοπιανό ομόλογό του, ότι οι δύο υπουργοί «τέλειωσαν το έργο που τους είχε ανατεθεί». Και η κατάληξη της διαπραγμάτευσης βρισκόταν πλέον στα χέρια των δύο Πρωθυπουργών (Τσίπρα και Ζάεφ).

Πολλοί έσπευσαν να εκλάβουν τη δήλωσή αυτή ως ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης! Και επικείμενη εξαγγελία τελικής συμφωνίας…

Όμως, πριν περάσουν δύο ώρες, το Μαξίμου… «άδειασε» τον Κοτζιά!

Δεν έχει ξαναγίνει…

Όχι απλώς μείωσε τις προσδοκίες (η διαπραγμάτευση δεν τελείωσε, ανέφερε το non-paper του Μαξίμου αλλά τώρα μπαίνει στην πιο κρίσιμη φάση…)

Αλλά ουσιαστικά αποδοκίμασε και τη δήλωση του δικού του υπουργού Εξωτερικών: Μερικοί, λέει, βιάστηκαν να πούνε χόπ, πριν τα Σκόπια πηδήξουν το χαντάκι! Αυτό είναι που δεν έχει ξαναγίνει…

Έχουμε το απόλυτο χάος: Πριν λίγες μέρες μαθαίναμε από τα Σκόπια ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός συζητούσε το όνομα «Μακεδονία του Ίλιντεν». Το παραδέχθηκε κι ο ίδιος λίγο αργότερα στην Αθήνα.

Ύστερα τον έκραξαν όλοι – μα όλοι!

Γιατί βεβαίως αυτό το όνομα είναι επιτομή αλυτρωτισμού! Κι ύστερα το Μαξίμου διέδιδε ότι ο «Ίλιντεν» ΔΕΝ είναι πια στο τραπέζι!

Κι ύστερα οι Σκοπιανοί διέδιδαν πως το μόνο όνομα που δέχονται ως erga omnes είναι το «Μακεδονία του Ίλιντεν» – που όμως η Ελλάδα ΔΕΝ το συζητάει πια και η Αντιπολίτευση στα Σκόπια ΔΕΝ το αποδέχεται τελικά…

Κι ύστερα ο Κοτζιάς μας διεμήνυσε πως εκείνος τελείωσε τη δουλειά του (με τον Σκοπιανό ομόλογό του) και το θέμα πια θα ήταν αν θα έκαναν τη μεγάλη υποχώρηση ένας από τους δύο Πρωθυπουργούς. (Αυτό μας είπε ουσιαστικά – καρφώνοντας και τους δύο!)

Και το Μαξίμου, σε ό,τι αφορά τον Τσίπρα, έσπευσε όχι μόνο να κατεβάσει τις προσδοκίες, όχι μόνο να μεταθέσει το χρόνο της ενδεχόμενης συμφωνίας για τα τέλη του επόμενου μήνα, αλλά να αποδοκιμάσει και τον Κοτζιά!

Συμπέρασμα: όταν μεταξύ τους ΔΕΝ μπορούν να συνεννοηθούν, πώς να συνεννοηθούν με τους Σκοπιανούς ή με την αντιπολίτευση; Μακριά νυχτωμένοι

Ύστερα μας λένε πως οι Γερμανοί «πιέζουν ασφυκτικά» για συμφωνία!

Τι λέτε, ρε παιδιά; Ποιοί Γερμανοί; Πώς «πιέζουν»;

Η Γερμανία δεν ξέρει τι της ξημερώνει αύριο στην Ιταλία, η οποία έχει δεκαπλάσιο μέγεθος ως οικονομία από μας, κι έχει συσσωρεύσει επταπλάσιο χρέος από το δικό μας! Κι έχει αρχίσει να αμφισβητεί το ίδιο το ευρώ και την παραμονή της σε αυτό…

Για πέντε χρόνια δεν είχαν εκλεγμένο Πρωθυπουργό στην Ιταλία!

Τους έβαλαν τρείς «υπηρεσιακούς» πρωθυπουργούς (με εύθραυστες ισορροπίες) – τον Μόντι τον Λέτα και τον Ρέντσι – έπεσαν και οι τρεις και μπήκε ένας τέταρτος (ο Τζεντιλόνε), να δει αν μπορεί να μαζέψει τα πράγματα και να κάνει εκλογές. Έκανε τις εκλογές και τώρα δεν μπορούν να δώσουν εντολή στα πλειοψηφούντα κόμματα γιατί ουσιαστικά βάζουν βέτο… οι Βρυξέλλες (και το Βερολίνο)!

Με αποτέλεσμα να πάνε πάλι για προσωρινό υπηρεσιακό Πρωθυπουργό που θα οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές μέσα στη χρονιά. Και πολλοί φοβούνται πλέον ότι η αντιευρωπαϊκή ψήφος θα είναι πια ακόμα μεγαλύτερη

Εκτός κι αν κερδίσει έδαφος ο… Μπερλουσκόνι! Τον οποίο τον είχαν παραμερίσει οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι από το 2012, και τώρα παρακαλάνε να κερδίσει αυτός μην έλθουν οι άλλοι που είναι πολύ χειρότεροι

Το αποτέλεσμα είναι ότι εκτοξεύονται τα ομόλογα και της Ιταλίας και της Ισπανίας (που μπήκε κι αυτή σε πολιτική κρίση) και της Ελλάδας.

Μόνο που για την Ελλάδα αυτό είναι πια θανάσιμο! Γιατί τώρα θα ετοιμαζόμασταν να «βγούμε στις αγορές». Και τώρα είναι δύσκολο να δανειστούμε από τις αγορές, όχι μόνον εμείς, αλλά ακόμα και άλλοι Ευρωπαίοι της Μεσογείου, πολύ ισχυρότεροι από μας!

Οπότε ο Τσίπρας αντιμετωπίζει σοβαρά το φάσμα είτε επέκτασης του τρίτου μνημονίου, είτε πιστοληπτικής γραμμής με όρους αυστηρότερου τέταρτου μνημονίου. Και σκεφτείτε ότι, ακόμα η Ιταλική κρίση δεν άρχισε να «δαγκώνει» για τα καλά…

Οπότε τι μου λέτε πως «πιέζει» η Γερμανία; Ποιους ακριβώς «πιέζει» η Γερμανία; Εδώ δεν ξέρει τι θα κάνει η Γερμανία με την Ιταλία, θα ασχοληθεί με τα …Σκόπια;

Εδώ δεν ξέρει τι θα κάνει με το Ελληνικό χρέος, θα ασκεί πιέσεις για το όνομα των Σκοπίων;

Εδώ δεν ξέρει πως θα αντιμετωπίσει το ΔΝΤ που ούτε να δεχθεί τους όρους του μπορεί ούτε να το αφήσει να φύγει (από το Ελληνικό Πρόγραμμα) …

Θα ασκήσει πολιτικές πιέσεις σε Ελλάδα και Σκόπια για κάτι που ούτε η Ελλάδα ούτε τα Σκόπια μπορούν να αποδεχθούν χωρίς σοβαρές εσωτερικές αναστατώσεις;

Πολλά μπορούν να γίνουν τις επόμενες μέρες με τους ανόητους που κυβερνούν εδώ. Αλλά ό,τι κι αν γίνει θα γίνει για άλλους λόγους, ΟΧΙ γιατί μας «πίεσαν» οι Γερμανοί…

Όποιοι επικαλούνται «σφοδρές Γερμανικές πιέσεις» είτε δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, είτε προσπαθούν να βρουν πρόσχημα για να υποχωρήσουν οι ίδιοι

Για να καταλάβετε: η Γερμανία βιώνει τους τελευταίους μήνες μια ιδιότυπη αλλά πρωτοφανή ακυβερνησία! Μέχρι πριν ένα μήνα δεν είχαν καν κυβέρνηση. Τώρα έχουν κυβέρνηση, αλλά είναι στον αέρα. Τα κόμματα που της συναποτελούν χάνουν συνεχώς σε δημοσκοπήσεις, τα ακραία αντιευρωπαϊκά κόμματα ενισχύονται συνεχώς (και στη Γερμανία), οι κυβερνώντες αναγκάζονται και … ξαναψηφίζουν όσα έχουν ήδη ψηφίσει, αλλά δεν μπορούν να πάρουν μεγάλες και κρίσιμες αποφάσεις.

Απλώς εύχονται να τους πάνε όλα καλά. Όμως, τους πάνε όλα ανάποδα

Και ζούνε με την αγωνία τι θα συμβεί στις περιφερειακές εκλογές της Βαυαρίας το φθινόπωρο, όπου ένα κακό αποτέλεσμα για τους Χριστιανοδημοκράτες μπορεί να σημαίνει ραγδαίες εξελίξεις και στη Γερμανία συνολικά. Ως τότε δεν τολμούν να πάρουν μεγάλες αποφάσεις. Ενώ από τότε και μετά, δεν ξέρουν τι θα έχουν να αντιμετωπίσουν…

Στην Ιταλία έχουμε επίσης παρατεταμένη ακυβερνησία.

Στην Ισπανία το ίδιο. Η κυβέρνηση Ραχόϊ είναι στον αέρα και αντιμετωπίζει επίθεση ανατροπής της από τα άλλα κόμματα. Ενώ πρόωρες εκλογές εκεί θα ανατρέψουν σίγουρα το πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Η Τουρκία οδεύει σε εκλογές, ενώ αντιμετωπίζει ήδη τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών και το ενδεχόμενο μετά τις εκλογές στα τέλη Ιουνίου, να επιβληθούν κι εκεί capital controls. Πράγμα που θα αποσταθεροποιήσει τη χώρα χωρίς προηγούμενο…

Ενώ την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ αποφασίζουν να μην παραδώσουν – προσωρινά, τουλάχιστον – στην Τουρκία τα νέα μαχητικά F-35…

Σε μια γενική κατάσταση διεθνούς και περιφερειακής ρευστότητας πολιτικά, αποσταθεροποίησης οικονομικά για όλους και ακυβερνησίας επίσης για όλους τους βασικούς παίχτες της περιοχής, το να μιλάμε για «πιέσεις» καταντά αστείο. Πολλώ μάλλον για θέματα… δευτεροτριτεύοντα (για τους άλλους) όπως το Σκοπιανό.

Και να είχαν εξ αρχής κάποιο «σχέδιο» (πράγμα αμφίβολο) τώρα τους ανατράπηκε. Και να ήθελαν να πιέσουν για να το επιβάλουν, τώρα πια δεν μπορούν. Και να σκόπευαν να «δελεάσουν» την Ελλάδα με το χρέος – δώστε το όνομα στα Σκόπια και θα σας δώσουμε κάτι παραπάνω για το χρέος – τώρα είναι δεμένα τα χέρια τους.

Γιατί κάθε «κούρεμα χρέους» προς την Ελλάδα θα συμπαρασύρει κάποια αντίστοιχη παραχώρηση πλέον και προς την Ιταλία! Που όμως έχει πολύ μεγαλύτερο χρέος. Άρα αν οι Γερμανοί δώσουν «κάτι» σε μας, θα τους ζητηθεί αμέσως μετά να δώσουν πολλαπλάσια και στους Ιταλούς.

Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει πια: Οι Γερμανοί πιέζονται και από τη δική του κοινή γνώμη, αλλά και από άλλους βόρειους εταίρους να κάνουν ring-fencing στην Ιταλία! Δηλαδή να την βάλουν στην «καραντίνα»! Κι αν η Ιταλία μπει στην «καραντίνα» του ευρώ, αυτό είναι πιθανότερο να συμπαρασύρει και την Ελλάδα!

Εκείνο που τώρα μόλις έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται στην Ευρώπη – αλλά δεν το έχουμε αντιληφθεί ακόμα στην Ελλάδα – είναι ότι η Ιταλία μπορεί να τελικά να βγει από το ευρώ χωρίς να καταστραφεί, ενώ η Ελλάδα το 2015 δεν μπορούσε.

Αλλά, αν βγει από το ευρώ και η Ιταλία (μετά τη Βρετανία), τότε κανείς δεν θα ενδιαφέρεται να κρατήσει οπωσδήποτε και την Ελλάδα. Που δεν κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις…

Αν η Ελλάδα είχε ακολουθήσει την πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και είχε βγει από το μνημόνιο και την κρίση το 2015, σήμερα θα ήταν απόλυτα ασφαλής και δεν θα κινδύνευε από τις «αναταράξεις» που θα προκαλέσει ο «Ιταλικός σεισμός». Επειδή δεν βγήκαμε τότε από την κρίση, σήμερα κινδυνεύουμε να μπούμε σε πολύ μεγαλύτερη κρίση.

Γλιτώσαμε από τον Βαρουφάκη και κινδυνεύουμε να τη βρούμε από τους Ιταλούς!

Κι ενώ στην Αθήνα η κυβέρνηση Τσίπρα έχει δυσκολίες να συνεννοηθεί με τον υπουργό της τον Κοτζιά (για το Σκοπιανό), έχει ακόμα μεγαλύτερες δυσκολίες να συνεννοηθεί με τον υπουργό της τον Τσακαλώτο (για την «καθαρή έξοδο» που δεν θα είναι πια ούτε «καθαρή» ούτε «έξοδος»), έχει προβλήματα να αντιμετωπίσει και τους… Ρουβίκωνες!

Κι όλα αυτά, ενώ οι αγορές έχουν αρχίσει να βαράνε τα νταούλια και να χορεύουν πολύ ισχυρότερες οικονομίες από τη δική μας. Και η δική μας ακόμα περισσότερο…

Χάος έξω, χάος μέσα, χάος γύρω μας, χάος παντού.

ΥΓ. Και δεν σας έβαλα καθόλου «στο λογαριασμό», ούτε πως θα αντιδράσει ο Ερντογάν μετά τις εκλογές – κι ενώ η χώρα του θα βουλιάζει οικονομικά ακόμα περισσότερο – ούτε πως θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ μετά τις επαναληπτικές εκλογές, για την ανανέωση του Κογκρέσου τον προσεχή Νοέμβριο. Αν το αποτέλεσμα εκεί σηματοδοτήσει «νίκη του Τράμπ», τότε μπορούμε να δούμε και πράγματα ως τώρα αδιανόητα.

Συμπέρασμα: Έχουμε λίγους μήνες μόνο «ευκαιρία», να αποκτήσουμε στην Ελλάδα κυβέρνηση.

Σοβαρή και ανθεκτική κυβέρνηση! Γιατί σήμερα ΔΕΝ έχουμε.

Κι αυτό το… «πράγμα» που μας κυβερνά τώρα, αποσυντίθεται συνεχώς και δηλητηριάζει τη χώρα…

Σε τέτοιες διεθνείς συνθήκες, η κυβέρνηση Τσίπρα είναι διαλυτική και τοξική ταυτόχρονα!

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Θανάση Κ. στο new deal