Το σίριαλ με τις αποχωρήσεις, τις διαγραφές, τις ανεξαρτητοποιήσεις στο ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνει την αδυναμία των στελεχών του να αντιδράσουν πολιτικά στην καταλυτική επίδραση που είχε η πολιτική των Μνημονίων στη ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων.

Δυστυχώς για τους ίδιους και τη χώρα, η πρώτη αντίδραση, από τη στιγμή που ο Γιώργος Παπανδρέου απηύθυνε έκκληση βοηθείας στους εταίρους και δανειστές, ήταν “δεν είδα, δεν άκουσα”. Μια παιδαριώδη προσπάθεια να αποποιηθούν πολιτικές ευθύνες και να τις επιρρίψουν στους άλλους.

Κάπως έτσι, κάποια στιγμή ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ακούστηκε να λέει πως δεν είχε διαβάσει το Μνημόνιο, η Λούκα Κατσέλη πως είχε περιορισμένο χρόνο να το μελετήσει προτού το ψηφίσει και άλλα παρόμοια που κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων εξέπεμπαν μια αίσθηση ελαφρότητας και ανευθυνότητας.

Προφανώς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν κατάλαβαν έγκαιρα το διακύβευμα, ούτε συναισθάνθηκαν τον κίνδυνο. Ελλείψει γνώσεως, αμέλειας, ή και αφέλειας αφέθηκαν να νομίζουν πως όλα γίνονταν για ένα καλό σκοπό και πως πάντως κάποιοι άλλοι που χειρίζονταν τα θέματα γνώριζαν και θα έπρατταν κατά τρόπο που η Ελλάδα θα διασώζονταν και το ΠΑΣΟΚ θα αποθεώνονταν για άλλη μια φορά.

Πίστεψαν πως όλη αυτή η περιπέτεια θα ήταν παροδική και πως σε τελική ανάλυση χρήματα υπήρχαν (κι αν δεν υπήρχαν θα ευρίσκονταν) και πως μετά από μια μικρή διάρκειας ανάπαυλα και αναπροσαρμογής, η κυβέρνηση τους θα μπορούσε να ξαναμοιράσει τα δανεικά των “κουτόφραγκων” στους “πελάτες” σε ένα remake του γνωστού “Τσοβόλα δώστα όλα”.

Δυστυχώς για τους ίδιους διαψεύστηκαν. Κι έτσι πολλοί εξ” αυτών βρέθηκαν στην εξαιρετικά δυσάρεστη θέση όχι μόνο να καταψηφιστούν από τους ψηφοφόρους τους, αλλά και να γίνουν personnes non grata (ανεπιθύμητα πρόσωπα) στις εκλογικές τους περιφέρειες. Όσοι έγκαιρα διείδαν την παγίδα αποχώρησαν και διασώθηκαν. Όσοι αντιθέτως δεν τόλμησαν εγκλωβίστηκαν με αποτέλεσμα την οριστική πολιτική τους εξαφάνιση.

Το αξιοσημείωτο είναι πως ανάμεσα σε όλους αυτούς την υποχρεωτική πολιτική αγρανάπαυση βίωσαν σχεδόν όλοι οι υπουργοί των κυβερνήσεων του Γιώργου Παπανδρέου. Τώρα την ίδια πορεία ακολουθούν και όσοι εξ αυτών πέτυχαν να επανεκλεγούν όπως, ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Κώστας Σκανδαλίδης, σε βαθμό που επετράπη στον Πάρι Κουκουλόπουλο το πικρόχολο σχόλιο: “πρώην υπουργοί αποχωρούν για να εξαγνίσουν την ψυχή τους”.

Το θέμα όμως είναι πως ούτε οι ψυχές εξαγνίζονται ούτε οι παλιοί επιστρέφουν. Όσοι έβαλαν την υπογραφή τους στα Μνημόνια θα κουβαλούν το βάρος της ευθύνης μέχρις ότου κι εφόσον η ιστορία αποδείξει πως έπραξαν ορθώς… Κάτι τέτοιο όμως θα αργήσει να συμβεί – αν συμβεί ποτέ…

Previous articleΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ «DUTCH DISEASE»
Next article«ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ-THE START» ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΟ «TINOS JAZZ FESTIVAL»
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.