Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
ραιχενμπαχ: θεμα ιεραρχησεων

ΡΑΙΧΕΝΜΠΑΧ: ΘΕΜΑ ΙΕΡΑΡΧΗΣΕΩΝ

Ο Χορστ Ράιχενμπαχ έχει αντιμετωπιστεί περίπου ως persona non grata από ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και όχι μόνο…

Επισήμως, ο επικεφαλής της Ομάδας Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήρθε να προσφέρει τεχνογνωσία στην ελληνική πλευρά προκειμένου να προχωρήσει το έργο των μεταρρυθμίσεων. Ο Γιώργος Παπανδρέου θέλοντας να καλύψει πολιτικά την παρουσία του, αλλά και να δώσει τον τόνο της αναγκαιότητας της, ακούστηκε να λέει: «τους θέλω εδώ» (εννοώντας τους τεχνοκράτες υφισταμένους του Ράιχενμπαχ και τον ίδιο)Ακόμα όμως να εμφανιστούν! Ο Ράιχενμπαχ προτιμά να δουλεύει από τις Βρυξέλλες το ελληνικό project έως ότου η πολιτική κατάσταση ξεκαθαρίσει και αισθανθεί ασφαλής και επιθυμητός. Δεν έχει κι άδικο. Στην πρώτη του συνέντευξη τύπου αισθάνθηκε την εχθρότητα των εκπροσώπων του Τύπου, αλλά δεν πτοήθηκε.  Απάντησε με νηφαλιότητα και ευγένεια σε όλες τις ερωτήσεις, δείχνοντας σίγουρος για ό,τι είναι σε θέση να συνεισφέρει.Και δεν είναι λίγα! Μόλις τις προηγούμενες μέρες αποκάλυψε ότι το ελληνικό κράτος χάνει από ανείσπρακτους φόρους περί τα 60 δισ. € όχι πως δεν ήταν γνωστό ότι «λεφτά υπάρχουν», αλλά δεν μπορούν να μαζευτούν, αλλά το να το βλέπουν και οι Ευρωπαίοι έχει άλλη σημασία. Γιατί; Διότι αλλάζει η ιεράρχηση των στόχων. Δηλαδή, πρόωρα εισπράττουμε φόρους, κοιτάμε τις χρηματοδοτήσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μειώνουμε τις δημόσιες δαπάνες και στο τέλος αξιώνουμε αποκρατικοποιήσεις.

Και δεν πρόκειται για ευχολόγιο! Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην έκθεση Ράιχενμπαχ και θα το διαπιστώσει. Οπότε, γιατί τόσο μένος εναντίον ενός ανθρώπου, οι προθέσεις του οποίου δείχνουν ειλικρινείς; Μια φήμη θέλει μεγάλο μέρος απο τα χρήματα που φυλάγονται στα ασφαλή θησαυροφυλάκια των ελβετικών τραπεζών να είναι προϊόντα μαύρων πολιτικών συναλλαγών. Γιαυτό και η συμφωνία με την Ελβετία (ως άλλο ένα μέσο εντοπισμού και φορολόγησης του εξαγόμενου χρήματος) πάγωσε τον περασμένο Μάιο, ενώ ήταν έτοιμη; Γιαυτό και η σπουδή περί της εθνικής κυριαρχίας που «περιορίζουν» οι Επίτροποι στα Υπουργεία..;

Προφανώς! Η παρουσία των ξένων και η μέριμνα τους να βοηθήσουν τις ελληνικές αρχές να μαζέψουν χρήμα (μέρος του οποίου θα γυρίσει φυσικά στις τσέπες των δανειστών) λογικά ενοχλεί. Τα δεδομένα αλλάζουν και το ελληνικό κράτος δεν θα είναι και τόσο ξέφραγο αμπέλι!

Ήδη τα πρώτα αποτελέσματα αρχίζουν να γίνονται ορατά. Κάποιοι βλέπουν το δρόμο της Δικαιοσύνης, κάποιοι άλλοι φορολογούνται σιωπηλά για να μην εκτεθούν και η πλειονότητα των φοροφυγάδων μαζεύεται και προσέχει. Οι Γερμανοί προφανώς δεν αστειεύονται σε τέτοια θέματα που είναι βούτυρο στο ψωμί τους.

Επιτυγχάνεται  κατά αυτόν τον τρόπο το ζητούμενο της κοινωνικής Δικαιοσύνης; Είναι προφανές, εφόσον η προσπάθεια συνεχιστεί. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αν υλοποιηθούν οι ιεραρχήσεις της ειδικής Ομάδας κρούσης του Ράιχενμπαχ και τα χρήματα αρχίσουν να συλλέγονται, το «κακό» του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας μπορεί και να αποτραπεί, ή έστω να περιοριστεί…