Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος σημειώνει ότι η ελληνική φαυλοκρατία έχει ισχυρές αρθρώσεις και εκπροσωπείται πλουσιοπάροχο στο πολιτικό σύστημα. Απέτρεψε την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην βιομηχανική εποχή, κινδυνεύει δε τώρα να την αφήσει εκτός της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Την ψηφιακή τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη.


Η ελληνική φαυλοκρατία έχει βαθύτατες ρίζες και ισχυρές πολιτικο-κοινωνικές αρθρώσεις. Eκπροσωπείται δε πλουσιοπάροχα στο πολιτικό σύστημα. Δεν πρόκειται να παραχωρήσει ούτε σπιθαμή από τα προνόμιά της και τις ποικίλες πηγές πλουτισμού που διαθέτει. Επίσης, είναι παντελώς αδιάφορη για το μέλλον της χώρας. Πλειοδοτεί σε πατριδοκαπηλία ακριβώς για να συγκαλύπτει αυτή την κραυγαλέα αδιαφορία της.

Υπό παρόμοιες συνθήκες, δεν πρέπει να περιμένει κανείς ότι η Ελλάδα θα ξεμπλέξει από την «παγίδα χρέους» στην οποία βρίσκεται σήμερα. Η επιτροπεία της χώρας θα συνεχίζεται. Και θα γίνεται βαρύτερη στο μέτρο που η Ελλάδα θα περιθωριοποιείται. Όπως η γραφειοκρατία και ο κρατισμός απέτρεψαν την ενσωμάτωσή της στην βιομηχανική εποχή, έτσι σήμερα η φαυλοκρατία θα αποτρέψει την είσοδο της χώρας στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, αυτήν της ψηφιακής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Το πρόβλημα είναι τεράστιο. Η πρόκληση δε, που απορρέει από αυτό είναι η πιο κρίσιμη για την πορεία της χώρας μας τον 21ο αιώνα. Εκτός και αν…

Κατάργηση αρμοδιοτήτων τελειώνει την φαυλοκρατία

Εκτός και αν ένα μέρος του πολιτικού συστήματος αποφασίσει να έλθει σε άμεση και ριζική ρήξη με την φαυλοκρατία.

Δεν χρειάζονται ούτε απολύσεις, ούτε μειώσεις αμοιβών, ούτε καταργήσεις προνομίων. Ας κρατήσει η φαυλοκρατία όλα της τα κεκτημένα. Ας πάρει και κάποια «μπόνους» για το θεάρεστο έργο της. Η λύση είναι μία: αφαίρεση αρμοδιοτήτων. Ήτοι, αφαίρεση εξουσίας από τους φαυλοκράτες. Αυτή είναι η μοναδική οδός εξυγίανσης και εκσυγχρονισμού της χώρας.

Υπάρχουν δε και προηγούμενα. Με αυτόν τον τρόπο, το 1946, στην απελευθερωμένη Γαλλία ο στρατηγός ντε Γκωλ κατάργησε σταδιακά την δημόσια διοίκηση της κυβέρνησης του Βισύ, που είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς. Έβαλε έτσι την Γαλλία σε έναν νέο δρόμο δημοκρατίας και ανάπτυξης. Πιο πρόσφατα, με καταργήσεις αρμοδιοτήτων επιχειρεί να μεταρρυθμίσει την γαλλική δημόσια διοίκηση και ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν.

Αν λοιπόν θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε την χώρα, μέθοδοι και μέσα υπάρχουν. Το ερώτημα είναι ποιες πολιτικές δυνάμεις θα αναλάβουν το τιτάνιο αυτό έργο, το οποίο σήμερα, στην χρεοκοπημένη Ελλάδα, είναι απαραίτητο όσο ποτέ άλλοτε.

Previous articleΟι Πρέσπες, η ΕΡΤ και η Νοτοπούλου
Next article«Προοδευτικά» πιο αγράμματοι από τους πατεράδες μας
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.