Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
πρωθυπουργοι υπουργοι οικονομιασ

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Υπάρχει περίπτωση ένας πρώην υπουργός Οικονομικών να γίνει πρωθυπουργός; Φυσικά και μπορεί! Αν λέγεται Γκόρντον Μπράουν, ναι. Αν λέγεται Κώστας Σημίτης, ναι.

Φωτεινές εξαιρέσεις, θα έλεγε κάποιος. Πιθανόν. Το σίγουρο πάντως είναι πως η θέση του υπουργού Οικονομίας δεν συνεπάγεται κι αναγκαστική εξορία στις παρυφές της πολιτικής σκηνής – όπως στην Ελλάδα συνέβη με τον Δημήτρη Τσοβόλα, το Στέφανο Μάνο, τον Αλέκο Παπαδόπουλο, το Γιάννο Παπαντωνίου (υπουργό του “ευρώ”), τον Γιώργο Αλογοσκούφη (υπουργό της απογραφής), ίσως και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου (υπουργό του μνημονίου), εφόσον, στις επόμενες εκλογές διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών…

Από την άλλη, βέβαιο είναι πως σε καιρούς κρίσης, η θέση του υπουργού Οικονομίας δεν συνεπάγεται και πολιτική εκτόξευση. Εκτός κι αν “…οι δημοσκοπήσεις τον στηρίξουν”. Προσοχή και έμφαση στις λέξεις που εκστόμισε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι για τον υπουργό των Οικονομικών του Τζούλιο Τρεμόντι, σημειώνοντας πως με αυτή την προϋπόθεση (!) θα μπορούσε να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ιταλίας…

Ο Καβαλιέρε, εδώ και καιρό ταλαιπωρείται από ερωτικά σκάνδαλα. Λέγεται πως αυτή είναι η αιτία που έχει χάσει την πολιτική δύναμη του κι όχι ο κακή κατάσταση της ιταλικής οικονομικής και τα μέτρα λιτότητας που προωθεί η κυβέρνηση του κι ο υπουργός επί των Οικονομικών του. Μάλιστα, ο τελευταίος, προχθές, σε μια αποστροφή του λόγου αντέγραψε τα περί Τιτανικού που είχε χρησιμοποιήσει κι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου για να δικαιολογήσει τα μέτρα λιτότητας που έπρεπε να πάρει η Ελλάδα για να αποφύγει τα χειρότερα. Τελικά, τα χειρότερα, (μνημόνια, Τρόικα, κλπ), ήρθαν μετά από τέσσερις μήνες…

Τέσσερις μήνες όμως είναι επαρκής χρόνος για να γίνουν πολλά. Ο Μπερλουσκόνι φλερτάρει με την ιδέα της αποχώρησης, των εκλογών και παραχώρησης της σκυτάλης για τα χειρότερα…. στον Τρεμόντι. Ίσως κάτι ανάλογο να συνέβαινε και στην περίπτωση Παπακωνσταντίνου αν φυσικά η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είχε τότε νωπή λαϊκή εντολή.

Μετά όμως από δυο χρόνια, η εντολή παύει να είναι νωπή. Και στη θέση του Παπακωνσταντίνου βρίσκεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο οποίος πάντως δεν θα ακουστεί ποτέ να μιλά για Τιτανικούς γιατί διαθέτει τη δική του ορολογία για να μη χρειάζεται να αντιγράφει άλλους. Το θέμα είναι αν διαθέτει ή θα διαθέτει τη στήριξη των …δημοσκοπήσεων και βεβαίως πριν απ” αυτό τη δημόσια διατυπωμένη πρόθεση του Γιώργου Παπανδρέου να παραμερίσει για να ανοίξει το δρόμο για την πρωθυπουργία, στον υπουργό των Οικονομικών του. Όπως έκανε δηλαδή ο Τόνι Μπλερ με τον Μπράουν και φαίνεται να κάνει ο Μπερλουσκόνι με τον Τρεμόντι.