Μπορεί οι αναγκαστικές πρόωρες εκλογές που παρ’ ολίγον να προκύψουν από την κρίση που προκλήθηκε μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων, λόγω του άγαρμπου μαύρου που επεβλήθη στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση, να αποφεύχθηκαν, το κλίμα ωστόσο που έχει διαμορφωθεί προοιωνίζει σύντομα ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις. Βέβαια οι δύο πολιτικοί αρχηγοί εξέφρασαν την ισχυρή βούλησή τους να εξαντλήσουν την τετραετία, επιθυμώντας διακαώς, το κυβερνητικό σχήμα να αντέξει έως την πρώτη Ιανουαρίου του 2014, ώστε να καρπωθεί τα πολιτικά οφέλη που θα προκύψουν από την Ελληνική προεδρία.

Όμως ο Γολγοθάς των απαιτήσεων των δανειστών σε συνδυασμό με την απόλυτη εξάντληση των αντοχών της ελληνικής κοινωνίας, οι εδώ και τώρα απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων με οριζόντιους και τυφλούς αποκεφαλισμούς, δημιουργούν ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Ή λοιπόν θα κάνει το βήμα ο ίδιος ο πρωθυπουργός και θα πάρει μπροστά στο αδιέξοδο το ρίσκο να προσφύγει στις κάλπες μετά …φυσικά τις γερμανικές εκλογές, προσπαθώντας να κρατήσει τον έλεγχο των εξελίξεων ή θα αναγκαστεί από την πίεση των πολιτών να παραδώσει την εντολή και είτε να σχηματιστεί οικουμενικό σχήμα, υπό την παρούσα βουλή είτε να μπει η χώρα σε εκλογικό κυκεώνα. Τα σημάδια πως τα πράγματα οδηγούνται προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολλά. Όχι μόνο από την εκλογική ετοιμότητα που έχουν τεθεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και από μια σειρά κυβερνητικών αποφάσεων αλλά και μεμονωμένων πολιτικών κινήσεων.

Ένα σημάδι ήταν η κίνηση Κουβέλη να αποσύρει τους υπουργούς του από την κυβέρνηση με το πρόσχημα του «μαύρου», ερμηνεύτηκε πως ήταν κίνηση απεγκλωβισμού από την φθορά που θα υφίστατο το κόμμα του από τη θύελλα των νέων μέτρων, που όπως όλοι συμφωνούν, βρίσκονται προ των πυλών. Παράλληλα η «κρίση» που «αψυχολόγητα» προκαλούν με δηλώσεις τους διάφορα στελέχη της ΝΔ για τον ιδρυτή του κόμματος που συγκυβερνούν κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Η ένταση έχει σαν στόχο όχι τόσο την διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Καραμανλή και την διαμάχη ποιος από τους δύο ήταν η αιτία της οικονομικής καταστροφής, αλλά κυρίως τους ισχυρούς πόλους των παπανδρεϊκών αλλά και των καραμαλικών αντιστοίχως στα δύο κόμματα που αντιδρούν στην ενδεχόμενη συγχώνευση της σαμαρικής ΝΔ με το βενιζελικό ΠΑΣΟΚ σε ένα νέο σχήμα, με παράλληλη κατάργηση των τωρινών κομμάτων.

Φυσικά μια εκατέρωθεν λασπολογία κατά των φετίχ των δύο παρατάξεων με παράλληλη στήριξη των φίλιων μέσων, ίσως εξυπηρετεί και το στόχο της ισχυροποίησης των δύο συνεργαζόμενων αρχηγών, οι οποίοι όπως φαίνεται έχουν συνδέσει άρρηκτα πλέον το πολιτικό τους μέλλον. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το γεγονός της έντονης παρουσίας το τελευταίο διάστημα του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με αλλεπάλληλες δηλώσεις και παρεμβάσεις στην εσωτερική πολιτική επικαιρότητα, ούτε η απουσία του Κ. Καραμανλή από την ψηφοφορία στο συνέδριο του κόμματός του, μετά την έντονη φημολογία περί αλλαγής ονομασίας σε «Νέα Ελλάδα». Όλα λοιπόν συντείνουν ότι το προσεχές Φθινόπωρο θα είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον και κρίσιμο για το μέλλον, όχι μόνο της δικομματικής κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και του ίδιου του τόπου.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.