Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος σημειώνει ότι αυτοί που αλαλάζουν για το νέο κράτος που φέρνει ο κορωνοϊός, αυτός ο παγκόσμιος νέος κρατισμός, δεν μας λένε για το πρότυπο που έχουν για αυτό το λερναίο κράτος που δημιουργείται…


Είναι απίστευτο το πάρτυ που κάνουν. Βαριές υπογραφές βραβείων Νόμπελ της οικονομίας, όπως του Στίγκλιτς, του Κρούγκμαν και του Ζαν Τιρόλ, αλλά και άλλων ουκ έστιν αριθμός, παρελαύνουν από σελίδες περιοδικών, εφημερίδων και ιστοτόπων.

Νέος κρατισμός από ποιο πρότυπο

Πραγματικοί θούριοι ακούγονται σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα για την επιστροφή του κράτους. Ομολογώ τα έχω χαμένα. Δεν μπορώ αν καταλάβω τι συμβαίνει. Ποιο κράτος επιστρέφει και που;

Στην Κίνα, δεύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο, η οικονομία είναι κομματικοποιημένη και κρατική σε ποσοστό πάνω από 70%.

Στη μετακομμουνιστική Ρωσία, το σύστημα Πούτιν, μια χούφτα ολιγάρχες και το κράτος κινούν το 80% της οικονομίας.

Στην Αφρική, Κινέζοι και τοπικοί  δικτάτορες ελέγχουν σχεδόν το σύνολο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της «Μαύρης Ηπείρου» και το 90% των οικονομικών της.

Στη Μέση Ανατολή, οι αγιατολάδες, οι μαφιόζοι της Χαμάς και της Χεζμπολλάχ, οι εμίρηδες και λοιποί σεΐχηδες και από κοντά οι ναρκέμποροι του Αφγανιστάν, έχουν το σύνολο των οικονομιών στα χέρια τους. Με εξαίρεση βέβαια την ισραηλινή οικονομία, κρατικοποιημένη και αυτή όμως σε ποσοστό πάνω από 50%.

Στη γειτονική μας Τουρκία, ο Ερντογκάν και το στρατιωτικό κατεστημένο κάνουν ό,τι θέλουν με το 65% της τουρκικής οικονομίας, η οποία σήμερα βρίσκεται μπροστά στο γκρεμό.

Όσο για τη Λατινική Αμερική, θα πρέπει να αφιερώσει κανείς ένα ξεχωριστό βιβλίο, για το πώς συμβιώνουν κρατική οικονομία και οικονομικό έγκλημα.

Τέλος, στην Ασία, με αφετηρία την Ινδία, δεν υπάρχει εθνική οικονομία στην οποίαν το κράτος να έχει συμμετοχή λιγότερη από 60%.

Αυτά ως προς την οικονομία.

Ο κρατισμός αποδυναμώνει την Δημοκρατία

Από πολιτικής πλευράς, όπως αναφέρει στην τελευταία έκθεσή του το Διεθνές Ινστιτούτο για τη Δημοκρατία και την Εκλογική Συμπαράσταση (IDEA), σε παγκόσμιο επίπεδο, η τόνωση του κρατισμού συνοδεύεται και με σταδιακή αποδυνάμωση της δημοκρατίας, η οποία μετά την άνοιξη της περιόδου 1993-2009, αρχίζει να μπαίνει σε χειμώνα.

Είναι περίεργοι έτσι οι πανηγυρισμοί για την δήθεν επιστροφή του Κράτους. Σε μια περίοδο όπου το μόνο σίγουρο είναι η επανάκαμψη του αυταρχισμού και ο περιορισμός της δημοκρατίας. Μπορεί βέβαια οι σημερινές αυταρχικές κυβερνήσεις να μην δολοφονούν πληθυσμούς και να μην χρησιμοποιούν την ωμή βία του παρελθόντος. Αυτό δεν μειώνει όμως την ψυχολογική βία που ασκούν κυνικές και αρπακτικές κυβερνήσεις.

Πολύ φοβούμεθα έτσι, ότι οι αλαλαγμοί υπέρ του κράτους αφορούν κυρίως τη Δύση. Και στόχο έχουν την ενίσχυση της κρατικής εξουσίας και των πλεγμάτων σχέσεων που τη συνθέτουν, μπροστά στην ψηφιακή εποχή. Αυτό λοιπόν που συμβαίνει σήμερα, είναι η μέσω της υγειονομικής κρίσης επέλαση του νεοκρατισμού, που είναι  ένας νέος κορπορατισμός. Εκκολάπτεται έτσι το πελατειακό κράτος του 21ου αιώνα, στο πλαίσιο του οποίου νέες συντεχνίες και νέα γραφειοκρατικά δίκτυα θα επιδιώκουν τον έλεγχο της ψηφιακής εποχής.

Λερναίο κράτος

Για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση από ένα λαμπρό βιβλίο του καθηγητού Γ.Β. Δερτιλή, οι περί το κράτος θριαμβολογίες, υποκρύπτουν τη γέννηση ενός νέου «Λερναίου Κράτους». Το οποίον αυτή τη φορά θα στηρίζεται και θα χρησιμοποιεί τα ψηφιακά πλέγματα εξουσίας. Τα οποία σίγουρα θα είναι ταχύτερα, πληρέστερα και πιο αποτελεσματικά από τα αντίστοιχα του παρελθόντος.

Προφανώς δε, επειδή ιστορικά στα εκάστοτε πλέγματα εξουσίας δεν εντάσσονται όλα τα κοινωνικά υποκείμενα, στην νέα εποχή μπορούμε να προβλέψουμε ότι η μεγάλη μάζα των υπηκόων του κράτους θα παραμένει απλός θεατής των τεκταινομένων. Εις βάρος ασφαλώς της δημοκρατίας, η οποία συνεχώς θα λιγοστεύει.

Προηγούμενο άρθροΚορωνοϊός: Η φιλοσοφία και η συνωμοσιολογία
Επόμενο άρθροΜετά την καραντίνα, η επανεκκίνηση
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.