Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017
ποιον ομωσ θα ωφελησει η επερχεμονη ανακαμψη;

ΠΟΙΟΝ ΟΜΩΣ ΘΑ ΩΦΕΛΗΣΕΙ Η ΕΠΕΡΧΕΜΟΝΗ ΑΝΑΚΑΜΨΗ;

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Η λύση στο πρόβλημα της χώρας θα προέλθει από την Ευρώπη με μικρή ελληνική συμμετοχή. Ούτε οι μισθοί που θα περικοπούν κι άλλο, ούτε τα κλειστά επαγγέλματα που (επιτέλους!) θα ανοίξουν, ούτε η δραστική μείωση των δημόσιων δαπανών, ούτε το κυνήγι των φοροφυγάδων, ούτε ο έλεγχος στα δημόσια νοσοκομεία, ούτε όλα αυτά τα αυτονόητα που χρόνια τώρα θα έπρεπε να έχουν ρυθμιστεί στη “χώρα του παραλόγου” δεν αρκούν για να προσφέρουν την πολυπόθητη έξοδο από το τούνελ.

 

Καλώς ή κακώς, εδώ που έφτασε η κατάσταση, αν οι ξένοι δανειστές δεν αποφασίσουν τη “διάσωση” της Ελλάδας, η χρεοκοπία είναι περίπου δεδομένη. Αν αποφασίσουν πως η Ελλάδα δεν πρέπει να χρεοκοπήσει (για λόγους που προφανώς εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους) τότε η χώρα πολύ σύντομα (ακόμα κι εντός του 2011) θα βρει το δρόμο της επιστροφής στις αγορές!

Συνεπώς, το ερώτημα είναι τι θα αποφασίσουν. Ή ακριβέστερα αν αποφάσισαν. Τα πρόσφατα μηνύματα είναι μάλλον ενθαρρυντικά. Οι Γερμανοί φαίνεται να συμφώνησαν μεταξύ στη λύση που πρέπει να προτείνουν στην Ευρώπη και θα την παρουσιάσουν λίαν συντόμως. Θα αφορά – όπως διαρρέεται… – ένα συνολικό πακέτο εξόδου από την “κρίση χρέους” που πλήττει την Ευρώπη, του οποίου η κεντρική ιδέα είναι ο συντονισμός των δημοσιονομικών πολιτικών των κρατών-μελών με το “γερμανικό μοντέλο” δημοσιονομικής πολιτικής.

Στην …καρδιά του γερμανικού μοντέλου, βρίσκονται δυο λέξεις “φρένο χρέους”. Μια συνταγματικά κατοχυρωμένη πρόνοια που απαγορεύει στη γερμανική κυβέρνηση να παρουσιάσει προϋπολογισμό με έλλειμμα. Είναι η συνταγματική κατοχύρωση που θα απαιτήσει το Βερολίνο και από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης), προκειμένου να δώσει το “πράσινο φως” για την εφαρμογή του σχεδίου.

Την προηγούμενη βδομάδα η στήλη είχε θίξει το θέμα συνδέοντας το με το ενδεχόμενο διεξαγωγής πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα, καθώς προϋπολογισμοί μηδενικού ελλείμματος θα σημάνουν για τον ελληνικό λαό πολλά χρόνια σκληρής λιτότητας.

Βεβαίως, η διαπραγμάτευση βρίσκεται σε εξέλιξη και το επόμενο δίμηνο (μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ) υπάρχει χρονικό περιθώριο να συμβούν ή/και γνωστοποιηθούν πολλά. Εκείνο πάντως που πιθανολογείται να συμβεί στην περίπτωση που η Αθήνα συναινέσει στην γερμανική λύση, είναι να λάβει ως επιβράβευση συμφωνίες, που θα περιλαμβάνουν και αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (έμμεση έστω με την επαναγορά ομολόγων) και επιμήκυνση αποπληρωμής του ελληνικού χρέους και μείωση των επιτοκίων δανεισμού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως σε μια τέτοια περίπτωση το κλίμα θα αλλάξει. Το ερώτημα είναι ποιους θα ευνοήσει;