Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

Ο Οδυσσέας Βουδούρης γεννήθηκε το 1953 από πατέρα Τριφύλλιο και μητέρα Καλαματιανή. Μεγάλωσε στην Γαλλία, απέκτησε τις πρώτες πολιτικές εμπειρίες του στα οδοφράγματα του Μάη του '68 και συμμετείχε στο γαλλικό φοιτητικό κίνημα την δεκαετία του '70. Την περίοδο 1974-1980, εκλέχθηκε εκπρόσωπος των φοιτητών στα Διοικητικά Συμβούλια των Πανεπιστημίων όπου φοιτούσε. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Φοιτητών της Grenoble (1975-1978) και μέλος του ΔΣ της UNEF ("Γαλλική ΕΦΕΕ", 1976-1978).
Τελείωσε την Ιατρική στο Παρίσι (1981), ειδικεύτηκε στη χειρουργική και την γυναικολογία, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην ογκολογική χειρουργική, την λαπαροσκοπική χειρουργική, τις μικροχειρουργικές τεχνικές και έγινε Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Παρισίων (1986). Εργάστηκε στο Παρίσι (1987-1991) ως Επιμελητής του Αντικαρκινικού Κέντρου Gustave Roussy και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Pierre Rouqués. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1991 όπου δημιούργησε το Χειρουργικό Κέντρο Endolaser, το οποίο διευθύνει και σήμερα.
Απέκτησε δυο κόρες (τη Δανάη και τη Μυρτώ) και δυο γιούς (τον Ιάσωνα και τον Άρη).
Στην περίοδο 2001-04 διετέλεσε πρόεδρος του Περιφερειακού Συστήματος Υγείας Πελοποννήσου με έδρα την Τρίπολη. Επίσης, μετείχε στην Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας για την Μελέτη και Διαχείριση των Προβλημάτων Υγείας σε Μαζικές Καταστροφές (ΚεΣΥ, 2000-2001) και με πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, στο Εθνικό Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (2003-2004).
Από τη δεκαετία του '80 δραστηριοποιείται στο ανθρωπιστικό κίνημα μετέχοντας σε χειρουργικές αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές και άλλες κρίσεις (Σαλβαδόρ, Καμπότζη, Μάλι, Κουρδιστάν, Σομαλία, Βοσνία, Ρουάντα, Σρι Λάνκα, Τανζανία, Ιράν, Κόσοβο, Τουρκία, Παλαιστίνη, Αφγανιστάν, Πακιστάν κλπ.) . Διετέλεσε πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (1996-2001) και αντιπρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Médecins Sans Frontières (1998-1999).
Την περίοδο 2005-2006 ανέλαβε την προεδρία της κίνησης "Κάθε Μέρα Πολίτης" που ίδρυσε ο Γιώργος Παπανδρέου. Είναι μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρο Προώθησης του Εθελοντισμού (anthropos.gr), στο οποίο προέδρευσε το 2004-2007.
Από το 2008 είναι μέλος του ΔΣ του ΙΣΤΑΜΕ-Ανδρέας Παπανδρέου.
Το 2007 βραβεύτηκε με τον τίτλο του "Ιππότη του Εθνικού Τάγματος Αξίας" από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
πλατφορμα διαβουλευσησ για μια προγραμματικη συμφωνια των αριστερων και προοδευτικων δυναμεων

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Η συνεργασία των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων για την έξοδο της χώρας από την κρίση, με όρους κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης, δεν μπορεί να είναι μόνο ένα «ενδεχόμενο». Πρέπει να είναι μια πολιτική απαίτηση και ένας αγώνας για κάθε πολίτη, για κάθε πολιτικό φορέα της αριστεράς και της προόδου.

Οφείλουμε συνεπώς να προσδιορίσουμε την πολιτική πλατφόρμα διαπραγμάτευσης αυτής της συνεργασίας, αμέσως μετά τις εκλογές ή ακόμα και νωρίτερα. Να προσδιορίσουμε δηλαδή την ατζέντα της διαβούλευσης που θα καταλήξει σε ένα «Κοινό Πρόγραμμα» όλων των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της προόδου.

Η παρούσα πρόταση είναι μια προσπάθεια προσδιορισμού αυτής της πλατφόρμας.

Πολιτική βάση για μια προγραμματική συμφωνία

  1. Η προγραμματική συνεργασία αφορά δυνάμεις οι οποίες έχουν κοινή πολιτική βάση. Δεν μπορεί να υπάρξει κυβερνητική προγραμματική σύγκληση με κόμματα που ανήκουν στο χώρο της δεξιάς ή προάγουν νεοφιλελεύθερη πολιτική.
  2. Η προγραμματική συνεργασία αποσκοπεί αφενός να αναστρέψει την πορεία κοινωνικής αδικίας και οικονομικού αδιεξόδου, που οδηγεί η πολιτική του μνημονίου, και αφετέρου να κρατήσει την Ελλάδα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης.
  3. Ανάμεσα στον δελεαστικό αλλά καταστροφικό πειρασμό της μονομερούς καταγγελίας των διεθνών συμβάσεων της Ελλάδας και στην απαρέγκλιτη εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων συνταγών του Μνημονίου, βρίσκεται ο στενός και δύσκολος αλλά υπαρκτός δρόμος της εξόδου από την κρίση με την κοινωνία όρθια σε μια Ελλάδα κυρίαρχη και ευρωπαϊκή. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να αποτυπώσει η προγραμματική συμφωνία των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων.

 Προτεινόμενοι άξονες προς συζήτηση

  1. Αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής λιτότητας με μέτρα ισοδύναμου δημοσιονομικού αποτελέσματος που στοχεύουν στο δίκαιο επιμερισμό των βαρών.
  2. Αναπτυξιακή ώθηση με προώθηση μιας νέου τύπου ανάπτυξης, με έμφαση στην κοινωνική οικονομία, στην καταπολέμηση της παραοικονομίας, στον έλεγχο των τιμών και στην πάταξη της φοροδιαφυγής με άμεση αναδιοργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.
  3. Άμεση δημιουργία δικτύου κοινωνικής προστασίας και ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους.
  4. Προτεραιότητα στους τομείς της Υγείας με προσδιορισμό εθνικών στόχων υγείας και αναδιοργάνωση του ΕΣΥ, της Παιδείας με καθολική πρόσβαση στην γνώση και απαλλαγή από την παραπαιδεία, της ασφάλειας των πολιτών με εκσυγχρονισμό των σωμάτων προστασίας του πολίτη, αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος με την αναθεώρησης της Συνθήκης Δουβλίνο II.
  5. Ανατροπή του πολιτικού συστήματος και ριζική αναδιοργάνωση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης. Μεταξύ άλλων: άμεση αλλαγή του εκλογικού νόμου για την καταπολέμηση του πελατειακού συστήματος, την δικαιότερη αντιπροσώπευση των πολιτικών δυνάμεων και την δυνατότητα συνεργασίας τους, ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού, περιορισμός των συνεχιζόμενων θητειών.
  6. Αναθεώρηση καταχρηστικών και αναποτελεσματικών μέτρων του Μνημονίου, όπως αυτά που αφορούν την παρέμβαση του κράτους στις συλλογικές συμβάσεις και αυτές που υποθηκεύουν κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Η διεκδίκηση αυτή στηρίζεται στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο, στην διαπιστωμένη αναποτελεσματικότητα των μέτρων, στην σθεναρή βούληση του ελληνικού λαού όπως θα εκδηλωθεί μέσω των εκλογών, στην μεταρρυθμιστική δεινότητα μιας νέας κυβέρνησης που δεν θα βαρύνεται από την αναξιοπιστία της κυβέρνησης Παπαδήμου-Βενιζέλου-Σαμαρά.

 Στην κρίσιμη αυτή συγκυρία είναι απαραίτητο οι δυνάμεις της Αριστεράς και της προόδου να παραμερίσουν τις κομματικές τους διαφορές και τις ιδεολογικές τους αποχρώσεις για να επικεντρωθούν σε ένα κοινό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση με την κοινωνία όρθια.