Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017
ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ

ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ

Ο Αλφόνσος είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στο Παρίσι, όπου έλαβε το πτυχίο της Ανωτάτης Σχολής Κοινωνικών Επιστημών (E.H.E.S.S) και το πτυχίο του 10ου Πανεπιστημίου (PARIS 10) και μεταπτυχιακό τίτλο (DEA) στην Πολιτική Κοινωνιολογία.
Από το 1990 ασχολείται επαγγελματικά με την δημοσιογραφία και για την διαδρομή του αυτή τιμήθηκε και με το Βραβείο του Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου. Α. Μπότση, το 2007.
Ασχολείται με το Πολιτικό και Διπλωματικό ρεπορτάζ και έχει εργαστεί σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά δίκτυα. Είναι υπεύθυνος του Πολιτικού Ρεπορτάζ στην εφημερίδα «ΒΡΑΔΥΝΗ», πολιτικός συντάκτης στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και ανταποκριτής του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ).
Έχει συνεργαστεί και έχει κάνει δημοσιεύσεις σε γνωστές – επιστημονικού χαρακτήρα Επιθεωρήσεις κυρίως Γαλλικές- όπως στο «DEBAT», το «PROJET» κ.α.
ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ
«πισω» απο τισ βομβεσ…μεγαλωνει η ανησυχια…

«ΠΙΣΩ» ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ…ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ…

Η νέα επίδειξη δύναμης με την έκρηξη ισχυρής βόμβας στο κτίριο του Πρωτοδικείου στους Αμπελοκήπους, δείχνει ότι κατάσταση είναι σοβαρότερη με τις διάφορες “αντισυστημικές ομάδες”, ή την “νέα τρομοκρατία”, όπως κάποιοι την αποκαλούν. Τα συντρίμμια, τα καμένα και αναποδογυρισμένα

αυτοκίνητα, ο πανικός που άφησε πίσω της η πρωϊνή βόμβα, δείχνουν επίσης πως δεν ελέγχονται τουλάχιστον ακόμα, εκείνα τα κομμάτια που ριζοσπαστηκοποιήθηκαν στα Δεκεμβριανά του 2008 και αποφάσισαν να καταφύγουν σε δράσεις ενός νέου “αντάρτικου πόλεων”.

Τα όσα συμβαίνουν σε αυτό τον χώρο , μέσα από διάφορες δυναμικές ενέργειες και τρομοκρατικά κτυπήματα, δείχνουν ως ένα βαθμό πως οι όποιες οργανώσεις και κινήσεις δραστηριοποιούνται μέσα από την ένοπλη βία, έχουν σημαντικό αριθμό “στρατευθέντων” και κυρίως ότι είναι αποφασισμένοι για διαρκείς μετωπικές και “τυφλές συγκρούσεις”. Και όλα αυτά κυλούν σε ένα ηλεκτρισμένο κοινωνικά και οικονομικά τοπίο, λόγω των σκληρών μέτρων που επιβάλλονται με καταιγιστικούς ρυθμούς λόγω των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. Αυτό ακριβώς το περιβάλλον ενισχύει τις “αντισυστημικές” τάσεις και τις δυναμικές ενέργειες κάθε τύπου, καθώς δεν υπάρχει πλέον ένα σύστημα πειθούς και ενσωμάτωσης , με δημοκρατικές διαδικασίες και με την προβολή ενός άμεσου οράματος ευημερίας και κοινωνικής προόδου, όσους έστω και “λοξοκοίταξαν” ή απλά “φλερτάρουν” λόγω και ηλικιακού ταπεραμέντου με αυτές τις “αντισυστημικές” ή “νεοτρομοκρατικές” οργανώσεις…

Το ότι οι δεξαμένες αυτών των οργανώσεων είναι ακόμα γεμάτες από νέους ανθρώπους, το ότι οι περισσότεροι απ” αυτούς (όπως προκύπτει και από την κοινωνική ταυτότητα κάποιων εκ των συλληφθέντων) , είναι από αστικές και γενικότερα εύπορες οικογένειες και τ. Μαθητές των λεγόμενων καλών ιδιωτικών σχολείων, αν μη τι άλλο παρά καταγράφει πολύ ανάγλυφα την διάσταση (πολιτική , κοινωνική και οικονομική) του προβλήματος.

Προφανώς δουλειά των Αρχών Ασφαλείας είναι να “ελέγξουν” άμεσα την δράση αυτών των ομάδων και να προστατέψουν αποτελεσματικά τους πολίτες από βίαιες ενέργειες.

Η δουλειά όμως του πολιτικού κόσμου και του πολιτικού συστήματος , πέραν των γενικόλογων αφορισμών και της ακαριαίας καταδίκης τέτοιων ενεργειών , είναι άμεσα να βρει τους τρόπους εκείνους , να δημιουργήσει το πλαίσιο εκείνο που θα “επαναφέρει” όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο , είναι ή πλησιάζουν στις δεξαμενές της “νέας τρομοκρατίας”.

Το θέμα είναι σύνθετο και λεπτό. Δεν μπορεί μια γενιά που ριζοσπαστικοιήθηκε από την δολοφονία ενός νεαρού παιδιού και αντιλήφθηκε τα αδιέξοδα του σημερινού κοινωνικού και οικο νομικού συστήματος , να “χαριστεί” σε αδιέξοδες , τυφλές και βίαιες ομάδες.

Δίπλα στην αναγκαία καταστολή , προκειμένου να διαφυλαχτεί η ζωή του κάθε ανύποπτου πολίτη, χρειάζεται πλέον εδώ και τώρα , κάτι περισσότερο από ελπίδα και προοπτική για μια γενιά σχεδόν χαμένη.

Τα όσα μικρά ή μεγάλα γεγονότα συμβαίνουν καθώς οι διεργασίες που τρέχουν με γοργούς ρυθμούς μέσα στη νεολαία , δημιουργούν ένα εύφλεκτο περιβάλλον που απειλεί να ανάψει παντού φωτιές.

Παράλληλα η “διείσδυση” στους χώρους αυτούς ανεξέλεγκτων στοιχείων από τον χώρο του κοινού ποινικού εγκλήματος , αλλά και πάσης “προέλευσης” στοιχεία από την αλλοδαπή, δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις για γενικευμένες και τυφλές συγκρούσεις.

Το ερώτημα βέβαια είναι αν το υπάρχον σύστημα , το υπάρχον πολιτικό δυναμικό , οι υπάρχοντες

(αν τελικά υπάρχουν πια) διανοούμενοι κ.α μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα σοβαρό και αξιόπιστο πλαίσιο που θα βοηθήσει στο “άδειασμα” των δεξαμενών των περιβόητων αντισυστημικών ομάδων και γενικότερα της “νεοτρομοκρατίας”.

Αλλιώς όσους και να συλλαμβάνει η αστυνομία … “οι βόμβες θα πέφτουν σαν χαλάζι” και όλοι θα ευχόμαστε να μην “βγουν τα όπλα” και θρηνήσουμε θύματα …