Οι άνθρωποι προτιμούμε να ζούμε με το γνωστό, όσο ψεύτικο, αναληθές ή φαινομενικά αληθές και αν είναι αυτό και απορρίποτυμε το άγνωστο, όσο αληθινό και επιστημονικά αποδείξιμο και αν είναι αυτό. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους αποτυχίας ανθρώπων και λαών, εθνών και κρατών ανά τους αιώνες. Αντίθετα, οι άνθρωποι, οι λαοί, τα έθνη και τα κράτη που αναζητούν και επενδύουν στην αλήθεια, στο επιστητό ή υπαρκτό, όσο προσωρινή/ό και φευγαλέα/ο και αν είναι αυτή/ό, προκόβουν, εξασφαλίζοντας μακροβιότητα, ευδαιμονία και υστεροφημία. Μια από τις διαχρονικές κακοδαιμονίες του λαού και του έθνους μας είναι και το γεγονός πως προτιμούμε να ζούμε με αυταπάτες, ξεπερασμένες γνώσεις και δογματισμούς, αντί να αναζητούμε την αλήθεια, όσο άβολη και αν είναι αυτή, όπως κάποτε έκαναν οι πρόγονοί μας εδραιώνοντας τη Δυτική Σκέψη και Φιλοσοφία σε θεμέλια που ακόμα δίνουν το Φως τους στην Ανθρωπότητα. Αν θέλουμε λοιπόν να ξεπεράσουμε την Πολιτισμική, Πολιτική, Οικονομική, Κοινωνική, Εκπαιδευτική και βαθιά Φιλοσοφική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα στον αιώνα των μεγάλων αλλαγών, η αναζήτηση, εμπέδωση, αποδοχή και χρήση της Αλήθειας είναι εκ των ων ουκ άνευ και το συντομότερο που το αντιληφθούμε αυτό, αμφισβητώντας τον εαυτό μας, την άγνοιά μας, την υπεροψία μας και τις λανθάνουσες πεποιθήσεις και γνώμες, το συντομότερο θα βγούμε από το φαύλο κύκλο της καταστροφής και του αλληλοσπαραγμού.

Αναμφίβολα ο δρόμος της αναζήτησης της αλήθειας είναι δύσβατος και εγκυμονεί πολλούς κινδύνους. Ο Σωκράτης, ο Ναζωραίος, ο Γαλιλαίος και πόσοι άλλοι μπορούν να βεβαιώνουν στους αιώνες του λόγου το αληθές. Αλλά για να γίνει ακόμα πιο κατανοητή η παραπάνω θέση, πιστεύω ότι αρκεί να αναφέρω το ενδεικτικό παράδειγμα ενός Εσκιμώου που αντιμετωπίστηκε ως ψεύτης στις αρχές του 20ου αιώνα, επειδή είπε την αλήθεια, και ακόμα ενός Εσκιμώου που κέρδισε την αναγνώριση των συμπατριωτών του, επειδή είπε ψέμματα, λίγα χρόνια αργότερα. Η ιστορία αναφέρθηκε από τον Καρλ Λόμεν, τον «βασιλιά των ταράνδων» της Αλάσκα στον αρχισυντάκτη του American Magazine και δημοσιεύθηκε αυτούσια από αυτόν την δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα.

Ένας Εσκιμώος της Γρυλανδίας λοιπόν, μεταφέρθηκε για εργασία στην Αμερικανική Εκστρατεία του Βορείου Πόλου. Μετά από χρόνια εργασίας στην οποία ήταν εξαιρετικός, επιβραβευύθηκε με ένα ταξίδι στην Νέα Υόρκη, όπου, αναμενόμενα, θαμπώθηκε από όλα αυτά που είδε: ουρανοξύστες, αυτοκίνητα, ηλεκτρισμός, τραίνα, τεράστιος πληθυσμός, όλα ήταν τόσο πρωτόγνωρα για το μυαλό του Εσκιμώου που δεν μπορούσαν παρά να τον «μαγέψουν». Γυρνώντας στη Γρυλανδία και πηγαίνοντας στο μικρό χωριό του, όπου οι άνθρωποι μαζεύονταν κάθε βράδυ γύρω από την φωτιά και έτρωγαν όλοι μαζί, ο Εσκιμώος μας εξιστόρησε στους συμπατριώτες τους τα «θαύματα» τα οποία αντίκρυσε. Τους μίλησε για σπίτια που ακουμπούν το πρόσωπο του ουρανού, για «κινούμενα σπίτια» (εννοώντας τα αυτοκίνητα) στα οποία οι άνθρωποι ζουν μέσα, για «σιδερένια πουλιά» που μεταφέρουν ανθρώπους, για «μαγικά φώτα» που ανάβουν μόλις πέσει το σκοτάδι και ούτω καθεξής. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό και όντας απολύτως σίγουροι για την αντίδρασή τους σε αυτά που άκουγαν, οι συμπατριώτες του αναχώρησαν από το γεύμα και έκτοτε σταμάτησαν να του απευθύνουν το λόγο, ενώ του χάρισαν και το παρατσούκλι “Sagdluk”, που σημαίνει «ο Ψεύτης». Το παρατσούκλι αυτό τον ακολούθησε μέχρι τον τάφο του και χαράχτηκε στο μνήμα του, αντί για το όνομά του – το οποίο και δεν έγινε ποτέ γνωστό.

Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο Κνουντ Ράσμουσσεν πραγματοποίησε ένα ταξίδι από τη Γρυλανδία στην Αλάσκα συνοδευόταν από έναν Εσκιμώο ονόματι Mitek (Eider Duck). Ο Mitek επισκέφθηκε λοιπόν την Κοπεγχάγη και αργότερα την Νέα Υόρκη, όπου είδε πολλά πράγματα για πρώτη φορά και αναμενόμενα εντυπωσιάστηκε. Αργότερα, γυρνώντας στη Γρυλανδία και ενθυμούμενος την τραγωδία του Sagdluk αποφάσισε να μην πει στους συμπατριώτες του την αλήθεια, προκειμένου να μην έχει την ίδια τύχη με τον Sagdluk. Αντίθετα, θα τους έλεγε ιστορίες που οι συμπατριώτες του μπορούσαν να χωνέψουν ώστε να διασώσει την καλή του φήμη. Τους είπε λοιπόν πως στο ταξίδι του στην Νέα Υόρκη αυτός και ο Δρ Ράσμουσσεν άφηναν την πιρόγα τους σε έναν ποταμό ονόματι Χάντσον και κάθε πρωί πήγαιναν για κυνήγι χήνας, πάπιας και φώκιας, οι οποίες αφθονούσαν στην περιοχή. Στα μάτια των συμπατριωτών του ο Mitek ήταν ένας πολύ έντιμος και ειλικρινής άνθρωπος και κέρδισε την αναγνώρισή τους ως τα βαθιά του γεράματα. Η ειλικρίνειά του δεν αμφισβητήθηκε ποτέ και όλοι είχαν να λένε για το ότι ήταν κοσμογυρισμένος.

Αυτή η μικρή ιστορία είναι πολύ διδακτική για την αποστροφή που έχει ο ανθρώπινος εγκέφαλος στην αλήθεια, αν τουλάχιστον αυτή είναι πρωτόγνωρη και δεν συνδυάζεται αρμονικά με πρότερες γνώσεις, γνώμες και εμπειρίες των ατόμων, των λαών και των εθνών. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αρέσκεται στο ήδη γνωστό, στην επανάλειψή του και την διαιώνισή του. Καθετί καινούριο ο εγκέφαλος δεν τον αντέχει, μιας και εξωθείται να αναπτύξει καινούριους νευρώνες και συνάψεις για να μπορέσει να το εννοήσει. Αυτό απαιτεί κατανάλωση ενέργειας και ο ανθρώπινος εγκέφαλος προσπαθεί απαγνωσμένα να εξοινοκομεί ενέργεια από όπου μπορεί: για τον ίδιο λόγο σε πολλούς δεν αρέσει να γυμνάζονται, είτε πνευματικά είτε σωματικά, παρά του ότι τόσο γνωρίζουν για τα ευεργετικά αποτελέσματα της άσκησης, και επίσης παρά τις άμεσα θετικές επιπτώσεις και την ευφορία που προκαλεί η παραγωγή αδρεναλίνης και φερομονών στον εγκέφαλο από την άσκηση. Φαίνεται ότι μια από τις εγγενείς ανθρώπινες αδυναμίες είναι η αντίθεσή μας σε νέες ιδέες, σε νέες εικόνες, σε νέους ήχους, ακόμα και σε νέες μυρωδιές και γεύσεις, ιδιαίτερα αν αυτά μας ωθούν στην αμφισβήτηση πρότερων κατεστημένων ιδεών, γεύσεων, εικόνων κλπ, όλα εκ των οποίων συνθέτουν τον εαυτό μας, το εγώ και το υπερεγώ μας, τα οποία αποτελούν τα δυσκολότερα προς τιθάσευση θηρία και απαιτούν μεγάλη γνώση και καλλιέργεια για να μπορέσουν να ελεγχθούν. Συνακόλουθα, κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια άβολη αλήθεια προτιμούμε να δώσουμε το κώνιο στον φορέα της, ή να τον σταυρώσουμε, ή να τον κάψουμε, ή τουλάχιστον να τον αντιμετωπίσουμε ως τον Sagdluk, εξορίζοντάς τον από την ζωή μας, και παράλληλα να απαξιώσουμε απευθείας την νέα αλήθεια, παρά να την εξετάσουμε διεξοδικά και να μπορέσουμε να την χωνέψουμε, να την αποδεχθούμε και εν συνεχεία να την χρησιμοποιήσουμε για το δικό μας καλό και για το ευρύτερο καλό. Αν αυτό δεν αλλάξει, καμία πρόοδος, ή ανάπτυξη, δεν είναι ποτέ εφικτή. Αν δεν μάθουμε να αγαπάμε αυτούς που μας λένε τις άβολες αλήθειες περισσότερο από τα βολικά ψέμματα και αν δεν καλλιεργήσουμε τους εαυτούς μας από μέσα προς τα έξω προκειμένου ξεπεράσουμε την κατώτερη φύση μας, η έξοδος από την κρίση που μαστίζει την κοινωνία μας θα διαιωνίζεται μέχρι να αφανιστούμε ή να αφομοιωθούμε, με περισσότερες πιθανότητες για το πρώτο παρά για το δεύτερο, αν κρίνουμε από τους δείκτες υπογεννητικότητας που μας χαρακτηρίζουν.

Απαιτείται λοιπόν παιδεία, η οποία προϋποθέτει την αναζήτηση της αλήθειας εκ των έσω. Σε αντιδιαστολή με την εκ-παίδευση, η παιδεία – το αγγλικό education – σημαίνει οργανωμένη, συστηματοποιημένη και πρακτικά χρησιμοποιούμενη γνώση, όχι γνώμη, επιστητή και επιστημονικά επαληθευόμενη αλήθεια δηλαδή. Το αγγλικό education προέρχεται από το λατινικό ρήμα educo, που σημαίνει «να αναπτύσσεσαι από εντός». Όπως ένας μυς αναπτύσσεται από εντός μετά από χρόνια εξάσκηση, έτσι και ο νους αναπτύσσεται από εντός μετά από χρόνια αναζήτηση της αλήθειας. Και αυτό δημιουργεί καλλιεργημένους ανθρώπους, που βάζουν λογικούς στόχους και αναπτύσσουν μετρημένες στρατηγικές για να τους επιτύχουν. Η επιτυχία μετά έρχεται και η αναγνώριση έπεται. Ενώ αν αναζητήσεις την επιβράβευση και την επιτυχία και την αναγνώριση βασιζόμενος σε φαύλες ιδέες και σκέψεις, δογματισμούς και ανεδαφικές στρατηγικές, χωρίς να θεραπεύσεις πρώτα από όλα τις δικές σου αδυναμίες πριν και προκειμένου επιτύχεις το οτιδήποτε, οποτεδήποτε και οπωσδήποτε, τότε η αποτυχία θα συνεχίσει να σε μαστίζει, και μη-αποδεχόμενος τις δικές σου ατέλειες θα συνεχίζεις να αφορίζεις την κακοδαιμονία σου, τους άλλους, το περιβάλλον, τους θεούς και τους δαίμονες, αδυνατώντας πάντοτε να δεις πως η πηγή των βασάνων σου είσαι εσύ ο ίδιος και βαδίζοντας σαν τυφλός δίπλα σε τυφλούς, οδηγούμενοι όλοι από άλλους τυφλούς, όλοι μαζί θα πεφτετε στο βάραθρο.

Αναζητήστε λοιπόν την αλήθεια, όσο άβολη ή δύσκολη και αν είναι αυτή, και αυτή θα σας απελευθερώσει. Αγαπήστε αυτούς που σας την αποκαλύπτουν παντοιοτρόπως, και αφενός θα δείτε το φως το αληθινό, αφετέρου η πορεία θα είναι προς την κορυφή, αντί να είναι για τον πάτο. Είτε είστε ιδιώτες, είτε επιχειρήσεις, είτε κράτη, αυτός είναι ένας από τους Νόμους της Επιτυχίας (βλέπε “16 Lessons on the Law of Success”, Napoleon Hill) που αναμφίβολα θα σας επιβραβεύσει πολύ συντομότερα από ότι περιμένετε. Και για να το κάνετε αυτό, βασικό συστατικό είναι να είστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και γνώσεις, σε νέες εικόνες, γεύσεις και αρώματα. Αν ζείτε στην πόλη, καλό είναι να πηγαίνετε συχνά στην εξοχή ώστε ο εγκέφαλός σαν να αντλεί νέες εμπειρίες. Αν ζείτε στην εξοχή κάντε το αντίθετο: να πηγαίνετε συχνά στην πόλη και να αναζητείτε διαφορετικές εικόνες, άλλα άτομα, άλλες γεύσεις και αισθήσεις. Το νέο θρέφει τον εγκέφαλο πάντοτε, ενώ η ρουτίνα τον κάνει άκαμπτο και τον κλείνει όλο και περισσότερο, μέχρι να πάθει μαλάκυνση ή Αλτζχάιμερ. Ωστόσο, καθώς αφομοιώνετε κάθε φορά το νέο, πρέπει να έχετε έναν κανόνα κατά νου: τον διάσημο αφορισμό του Χέρμπερτ Σπένσερ περί της διαμόρφωσης γνώμης μόνο στη βάση γεγονότων και όχι απλά πληροφοριών. Αυτός λέει το εξής, το οποίο είναι η απόλυτη ουσία και στο οποίο δεν απαιτείται να προστεθεί ή αφαιρεθεί τίποτα: «υπάρχει μια αρχή που είναι το μέτρο για οποιαδήποτε πληροφορία, που είναι η απόδειξη ενάντια σε κάθε επιχείρημα, και που δεν μπορεί να αποτύχει από το να κρατάει τον άνθρωπο σε παντοτινή άγνοια. Αυτή η αρχή είναι η καταδίκη, ή η αποδοχή, πριν από την εξέταση.» Ερευνάτε λοιπόν, με ανοιχτό πνεύμα και θετική διάθεση, χωρίς δογματισμούς και προκαταλήψεις, και οι ίδιες σας οι πράξεις σύντομα θα γίνουν η πηγή για την προσωπική, επαγγελματική, οικονομική, συναισθηματική ή άλλη επιτυχία, αφού θα σας βοηθήσουν να θεραπεύσετε και να ξεπεράσετε τους φόβους σας και την άγνοιά σας, οι οποίοι και οι οποίες είναι αλληλοτροφοδοτούμενες αδερφές δυνάμεις.

Previous articleΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ;
Next articleΤΡΙΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΟ;
Avatar
Ο Αλέξανδρος είναι διεθνολόγος, με εξειδίκευση στην Ευρωπαϊκή πολιτική και τις Στρατηγικές Επιστήμες, DES IEE/ULB. Έχει συνεργαστεί με το Ευρωπαίκό Κοινοβούλιο, τη Δ/νση Νεολαίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, την Ελληνική Προεδρεία και τον ιδιωτικό τομέα. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Επιτροπής Νέων της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (2003-05), εκλεγμένο μέλος του Advisory Council on Youth του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Επιτροπής Προγραμματισμού του Ευρωπαίκού Ιδρύματος Νεολαίας (2004-06).

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.