Μετά από 10 εβδομάδες απεργιακών κινητοποιήσεων, οι δικηγόροι ακούσαμε τον Υπουργό Εργασίας Κο Κατρούγκαλο να μας λέει ότι το ασφαλιστικό θα λυνόταν προχτές 19.3.2016, κατόπιν συμφωνίας με τους δανειστές. Φυσικά, και αυτήν την φορά συνελήφθη ψευδόμενος, εκμηδενίζοντας την όποια αξιοπιστία του είχε απομείνει.

Ας δούμε όμως σε αδρές γραμμές, τι περίπου προβλέπει το ασφαλιστικό για τους ελεύθερους επαγγελματίες, που μέσω της «μεταρρύθμισης» που προωθείται θα καταστεί βιώσιμο:

  • Για πρώτη φορά συνδέεται το φορολογητέο εισόδημα με τις ασφαλιστικές εισφορές, ωσάν να είναι δίκαιο να λαμβάνουν οι ασφαλιζόμενοι τις ίδιες παροχές, έχοντας καταβάλει διαφορετικές εισφορές. Η αναλογικότητα στην καταβολή είναι βασικό προαπαιτούμενο της φορολογίας, και όχι της ασφαλιστικής επιβάρυνσης, ουσιαστικά δημιουργείται ένας νέος πυλώνας φορολόγησης.
  • Οι ασφαλιστικές εισφορές με βάση το προσχέδιο του ασφαλιστικού ανέρχονται σε 38,45% του φορολογητέου εισοδήματος [!!], επιμεριζόμενες σε 20% ασφαλιστικές εισφορές, 7,5% εισφορές για επικουρική σύνταξη, 6,95% για υγειονομικές παροχές και 4% για το εφάπαξ. Το ποσοστό αυτό είναι πρωτοφανές, δεν απαντάται πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο, ούτε καν στις Σκανδιναβικές χώρες με το καλύτερο προνοιακό σύστημα στην γη, και φυσικά δεν ανταποκρίνεται και στις παροχές και την ανταποδοτικότητα του συστήματος.
  • Οι ασφαλιστικές εισφορές όμως είναι σε ευθεία διασύνδεση και με τους φορολογικούς συντελεστές, εάν εξεταστεί το σύστημα υπό το πρίσμα της βιωσιμότητας του ασφαλιζόμενου, και όχι του συστήματος. Ακούγοντας τον αρμόδιο Υφυπουργό Κο Αλεξιάδη να δηλώνει ότι στην φορολογία τέλειωσαν τα άσχημα και έρχονται τα χειρότερα, όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες ένιωσαν ένα ρίγος να τους διαπερνά.
  • Διαρρέεται τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από τους δανειστές ότι επίκειται εξομοίωση των φορολογικών συντελεστών μισθωτών και ελευθέρων επαγγελματιών, με αυξήσεις για τους τελευταίους, «για να επέλθει δικαιοσύνη». Δεν κατανοώ πόσο δίκαιο είναι να πληρώνει τους ίδιους φόρους ο μισθωτός που δεν έχει κανένα έξοδο για την εργασία του και ο μισθός του είναι κέρδος και όχι έσοδο, με τον ελεύθερο επαγγελματία ή τον επιχειρηματία που αναλαμβάνει το καθημερινό ρίσκο διαχείρισης μιας επιχείρησης στην χώρα μας, με τόσους κινδύνους και τόσο πολυδαίδαλη νομοθεσία. Είναι δίκαιο κατά την κυβέρνηση, να φορολογηθεί ο «πλούτος» άνω των 20.000 € ετησίως με 30% και άνω των 30.000 € ετησίως με 42%!!.
  • Για να μην μπλέκουμε με νούμερα που δεν γίνονται κατανοητά, ας κάνουμε ένα απλό μαθηματικό παράδειγμα. Έστω ότι ένας δικηγόρος τιμολογεί ετησίως 100.000 €, είναι δηλαδή πολύ πλούσιος και «ταξικός εχθρός» κατά τους κυβερνώντες. Αφαιρείται ο ΦΠΑ 23% και απομένουν 81.300€. Σύμφωνα με τον Μοναδικό Συντελεστή Καθαρού Κέρδους του Υπουργείου Οικονομικών, το κέρδος του ανέρχεται σε 50%, επομένως κερδίζει 40.650€. Αφαιρούνται για ασφαλιστικές εισφορές 38,45% του ποσού αυτού και μένουν 25.020,07 €. Με το ισχύον φορολογικό σύστημα, [που ο Κος Αλεξιάδης μας ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει επί τα χείρω],οφείλει να καταβάλλει για φόρο εισοδήματος και εισφορά αλληλεγγύης 7.005,68 € και προκαταβολή φόρου 5.254,21 €, ενώ του χρόνου η προκαταβολή φόρου θα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Επομένως, ο δικηγόρος του παραδείγματος μετά από είσπραξη και τιμολόγηση 100.000 €, θα δει στην τσέπη να του μένουν 12760,24 € ετήσιο εισόδημα, ή 1.063,35 € τον μήνα. Αυτό μάλιστα βαπτίζεται «δικαιοσύνη» στην Ελλάδα της αριστερής διακυβέρνησης.

Προ ετών, στην Ιταλία, ο τότε ηγέτης της FIAT Gianni Agnelli, είχε δηλώσει ότι η Αριστερά είναι πολλές φορές προτιμότερη της δεξιάς για τα συμφέροντα του «μεγάλου κεφαλαίου», γιατί νομοθετεί μέτρα που η τελευταία ούτε θα μπορούσε να τα διανοηθεί.

Στην Ελλάδα της αριστεράς, το όνειρο κάθε μεσαίας ή μικροαστικής οικογένειας να καμαρώσει το παιδί της επιστήμονα με δικό του γραφείο, θρυμματίζεται και χιλιάδες νέοι άνθρωποι θα εξοβελιστούν από τα επαγγέλματα και θα γίνουν υπάλληλοι μεγάλων εταιριών. Όλα αυτά στο όνομα της υποτιθέμενης κοινωνικής δικαιοσύνης και της ψευδεπίγραφης βιωσιμότητας ενός συστήματος που θα παράγει αναλώσιμους μισθωτούς, με μισθούς Βουλγαρίας, στην θέση των μέχρι σήμερα οικονομικά αυτόνομων επιστημόνων.