Το Ελληνικό Δημόσιο διαθέτει 674 χιλιάδες υπαλλήλους! Αναλυτικώς: -566.000 μόνιμους. 65.000 ορισμένου χρόνου. 33.000 τακτικό προσωπικό ΝΠΙΔ. 10.000 ορισμένου χρόνου ΝΠΙΔ. Αυτοί οι άνθρωποι λαμβάνουν 14 μισθούς ετησίως. Ο μέσος όρος των μισθών τους είναι άνω των 1.000 ευρώ, αλλά θα δεχθώ αυτό το νούμερο για τη διευκόλυνση των υπολογισμών μου. 14 μισθοί Χ 1.000 ευρώ Χ 674.000 υπαλλήλους = 9.436.000.000 ευρώ!!!

Αμφιβάλει κανείς ότι η πραγματική δαπάνη είναι πολύ μεγαλύτερη αν συνυπολογίσουμε τα εκτός έδρας, τις υπερωρίες και τα διάφορα άλλα έξοδα; Επίσης, χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος όσων εργάζονται σε ζημιογόνες Δ.Ε.Κ.Ο. Το σύνολο των δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού ανέρχεται σε 49 δις, άρα είναι προφανές ότι ποσό που πλησιάζει, αν δεν υπερβαίνει, το 30% των δαπανών αυτών αφορά δημοσίους υπαλλήλους, πλέον η δαπάνη συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων…

Με τα ανωτέρω δεδομένα, ας προβληματισθούμε σχετικώς με το υπό διαμόρφωση (λέμε και καμμιά χαζομάρα να περνάει η ώρα…) φορολογικό νομοσχέδιο και, πιο συγκεκριμένως, με τον τρόπο που σκέπτεται και λειτουργεί (καλό αστείο κι αυτό!) η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου (διάβαζε Καραμανλή!).

Αυτό το ιδεοληπτικό και κρατικίστικο συνοθύλλευμα δεν θέλει -και, ασφαλώς, ούτε μπορεί- να αντιληφθεί ότι η συνεχής αύξηση της φορολογίας δεν οδηγεί σε αύξηση των φορολογικών εσόδων, η οποία -ούτως ή άλλως- είναι αντιαναπτυξιακή και οδηγεί σε παρατεταμένη ύφεση και αποανάπτυξη. Με δυο λόγια, ότι ακριβώς έγινε στις χώρες που η Αριστερά ανέλαβε την εξουσία και εφήρμοσε το ιδεοληπτικό της πρόγραμμα.

[quote text_size=»small»]

Αντιθέτως, το μόνο μέλημά τους, η μοναδική τους προτεραιότητα είναι η διατήρηση του υπερμεγέθους δημοσίου, αλλά και η επαύξησή του ως μόνο μέσο παραμονής τους στην εξουσία, έστω και αν η χώρα γίνεται συνεχώς φτωχότερη!

[/quote]

Οι προθέσεις της κυβερνήσεως, όμως, ούτε με ξαφνιάζουν ούτε με εκπλήσσουν. Όμως, είναι απορίας άξιον γιατί στη αντιαναπτυξιακή και αδιέξοδη αυτή λογική έχουν πλέον προσχωρήσει Ε.Ε. & Δ.Ν.Τ. Γιατί αποδέχονται αυτή τη συνταγή αντί να απαιτούν ικανή μείωση των κρατικών δαπανών, έστω και αν αυτό σημαίνει δραματική μείωση του υδροκέφαλου και υπερμεγέθους κράτους μας, αλλά και της υπερβολικής παρεμβάσεώς του στην οικονομία με ρυθμιστικό ή ελεγκτικό πρόσχημα;

Μια απλή -αλλά μάλλον απλοϊκή- εξήγηση είναι ότι το Δ.Ν.Τ., ένας οργανισμός κατ’ εξοχήν κεϋνσιανής λογικής, δεν αρέσκεται και πολύ σε φιλελεύθερες συνταγές, ότι κι αν νομίζουν ή/και διαδίδουν οι διάφοροι άσχετοι. (Για την Ε.Ε. δεν το συζητώ καν! Η υπερφίαλη γραφειοκρατία της είναι ο απόλυτος ορισμός του κρατισμού, αυτοί που προ 15 ετών προσπάθησαν -ευτυχώς ανεπιτυχώς!- να επιβάλλουν ένα σύνταγμα χιλιάδων άρθρων που περιείχε μέχρι και αγορανομικό και τελωνειακό κώδικα!!!) Η αλήθεια αυτή, όμως, δεν φαίνεται να αποτελεί επαρκή εξήγηση στην περίπτωσή μας, αφού ακόμη και ο πολύς κ. Τόμσεν δήλωνε προ ολίγων εβδομάδων ότι «οι Έλληνες δεν αντέχουν άλλους φόρους, ούτε μειώσεις μισθών και συντάξεων»!

Διάφορες ερμηνείες μπορούν να δοθούν και, μάλλον, ισχύει ένας συνδυασμός όλων αυτών. Το βέβαιο είναι ότι οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους έχουν, πλέον, απηυδήσει από την ανικανότητα και ασυνέπεια της ελληνικής κυβερνήσεως και απλώς θα συναινέσουν σε οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ως ισοδύναμο/αντιστάθμισμα στις μεταρρυθμίσεις που πεισματικώς αρνείται η κυβέρνηση. Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για την νόμιμη κυβέρνηση και δεν μπορούν να κάνουν πολλά για να την υποχρεώσουν σε μέτρα που ούτε πιστεύει, ούτε θα εφαρμόσει ακόμη και αν ψηφισθούν. Μήπως τα ίδια δεν έκανε σε πολλές περιπτώσεις, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου;

Όμως, υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο και κρατείστε την κουβέντα αυτή: Σε παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις, η ελληνική κυβέρνηση έδωσε το προσφυγικό με αντάλλαγμα να μην θιγούν τα συμφέροντα των «πελατών της» δηλαδή των -ευθέως ή εμμέσως- κρατικοδίαιτων ψηφοφόρων, αυτών που αποτελούν την εκλογική της δεξαμενή!

Στο πλαίσιο αυτό, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία η παμπόνηρη παγίδα που έστησε ο Αλέξης Τσίπρας με την βοήθεια του Προκόπη Παυλόπουλου (γνωστού για την αδυναμία του, ως υπουργός, στα δικά τους παιδιά, αλλά και στην ανάγκη εκτόνωσης του ακροαριστερού αληταριού που κατέκαψε και λεηλάτησε την Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008), στον Κυριάκο Μητσοτάκη, τη Φώφη Γεννηματά και τον Σταύρο Θεοδωράκη, υφαρπάζοντας την υπογραφή τους σε ένα ανακοινωθέν (εδώ) που τον απαλλάσσει πάσης ευθύνης…

Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή

Previous articleΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΗΣ Ή ΚΛΑΥΣΙΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ;
Next article«ΚΛΕΙΔΙ» ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ;
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι. Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδος χρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE. Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεων με συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων. Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ. Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβε μέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού. Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες. Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών. Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!

1 COMMENT

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.