Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
πασοκ: διαδικασια αυτοκριτικησ;

ΠΑΣΟΚ: ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ;

Γιατί θα πρέπει να ενδιαφέρουν τους Έλληνες πολίτες οι εσωτερικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ για την εκλογική νέου προέδρου; Η απάντηση είναι απλή. Γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα εξουσίας και βασικό πυλώνας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Γιατί, τυχόν κατάρρευση ή συνολική απαξίωση του θα σημάνει πολιτική αποσταθεροποίηση.

Είτε το θέλουμε λοιπόν, είτε όχι, οι δημοκρατίες λειτουργούν (όπως λειτουργούν) μέσα από τα κόμματα και τα κόμματα λειτουργούν μέσα από συλλογικές διαδικασίες στις οποίες συμμετέχουν πολίτες. Αυτοί εκλέγουν τα όργανα του κόμματος. Αυτοί εκλέγουν τους επικεφαλής. Αυτοί και τους αρχηγούς. Οποιαδήποτε μεθόδευση αμφισβητεί την ανοικτή και ελεύθερη συμμετοχή των πολιτών είναι εκ του πονηρού και βαθιά αντιδημοκρατική.

Έχει λοιπόν σημασία να παρακολουθήσει κανείς τις εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ – ενός κόμματος που εκφράζει αυτό που μεταπολιτευτικά ονομάστηκε “ευρύτερη δημοκρατική παράταξη”. Το αν και κατά πόσο παραμένει θα φανεί τις επόμενες μέρες.

Θα φανεί από το βαθμό βαθιάς και ειλικρινούς αυτοκριτικής γίνει στο εσωτερικό του κόμματος. Όπως και να το κάνει κανείς, το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που κλήθηκε να κυβερνήσει τη χώρα σε μια δύσκολη συγκυρία. Στο ΠΑΣΟΚ έλαχε ο κλήρος της ιστορίας να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της χρεοκοπίας της χώρας και να εξαναγκασθεί να συναινέσει στη βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων. Στο ΠΑΣΟΚ έλαχε ο κλήρος να έρθει αντιμέτωπο με την “κοινωνική του συνείδηση”, να εξαναγκαστεί να “σκοτώσει” ένα κομμάτι της ύπαρξης του (αυτό το λανθάνων έστω “κοινωνικό κράτος” που προ τριάντα χρόνων δημιούργησε και στην πορεία εξέθρεψε μεταβάλλοντας το σε “πελατειακό”) για να “σώσει” τη χώρα.

Θα φανεί από τη διάθεση του να αυτοκαθαρθεί, αποδίδοντας ευθύνες εκεί όπου υπάρχουν για τη σημερινή κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα και από το πόσο ορισμένα στελέχη του θα επιδείξουν διάθεση να αποσυρθούν οικειοθελώς από τον πολιτικό βίο, ανοίγοντας το δρόμο σε νέες, φρέσκες και με διάθεση προσφοράς δυνάμεις.

Θα φανεί από την ικανότητα του να δημιουργήσει και πάλι ένα όραμα για ένα καλύτερο αύριο μέσα από την υποβολή ενός ουσιαστικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που δεν θα εγκλωβίζεται σε ψευτοδιλήμματα του τύπου “μνημόνιο ή αντιμνημόνιο”, “ευρώ ή δραχμή”, “μικρό ή μεγαλύτερο κράτος”, αλλά που θα υπηρετεί στην πράξη, με αποδείξεις και πολιτικές δεσμεύσεις την έννοια της “άμεσης δημοκρατίας” έναντι της “δημοκρατίας των αγορών” που επιβάλλουν τη βούληση τους σε αδύναμες πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες εκτός από ικανότητες στερούνται κυρίως πολιτικής και δημοκρατικής νομιμοποίησης.