Παρέλαση ευρωπαίων «αστέρων» που έπαιξαν ρόλο στη διαχείριση της Ελληνικής κρίσης με συνεντεύξεις και δηλώσεις για την «ηρωϊκή» τους στάση υπέρ της σωτηρίας της χώρας μας. Μόνο την τελευταία εβδομάδα είχαμε δύο συνεντεύξεις. Του κ. Αλμούνια στην Καθημερινή και του κ. Γιούνγκερ στους Φακέλους του Αλέξη Παπαχελά. Φυσικά και δεν μας έκαναν οι δύο κορυφαίοι παράγοντες σοφότερους, ούτε ως προς τα αίτια της απότομης κατάρρευσης ούτε ως προς τις ενέργειες αποτροπής της και στη συνέχεια αντιμετώπισής της.

Δεν είναι καινούργιο ούτε η απόκρυψη του γιγαντιαίου ελλείμματος από την κυβέρνηση Καραμανλή, ούτε η εγκληματική αδράνεια που επέδειξε τον τελευταίο κυρίως χρόνο της θητείας της εν όψει εκλογών. Το ζήτημα είναι τι έκανε η Κομισιόν, ο κ. Μπαρόζο ο κ. Αλμούνια που κατά τη διακυβέρνηση της ΝΔ παρηλαύνανε ο ένας μετά τον άλλο στην Ελλάδα, έχοντας μόνο καλά λόγια για τον ομοϊδεάτη τους έλληνα πρωθυπουργό. Όλοι θυμούνται Μπαρόζο και Καραμανλή να επιθεωρούν με ελικόπτερο πάνω απ’ τα καμένα της Ηλείας. Κατά τα άλλα είχανε επιβάλλει στην Ελλάδα αυστηρή οικονομική επιτήρηση…

Όχι μόνο λοιπόν γνώριζαν την κατάσταση της οικονομίας, συμμετείχαν όπως φαίνεται και στον εξωραϊσμό της για να μην πούμε στην απόκρυψή της. Ας δούμε πως περιγράφει ο κ. Αλμούνια το χρονικό της καταστροφής:  «Μας έδωσαν το φθινόπωρο του 2008 έναν προϋπολογισμό που προέβλεπε έλλειμμα για το 2009, 1,8%. Τον πρώτο κιόλας μήνα είχε ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ και τον Απρίλιο το έλλειμμα ήταν πάνω από 5%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας. Μας έλεγαν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο σοβαρή και σκέφτονταν τις εκλογές που είχαν μπροστά τους». Όμως και ο κ. Γιούνγκερ που θυμάται αναδρομικά τον φιλελληνισμό του μπορεί να στήριξε την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, ωστόσο ελάχιστα πείθει ότι αυτό έγινε γιατί μας αγαπούσε και όχι για να αποτρέψει την κατάρρευση του κοινού νομίσματος, επειδή η κρίση βρήκε την Ευρώπη ανέτοιμη και χρειαζόταν χρόνο να βρει το μηχανισμό αντίδρασης.

Ποιος δεν θυμάται τις πρώτες μέρες της πρωθυπουργίας του κ. Παπανδρέου, πριν καλά καλά ενημερωθεί η νέα κυβέρνηση από τηλεοράσεως σήκωνε το δάχτυλο στους Έλληνες κραυγάζοντας «the party is over». Ένα πάρτι που θεωρητικά και πρακτικά ήταν αδύνατον να συμμετείχε η νεοεκλεγείσα σοσιαλιστική κυβέρνηση της οποίας δεν έδιναν όχι μόνο περίοδο χάριτος, αλλά την πίεζαν ασφυκτικά να πάρει εδώ και τώρα απίστευτα σκληρά μέτρα, χωρίς να μπορεί να προετοιμάσει έστω για την επερχόμενη λαίλαπα, έναν εμβρόντητο και ανενημέρωτο για την πραγματική κατάσταση, ελληνικό λαό. Όμως πλέον ο πρώην πρόεδρος του Eurogroup είναι μόνο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, μιας χώρας με γιγαντιαίο τραπεζικό τομέα, πολύ μεγαλύτερο από εκείνον που είχε η Κύπρος, και τελευταία βρίσκεται στο στόχαστρο των μεγάλων του βορρά που κατηγορούν το κρατίδιο για φορολογικό παράδεισο και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Φυσικό είναι λοιπόν για τον κ. Γιούνγκερ να αναζητά «αγαπημένους φίλους» που έχουν ψήφο στην ευρωζώνη μεταξύ των επίσης στοχοποιημένων νωρίτερα, και από τον ίδιο, χωρών του ευρωπαϊκού νότου…

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.