Ο Κώστας Χριστίδης διερωτάται ποιοι είναι οι Παλαιοί Φαρισαίοι και νέοι Φαρισαίοι. Εντοπίζει ομοιότητες και διαφορές. Και κάνει τις σχετικές συγκρίσεις.


Οι παλαιοί Φαρισαίοι προσεύχονταν ως εξής: “Ο Θεός, ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί ή και ως ούτος ο τελώνης, νηστεύω δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι”.

Οι σύγχρονοι Φαρισαίοι δεν προσεύχονται. Eκφράζουν όμως δημοσίως την ικανοποίησή τους λέγοντας: “Ευτυχώς που δεν είμαστε σαν αυτούς τους ανάλγητους νεοφιλελεύθερους που θέλουν να κατεδαφίσουν το κοινωνικό κράτος. Ένδεκα φορές έκοψαν τις συντάξεις ενώ εμείς τις περικόψαμε αρκετές φορές. Eπιπροσθέτως, καταργήσαμε και το ΕΚΑΣ. Kαι, αν και πιστοί στο δόγμα “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη”, διενεργήσαμε χιλιάδες κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Aυξήσαμε όλους τους φόρους. Όμως, δημιουργήσαμε ένα “μαξιλάρι” πολλών δισεκατομμυρίων. Και καλούμε αυτούς που μας διαδέχθηκαν στην εξουσία, να το μοιράσουν “εμπροσθοβαρώς”. Σήμερα κιόλας.

Η διαφθορά και η διαπλοκή αγγίζουν όλους τους άλλους εκτός από εμάς. Αντικαταστήσαμε τους διαπλεκόμενους εργολάβους του δημοσίου. Τραπεζίτες και καναλάρχες που λειτουργούσαν σε βάρος των συμφερόντων του λαού. Και φέραμε άφθαρτους εργολάβους. Και νέους καναλάρχες με χοντρό πορτοφόλι και πεντακάθαρο πόθεν – έσχες.

Βέβαια, χάθηκαν περί τα 25 δις ευρώ στην διαδικασία της τρίτης κεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Βέβαια, φορτώσαμε στον ελληνικό λαό και 86 δισ. ευρώ με το τρίτο μνημόνιο που αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε μετά από σκληρότατη διαπραγμάτευση. (Ενώ οι “μερκελιστές” και “γερμανοτσολιάδες” προκάτοχοί μας υπέγραφαν αδιαμαρτύρητα).

Οι νεοφιλελεύθεροι αντίπαλοι μας ξεκίνησαν με χαρά να ιδιωτικοποιούν το λιμάνι του Πειραιά. Τα περιφερειακά αεροδρόμια, το Ελληνικό, τον Αστέρα Βουλιαγμένης και άλλα ‘’φιλέτα’’ του δημοσίου. Εμείς τα υπογράψαμε όλα αυτά, αλλά πώς; Με δάκρυα και με πόνο ψυχής! Αυτή είναι η μεγάλη, η χαώδης διαφορά μας!

Παλαιοί Φαρισαίοι και νέοι Φαρισσαίοι

Εκείνοι απέλυσαν μερικές χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων, δήθεν ως επίορκους, πλαστογράφους πτυχίων κλπ. Εμείς όλους αυτούς τους κρατήσαμε. Τόση είναι η ευσπλαχνία μας! Προσπαθήσαμε να βελτιώσουμε την ποιότητα με αξιοκρατικές προσλήψεις νέων συνεργατών. Πρώην σερβιτόρων, με διορισμούς συγγενών και συντρόφων αγωνιστών, ιδιοκτητών βουλκανιζατέρ ως διοικητών νοσοκομείων κ.ά. Και το πετύχαμε σε σημαντικό βαθμό. Όπως πετύχαμε με τις καταλήψεις και τους κοινωνικούς αγώνες μας!

Οι αντίπαλοι μας ήταν ομοτράπεζοι επιχειρηματιών στα κότερα των τελευταίων. Εμείς, έχοντας αναλάβει την πολιτική ευθύνη για την “στραβή στην βάρδια” (μας) στο Μάτι, εξ αιτίας της οποίας κάηκαν 102 συνάνθρωποί μας, πήγαμε αμέσως μετά να ξεκουραστούμε για καμιά βδομαδούλα στο κότερο επιφανούς επιχειρηματία. Στην οποία μάλιστα δώσαμε θέση συμβούλου μας για θέματα απόδημου ελληνισμού. Και την οποία προτείναμε ως μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βλέπετε πόσο διαφέρουμε!

Οι αντίπαλοι μας οργάνωσαν μία επικοινωνιακή εκδήλωση εις μνήμην των προ δεκαετίας δολοφονηθέντων από αγνώστους τραπεζοϋπαλλήλων της Μαρφίν. Εμείς, μην αντέχοντας τον συγχρωτισμό με τον υποκριτή Μητσοτάκη και τους άλλους θρηνωδούς, “τιμήσαμε τους νεκρούς την ίδια μέρα, σεμνά και ταπεινά, όπως και κάθε χρόνο εδώ και δέκα χρόνια”!

Για παλαιούς και νέους Φαρισαίους ισχύουν τα λόγια του Ιησού Χριστού:

“Ουαί υμίν τοις Φαρισαίοις, ότι αγαπάτε την πρωτοκαθεδρίαν εν ταις συναγωγαίς και τους ασπασμούς εν ταις αγοραίς. Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι εστέ ως τα μνημεία τα άδηλα, και οι άνθρωποι περιπατούντες επάνω ουκ οίδασιν”.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.