Ο Δημοσθένης Δαββέτας σημειώνει ότι ο νόμος που ψηφίστηκε στην γαλλική Βουλή και θέλει να αντικαταστήσει τους όρους «πατέρας» – «μητέρα» με τους όρους «γονέας 1» – «γονέας 2», θέλει να συμβάλλει όπως γράφτηκε στο να αποφευχθεί η σκληρή διάκριση σε βάρος των ομοφυλοφίλων ζευγαριών και να μην χάνουν την ταυτότητα τους.


Πριν λίγες μέρες ψηφίστηκε στην Γαλλική Βουλή το νομοσχέδιο βάσει του οποίου οι όροι «πατέρας» και «μητέρα» αντικαθίστανται. Στο εξής στα δημόσια έγγραφα θα αναγράφονται αντίστοιχα οι όροι «γονέας 1″ και » γονέας 2″.

Πατέρας γονέας 1, μητέρα γονέας 2

Ανεξάρτητα βέβαια του γεγονότος ότι για να περάσει κάτι τέτοιο οριστικά θα χρειαστεί και η απόφαση της Συγκλήτου, νομίζω ότι αξίζει να σταθούμε και να ακτινογραφήσουμε όσο καλύτερα γίνεται την ανωτέρω απόφαση.

Εξ αρχής κάθε μια από τις αντιμαχόμενες πλευρές κατηγόρησε την άλλη για «ιδεολογικά» επιχειρήματα. Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι δυο αντιμαχόμενες ιδεολογίες;

Η «συντηρητική» πλευρά αρνείται μαχητικά την αντίπαλη μεταμοντέρνα πλευρά έτσι όπως εξελίσσεται σήμερα. Αυτή η δεύτερη πλευρά διεκδικεί για τον εαυτό της τον τίτλο «προοδευτική». Όπως είπε πρόσφατα και ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν σήμερα γίνεται μάχη μεταξύ «προοδευτικών και λαϊκιστών».

Ανεξάρτητα των ονομάτων των ιδεολογιών υπάρχει μετωπική σύγκρουση δυο ασυμφιλίωτων οραμάτων. Ο νόμος που ψηφίστηκε στην γαλλική Βουλή και θέλει να αντικαταστήσει τους όρους «πατέρας» – «μητέρα» με τους όρους «γονέας 1» – «γονέας 2», θέλει να συμβάλλει όπως γράφτηκε στο να αποφευχθεί η σκληρή διάκριση σε βάρος των ομοφυλοφίλων ζευγαριών και να μην χάνουν την ταυτότητα τους.

Με απλά λόγια να μην νοιώθουν «περιθωριοποιημένα» σε σχέση με τα ετερόφυλα ζευγάρια. Που σημαίνει ότι πρακτικά τα ετερόφυλα ζευγάρια που ναι η πλειοψηφία δεν θα μπορούν να αποκαλούνται «πατέρας – μητέρα» στα δημόσια έγγραφα. Αν τώρα ο «πατέρας» είναι το «1» και η μητέρα το «2» ή αντιστρόφως, τότε η περίφημη συνταγματική ισότητα των φύλων πάει περίπατο. Κάτι που πολλοί υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του φεμινισμού δεν το δέχονται.

Άρα κάτι δεν πάει καλά. Υπό το πρόσχημα της προστασίας των ομοφυλοφίλων ζευγαριών, ο νέος νόμος ωθεί στην αδιαφορία των φυσικών διαφορών. Και δεν είναι μόνο αυτό. Γιατί οι του πολιτικά ορθόν και ειδικά κάποιες ακτιβιστικές οργανώσεις (κι όχι όλοι οι ομοφυλόφιλοι) στοχεύουν στην καταστροφή κάθε είδους ταυτοτήτων, ειδικοτήτων, ρόλων και ενσωματώσεων, χρησιμοποιώντας συμβολικά μέσα στην διάθεση τους. Οι διαθέσεις τους δε, είναι τόσο ακραίες ώστε φτάνουν σε καταστάσεις απίθανες να αρνηθούν την φυσική χαρά των ρόλων «πατέρας-μητέρα».

Αντίθετοι στη σοφία της Φύσης

Οι ακτιβιστικές οργανώσεις νοιώθουν μια αλλεργία για καθετί που έχει σχέση με ταυτότητα, φυσική διαφορετικότητα, σύνορα, ρίζες ή παραδόσεις. Αυτή η στάση τους είναι αντίθετη με το μέτρο του κοινού αισθήματος που χει βασιστεί επί αιώνες στην παρατήρηση και την Σοφία της φύσης.

Το να εξοργίζεις όμως το κοινό αίσθημα πάει να πει ότι δεν λαμβάνεις υπόψιν σου την πραγματικότητα. Και ότι ζεις σε φανταστικά κατασκευάσματα και σε φανταστικές κοινωνίες. Και καλή η φαντασία μεν γιατί μπορεί να βοηθήσει όταν βασιστεί στο κοινό αίσθημα.

Όμως στην αντίθετη περίπτωση δημιουργούνται τέρατα εξωπραγματικά. Που εκτός του σινεμά ή γενικά των τεχνών προκαλούν δυστυχία στον κόσμο και τον εξοργίζουν.

Previous articleΛουπίνια: Καρπός με πρωτεΐνη
Next article102 + 1 δήθεν αναπτυξιακές τράπεζες
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.