Στις 5 Μαΐου, είναι μέρα γέννησης του Καρλ Μαρξ στο Τρεβέζ, 79 χιλιόμετρα από την πόλη του Μετς στη Γαλλία. Για να τιμήσουν τον συγγραφέα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου διοργανώθηκαν εκθέσεις, συνέδρια, συναυλίες κι άλλες τουλάχιστον 600 εκδηλώσεις. Ανήμερα των γενεθλίων του έγιναν τα εγκαίνια ενός χάλκινου γλυπτού του, ύψους 5,5 μέτρων. Δώρο της κινεζικής κυβέρνησης. Άλλωστε στο Πεκίνο ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping εκμεταλλεύτηκε το γεγονός για να επαναφέρει την απόλυτη σύνδεσή του με τον μαρξισμό. Ο οποίος, κατά τα λεγόμενά του, είναι επιτυχώς εφαρμοσμένος στην κινεζική πραγματικότητα. Ωθεί μάλιστα τα μέλη του ΚΚ Κίνας να υιοθετήσουν τη μαρξιστική θεωρία ως «τρόπο ζωής», ως «πνευματική έρευνα».

Το γλυπτό του Μαρξ στο Τρεβέζ

Το γλυπτό αυτό, κάτι σαν δώρο Δούρειου Ίππου, προκαλεί φόβο και δηλητηριάζει τα πάθη. Ειδικά όσων φοβούνται τα κομμουνιστικά δώρα. Το γερμανικό κόμμα AfD δήλωσε ότι είναι ανεπιθύμητα τέτοια δώρα. Παρότρυνε να φύγει το άγαλμα. Μαζί τους στις διαμαρτυρίες και η «ένωση των θυμάτων της κομμουνιστικής τυραννίας». Ο δήμαρχος της πόλης του Τρεβέζ θεωρεί τη χειρονομία της Κίνας φιλική. Ενώ οι αντίπαλοί του το ερμηνεύουν ως πολιτική στρατηγική για την έλευση ακόμη περισσότερων Κινέζων και επενδυτών. Μέχρι κι ο Jean-Claude Juncker μπήκε στο παιχνίδι. Δήλωσε πως «δεν φταίει ο Μαρξ για όλες τις γενοκτονίες ή ακρότητες που οι κληρονόμοι του μαρξισμού διέπραξαν». Οπως προφανώς δεν φταίει «ο Νίτσε ή ο Βάγκνερ για τη χιτλερική τρέλα και εγκλήματα».
Κι όμως, τριάντα πέντε χρόνια μετά την πτώση της ΕΣΣΔ και του μαρξισμού-λενινισμού, ο μαρξισμός παραμένει στο επίκεντρο παθών. Το περίεργο είναι ότι γοητεύει πολύ λιγότερο τις εργατικές τάξεις και τη ριζοσπαστική Αριστερά απ’ ό,τι η φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, η οποία δείχνει ενθουσιασμένη με το συγγραφέα του έργου «Το Κεφάλαιο».

Ο προβληματικός καπιταλισμός κρατά ζωντανό τον Μαρξ

Πρόσφατα ο «Economist», που είναι κάτι σαν η Βίβλος των αφεντικών των πολυεθνικών του πλανήτη μας, έγραψε στο κεντρικό άρθρο της έκδοσής του με αφορμή τα γενέθλια του Μαρξ: «Δύο αιώνες μετά τη γέννησή του. Ο Καρλ Μαρξ παραμένει επίκαιρος». Και συνεχίζει ότι «παρότι το 40% της ανθρωπότητας που έζησε κάτω από κομμουνιστική διακυβέρνηση κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα υπέστη πείνα, γκουλάγκ και δικτατορία του κόμματος, εντούτοις υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα που μπορεί κάποιος να μάθει από τον Μαρξ». Κι ειδικά «την αναπότρεπτη ανάδυση των μονοπωλίων». Οπως π.χ. Google και facebook.
Με απλά λόγια, όπως επιβεβαιώνουν κι οικονομολόγοι σαν τον Γάλλο Artus, η δυναμική του καπιταλισμού σήμερα «είναι αυτή που είχε προβλέψει ο Καρλ Μαρξ» .
Τι παράξενο! Οι ειδικοί του φιλελευθερισμού από τη μια δηλώνουν ότι ο καπιταλισμός παραμένει προβληματικό κι ελαττωματικό σύστημα (καλύτερος όμως από τα άλλα ήδη γνωστά συστήματα). Όμως, πριν από το τέλος του ή τη μεταλλαγή του, όπως πάλι πολλοί ισχυρίζονται προβλέποντας την εξέλιξή του, ο Μαρξ παραμένει το κλειδί για την κατανόηση και τη μετατροπή του.
Το να ακούς αυτά από τη διεθνή ελίτ του φιλελευθερισμού σίγουρα εκπλήσσεσαι. Και αναρωτιέσαι μήπως θα ’πρεπε να ερευνηθεί καλύτερα η σχέση των ιδεών του Μαρξ και του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.
Πάντως το σίγουρο είναι ότι ο λαός σε αυτή την περίπτωση είναι όπως κι η εργατική τάξη οι χαμένοι της υπόθεσης. Κι είναι ακριβώς σε αυτή την απώλεια που ριζώνει συχνά ο λαϊκισμός. Απ’ όπου και να προέρχεται αυτός. Δηλαδή είτε είναι δεξιός είτε είναι αριστερός λαϊκισμός, ανθίζει στην ιδιαίτερη αυτή σχέση μαρξισμού και παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

Previous articleΑντιλεξικό για τα ψέμματα του ΣΥΡΙΖΑ
Next articleΜαύρη γάτα ο Λούλης και για τον Τσίπρα
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.