Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος επιχειρεί να ερμηνεύσει την μεταγωγή του αρχιεκτελεστή της 17 Νοέμβρη στις αγροτικές φυλακές του Βόλου. Είτε ως μια καλά μελετημένη επικοινωνιακή πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Είτε ως απόπειρα να αποκοπεί από τις νέες τρομοκρατικές ομάδες, ο Κουφοντίνας στέλνει μηνύματα.


Ο χώρος της αριστεράς και του τριτοκοσμικού ΠΑΣΟΚ από τον Ιούνιο τού 2014 ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, έχει υποστεί πραγματική ιδεολογική καθίζηση τα τρία τελευταία χρόνια. Όσα ρητορικά και άλλα ιδεολογικά τεχνάσματα και αν χρησιμοποιήσουν οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι του Αλέξη Τσίπρα, η ζημιά δύσκολα πλέον διορθώνεται. Εξ ίσου σοβαρή είναι η ζημιά και στους κόλπους των «ομάδων κρούσης» του χώρου. Δηλαδή χούλιγκαν και άλλοι τραμπούκοι των Εξαρχείων– που συνιστούν τον δήθεν «αντιεξουσιαστικό χώρο».

Στο επίπεδο αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει ολοσχερώς κάθε έρεισμα σε όλες αυτές τις ορδές εμπρηστών και λοιπών δολοφόνων. Κινδυνεύει έτσι, ως αντιπολίτευση, να βρεθεί χωρίς τις απαραίτητες «δυνάμεις κρούσης της προόδου». Αυτές που θα δρουν κάθε φορά που η νέα κυβέρνηση θα προσπαθεί να βγάλει την χώρα από εκεί που την έχουν οδηγήσει ο κρατισμός και η διαπλοκή του πελατειακού κράτους.

Μήνυμα ή μηνύματα

Προσφέροντας, όμως, στον Κουφοντίνα την δυνατότητα μεταγωγής του στον Βόλο, ακολουθώντας βεβαίως μία απολύτως νόμιμη διαδικασία, η κυβέρνηση στέλνει κάποια μηνύματα εκεί που θέλει. Απευθύνεται στον υπόκοσμο των Εξαρχείων και του πολιτικού χουλιγκανισμού. Τού λέει ότι, παρά τα έργα και τις ημέρες της, δεν τον έχει ξεχάσει. Άρα, όταν χρειαστεί, θα μπορέσουν να τα ξαναβρούν. Αυτό είναι ένα σενάριο. Υπάρχουν όμως και άλλα, που είδαν το φως της δημοσιότητας στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Νέα. Ιδού τί αναφέρουν:

Η αλήθεια είναι ότι ξένισε πολλούς η απόφαση του υπουργείου Δικαιοσύνης να ενεργοποιήσει μία απόφαση του αρμόδιου Συμβουλίου που είναι άγνωστο πότε ελήφθη. Διότι, αν είχαν αποφασίσει πριν από έναν μήνα για την μεταγωγή του Κουφοντίνα στον Βόλο και ενεργοποίησαν σήμερα την απόφαση, τότε έχει κάθε δικαίωμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης να συνδέει αυτό το γεγονός με την εθνική τραγωδία.

Το πρώτο σενάριο λοιπόν λέει ότι έγινε για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους. Για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Για στροφή της επικαιρότητας από τις φωτιές στο Μάτι και τους δεκάδες νεκρούς σε μία υπόθεση που ήταν εκ προοιμίου σίγουρο ότι θα προκαλούσε αντιπαραθέσεις. Οι κοινωνοί αυτής της άποψης λένε ότι εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο της κυβέρνησης να αλλάξει την ατζέντα. Το βαρύ κλίμα για το Μαξίμου και τον πρωθυπουργό έπρεπε πάση θυσία να απομακρυνθεί. Όχι γιατί δεν έχουν ευαισθησίες στην κυβέρνηση και δεν πονάνε για τους νεκρούς. Αλλά γιατί η κατάσταση που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες ήταν άκρως εκφυλιστική.

Ο Κουφοντίνας μια ωραία θερινή ιστορία

Το αφήγημα της εξόδου από το μνημόνιο στις 21 Αυγούστου είναι ακόμα μακρυά. Το πακέτο των παροχών της ΔΕΘ ακόμη μακρύτερα. Έπρεπε λοιπόν να αλλάξει η επικαιρότητα, τα πρωτοσέλιδα, τα θέματα που «τσάκιζαν» την κυβέρνηση στο Διαδίκτυο. Ο Κουφοντίνας …αγρότης είναι μία ωραία, καλοκαιρινή, λαϊκή απογευματινή παράσταση, που τα έχει όλα. Ίντριγκα, πολιτική αντιπαράθεση, πολλή κουβέντα, ίσως για το τίποτα.

Το να συζητάς για το αν ο «Λουκάς» της 17Ν θα κυκλοφορεί ελεύθερος στα χωράφια του Βόλου και θα φυτεύει ντομάτες. Ή το ότι μπορεί να αποφυλακιστεί νωρίτερα, είναι πολύ καλύτερο (για την κυβέρνηση) από το να είναι η επικαιρότητα γεμάτη από συγκλονιστικές ιστορίες νεκρών και διασωθέντων από το Μάτι. Και, κυρίως, από τις ατελείωτες συζητήσεις για τις εγκληματικές ευθύνες του κρατικού μηχανισμού.

Και είναι σίγουρο ότι, αν ισχύει το συγκεκριμένο σενάριο, ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε αφού τα φώτα στράφηκαν στον Κουφοντίνα. Μαζί με τα αυθαίρετα που θα γκρεμιστούν και με δυο-τρία άλλα μικρότερα θέματα, μπορεί η ατζέντα να είναι τελείως διαφορετική τώρα που φεύγει και το τελευταίο κύμα όσων πάνε διακοπές.

Τρομοκρατικό χτύπημα;

Το άλλο σενάριο είναι σοβαρότερο. Αλλά δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά – και δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κάτι τέτοιο. Έχει να κάνει με φήμες που κυκλοφορούσαν τις τελευταίες ημέρες για συναγερμό της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Ο λόγος; Κάποιες ενδείξεις ότι ασύλληπτοι πυρήνες τρομοκρατών θα έκαναν τρομοκρατικό χτύπημα. Ως ένδειξη διαμαρτυρίας και ως τρόπο καταγγελίας των όσων έγιναν στο Μάτι και κόστισαν την ζωή τόσων ανθρώπων.

Οι αρχές εκτιμούν ότι κάποιοι τρομοκράτες έχουν επικοινωνία με τους καταδικασμένους και έγκλειστους στις φυλακές Κορυδαλλού Πυρήνες της Φωτιάς, αλλά και τους υπόλοιπους (Κουφοντίνα, Μαζιώτη, Ρούπα, κλπ.).

Ενδεχομένως, ο Κουφοντίνας να μην έχει καμμία σχέση με τους τρομοκράτες νέας γενιάς. (Σημ: Αυτοί έχουν άλλα, πολύ πιο άγρια και ανεξέλεγκτα χαρακτηριστικά). Όμως η κυβέρνηση θα ήθελε να «σπάσει» τον πυρήνα που βρίσκεται στον Κορυδαλλό. Και αυτό θα μπορούσε να γίνει με την απομάκρυνση του Κουφοντίνα, ο οποίος προσφέρει ένα ιδεολογικό προκάλυμμα σε όσους τον θεωρούν «σύμβολο της ένοπλης πάλης». Η απομάκρυνσή του από την Αθήνα εξυπηρετεί και το «σπάσιμο» της ομάδας Κορυδαλλού. Δίνει όμως την δυνατότητα στην κυβέρνηση να αλλάξει την ατζέντα.

Στέλνοντας, όπως προαναφέρουμε, τα απαραίτητα μηνύματα όπου πρέπει…

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου στο new deal

Previous articleΗ εμπιστοσύνη που χάθηκε
Next articleΚλειστά επαγγέλματα: 20 χρόνια φαγούρα
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.