Ο ΚΑΘΕΝΑΣ (ΝΑ) ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ

“Εμείς να κάνουμε τη δουλειά μας”! Αυτό είναι το δόγμα που (οφείλει) να επικρατεί στους κόλπους της κυβέρνησης. Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη για να καταλάβει πως μέσα απ” την κρίση αναδύονται ευκαιρίες για να αποκατασταθούν τουλάχιστον χρόνιες παθογένειες της ελληνικής οικονομίας και του μοντέλου παραγωγής που υιοθετήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες.

Αυτό συνιστά, εξάλλου, ένα …παράλληλο πλαίσιο συζήτησης που αναδεικνύεται και ισχυρό διαπραγματευτικό έναντι των δανειστών. Δεν είναι καιρός που είχαμε επισημάνει ότι η διαπραγμάτευση με την Τρόικα θα πρέπει να εντοπίζεται στο ζήτημα ιεραρχήσεων και προτεραιοτήτων.

Είναι γνωστό σε όλους πως ένα μεγάλο αγκάθι στην πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου είναι το δυσλειτουργικό έως και αναποτελεσματικό κράτος. Είναι πολύ πιθανό πως αν η μεταρρυθμιστική προσπάθεια της προηγούμενης κυβέρνησης είχε ξεκινήσει από το συμμάζεμα του κράτους, αυτή τη στιγμή η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε τη δομική διάσταση της ευρωπαϊκής κρίσης (δεύτερο πλαίσιο συζήτησης) από διαφορετική θέση και με καλύτερους όρους. Οι οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις δεν θα είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη κοινωνική αδικία, η ύφεση δεν θα ήταν τόσο βαθιά και η ελληνική οικονομία θα είχε πάρει ανάσες μόνο και μόνο από την πραγματοποίηση δυο-τριών μεγάλων επενδύσεων στη χώρα που θα άλλαζαν άρδην το επενδυτικό κλίμα.

Ωστόσο, ποτέ δεν είναι αργά! Έστω και τώρα που οι απειλές για έξοδο της χώρας απ” το ευρώ, για άρνηση καταβολής της επόμενης δόσης του δανείου χρηματοδότησης, τη χρεοκοπία και άλλα τέτοια που εκπορεύονται κυρίως από τη γερμανική πλευρά, η Αθήνα έχει μια ευκαιρία να αποδείξει πως έχει την πολιτική βούληση να διασώσει τη χώρα από το χείλος της καταστροφής.

Η μεταρρύθμιση στο κράτος θα πρέπει να συμβεί ούτως ή άλλως, ανεξαρτήτως το αν το Φθινόπωρο θα έχει χρεοκοπήσει και θα βρίσκεται εκτός ευρώ. Η Ελλάδα χρειάζεται επενδύσεις και επενδύσεις θα έρθουν μόνο στην περίπτωση που διεθνείς επενδύτες και διεθνή οικονομικά συμφέροντα αντιληφθούν και πειστούν πως αξίζει να επενδύσουν στην Ελλάδα.

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει η χώρα να παράγει εγγυήσεις πως τα χρήματα δεν θα χαθούν, αλλά θα αποδώσουν σημαντικά κέρδη στους επενδυτές. Ένα ασφαλές καταφύγιο για τα χρήματα τους για τα οποία τώρα πληρώνουν τα φύλακτρα αγοράζοντας ομόλογα του γερμανικού Δημοσίου. Τέτοιες εγγυήσεις παρέχει μόνο ένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος με ξεκάθαρους επιχειρηματικούς κανόνες σε όλο τον κύκλο παραγωγής – επενδυτικό περιβάλλον, εργασιακές σχέσεις, φορολογία. Μόνον τότε θα βρεθούν τα χρήματα που υπάρχουν διεθνώς.

Και τότε ας κάνουν οι δανειστές τη δουλειά τους. Σημασία έχει να κάνουμε εμείς τη δική μας…

Previous articleDj FRANCESCO FARLA FEAT: AMORE TI AMO
Next articleΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.