Ο Αντώνης Ζαϊρης δεν είναι καθόλου αισιόδοξος για ό,τι περιμένει την χώρα το προσεχές διάστημα καθώς δεν διαθέτει παραγωγική βάση, ούτε στρατηγική για εξαγωγές. Έτσι, ιδιωτικές επενδύσεις, απασχόληση, αποταμίευση θα είναι ορισμένες από τις εφιαλτικές λέξεις…


Μία μικροσκοπική ανάγνωση των δεικτών της οικονομίας παρέχει μία προσωρινή ανακούφιση η οποία πηγάζει από τα εξής δεδομένα:

Το δεύτερο τρίμηνο του 2018 η ιδιωτική κατανάλωση ανήλθε στο +1% από 0% το 1ο τρίμηνο. Η  απασχόληση ενισχύθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2018 +1,6% από +1,2% το αντίστοιχο του 2017. Η βελτίωση των επιχειρηματικών προσδοκιών που συνέδραμε στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος που για το μήνα Αύγουστο κυμάνθηκε στις 105,2 μονάδες σε σχέση με τις 99,2 τον Αύγουστο του 2017 (με τα τελευταία βέβαια στοιχεία του Σεπτεμβρίου υπήρξε μικρή επιδείνωση στις 101,3 μονάδες λόγω κυρίως επιδείνωσης των προσδοκιών στη βιομηχανία, κάτι που παρατηρείται στο σύνολο της Ευρώπης).

Η καταναλωτική στη συνέχεια εμπιστοσύνη για τον Αύγουστο ήταν στις -47,8 μονάδες. Ενώ τον Σεπτέμβριο περαιτέρω βελτιωμένη στις -44,9 μονάδες. Βασιζόμενη στις εκτιμήσεις και αισιοδοξία των νοικοκυριών αλλά και στην γενικότερη κατάσταση της οικονομίας. Ενώ ο όγκος λιανικών πωλήσεων για το πρώτο εξάμηνο 2018 ανήλθε στο +1,9% πλέον αύξησης +2,4% το 2017. Για δε τον μήνα Ιούνιο στο +2% πλέον αύξησης +4% του Ιουνίου του 2017. Επιπρόσθετα οι καταθέσεις του Ιουλίου άγγιξαν τα 106,4 δισ. ευρώ έναντι 99,8 δισ. του Ιουλίου 2017. Η δε αύξηση καταθέσεων για 7ο συνεχόμενο μήνα +764 εκατ ευρώ. Ενισχύει τις απόψεις περί βελτίωσης των χρηματοικονομικών συνθηκών στην Οικονομία.

Η χώρα δεν διαθέτει παραγωγική βάση

Ωστόσο, αν προβεί κανείς σε μια περισσότερο μακροσκοπική ανάλυση τότε οι συντεταγμένες αυτής της ανάγνωσης είναι λιγότερο αποθαρρυντικές και περισσότερο απογοητευτικές και αδιέξοδες. Καθώς η κυβέρνηση πανηγυρίζει την έξοδο από τα μνημόνια η χώρα συνεχίζει να μη διαθέτει σοβαρή παραγωγική βάση. Ούτε την χρειαζούμενη εξωστρέφεια που θα της επιτρέψουν να γίνει μια κανονική Ευρωπαϊκή χώρα.

Όσον αφορά τις εξαγωγές από τις αρχές του 2018 μέχρι σήμερα αυτές ανέρχονται στα 13 δισ. ευρώ περίπου. Ενώ οι εισαγωγές στα 22 δισ. ευρώ με το εμπορικό έλλειμμα να παραμείνει ανυπέρβλητο εμπόδιο στα 9 δισ. ευρώ. Το επίπεδο αύξησης των εξαγωγών για παράδειγμα του μηνός Ιουλίου είναι της τάξης του 11% σε αξία και 9% σε όγκο αντισταθμίστηκε για το ίδιο μήνα από την ταυτόχρονη άνοδο των εισαγωγών κατά 11%. Με συνέπεια τη διόγκωση του εμπορικού ελλείμματος που μόνο για τον Ιούνιο ανήλθε στο 1,5 δισ.

Τα εμπόδια της γραφειοκρατίας

Η χώρα επιπλέον δεν διαθέτει καμία στρατηγική εξαγωγικού προσανατολισμού και συγκεκριμένης κατεύθυνσης σε προϊόντα και κλάδους εμπορεύσιμους υψηλής προστιθέμενης αξίας. Κλάδους που επάξια μπορούν να αντισταθούν στις ανταγωνιστικές πιέσεις άλλων προϊόντων στις διεθνείς αγορές. Κλάδοι υψηλής προτεραιότητας για την ελληνική οικονομία όπως τα logistics, ο τουρισμός, η ναυτιλία, πρότυπα έξυπνα εμπορικά προϊόντα, εφαρμογές software κα, αγκομαχούν να ξεπεράσουν τα εμπόδια της ελληνικής γραφειοκρατίας και να πάρουν θέση στην παγκόσμια αγορά.

Οι επενδύσεις, από την άλλη, δεν θα έρθουν από μόνες τους επειδή βγήκαμε από τα μνημόνια δίχως την ύπαρξη σοβαρού Σχεδίου ενεργοποίησης των ξένων επενδυτικών κεφαλαίων ώστε να συγχρονιστούν με το ρυθμό της αποταμίευσης της οικονομίας που παραμένει ασθενικός σε ποσοστό 11% του ΑΕΠ (γύρο στα 20 δισ.) ενώ στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσοστό ανέρχεται στο 20% του ΑΕΠ.

Είναι φανερό ότι οι εγχώριες επενδύσεις δεν αρκούν. Δεν καλύπτονται από την εγχώρια αποταμίευση αφού αυξάνονται περισσότερο. Ως εκ τούτου, η μόνη διέξοδος είναι τα ξένα κεφάλαια και η στρατηγική εξωστρέφειας. Αυτή θα απομειώσει το χάσμα επενδύσεων αποταμίευσης. Έτσι και θα αποφευχθεί η όξυνση του ελλείμματος ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Αναιμικός ρυθμός ανάπτυξης

Αλλά και ο ρυθμός ανάπτυξης παραμένει αναιμικός για το πρώτο εξάμηνο του 2018. Στο 2,2% σε σχέση με το 1,4% του 2017. Η δε ανάκαμψη που τροφοδοτείται από τη ζήτηση κυρίως λόγω επενδύσεων σε πάγια στοιχεία π.χ. κατοικία αλλά και την  ιδιωτική κατανάλωση, παραμένει προβληματική λόγω της δυσκολίας ρευστότητας που παρατηρείται στην πραγματική οικονομία.

Μετά το οριστικό τέλος του τρίτου μνημονιακού προγράμματος η χώρα θα εκτεθεί αναγκαστικά και απροκάλυπτα στις ψυχρές αγκαλιές των διεθνών αγορών. Από τη συμπεριφορά αξιολόγησης που θα επιδείξουν θα εξαρτηθεί και η πορεία της χώρας την επόμενη μέρα. Χρειάζεται εγρήγορση και όχι εφησυχασμός. Καθώς λέξεις όπως, ιδιωτικό χρέος, υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, απασχόληση, παραγωγικότητα, αναδιάρθρωση των τραπεζικών χαρτοφυλακίων, ανάπτυξη, αποταμίευση, εξαγωγές, επενδύσεις κ.ά. θα μας γίνουν  εφιάλτης και θα μας απασχολούν σε καθημερινή βάση. 

Previous articleΗ μαντίλα και η αντικοινωνία μέσα στην κοινωνία
Next articleΤο μπουρδέλο θέλει αφεντικό
ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΑΪΡΗΣ
Ο Αντώνιος Ζαΐρης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές επιστήμες και έκανε Μεταπτυχιακές σπουδές (ΜΒΑ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Είναι Διδάκτωρ Οικονομικής Κοινωνιολογίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η διδακτορική του διατριβή ήταν σε θέματα Μικρο-οικονομικής, με ειδίκευση στο Λιανικό εμπόριο. Εχει διατελέσει επί 30 χρόνια Διευθυντικό στέλεχος Πωλήσεων και Μarketing καθώς και Γενικός Διευθυντής σε διάφορες Πολυεθνικές Εταιρείες και σε μεγάλες Ελληνικές Επιχειρήσεις. Από το 2005 μέχρι τον Ιούνιο του 2012 υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Λιανικών Πωλήσεων Ελλάδας (ΣΕΛΠΕ). Από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 είχε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Απο τον Σεπτέμβριο του 2013 και για ένα χρόνο είχε υπηρετήσει ως Αναπληρωτής Εθνικός εκπρόσωπος στην Διακυβερνητική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για θέματα βιώσιμης Ανάπτυξης. Σήμερα είναι Αναπλ. Αντιπρόεδρος του ΣΕΛΠΕ . Έχει επίσης διατελέσει Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε θέματα Οργάνωσης και Διοίκησης, ενώ διαθέτει και 25ετή εμπειρία ως Εκπαιδευτής στον χώρο της ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης. Έχει δώσει σειρά διαλέξεων σε διάφορα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του Εξωτερικού και έχει γράψει πλειάδα άρθρων και μελετών τόσο σε οικονομικές εφημερίδες όσο και σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Έχει διδάξει ως Επισκέπτης - Εισηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (2002-2006) , στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πειραιά (1996-1997), στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης( 2011-2013) καθώς επίσης και στα μεταπτυχιακά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων των Πανεπιστημίων University of New York in Tirana και University of New York in Prague και στο Πανεπιστήμιο Τοulouse capitol 1. Από το 2014 μέχρι και σήμερα είναι μέλος Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στην ενότητα Μάρκετινγκ . Είναι μέλος της Ενωσης Αμερικάνων Οικονομολόγων (ΑΕΑ) ,του Βρετανικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ (BIM), του Κέντρου Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης (CFS), της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), της Ελληνικής Ακαδημίας Marketing (ΕΑΜ) και της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει αρκετές ακαδημαικές δημοσιεύσεις με το σύστημα κριτών. Εχει επίσης δώσει συνεντεύξεις σε γνωστές ελληνικές και ξένες εφημερίδες. Μεταξύ άλλων, είναι συγγραφέας των βιβλίων: «Ποιά Ανάπτυξη ; » , «Total Business Success», 2009 από τις εκδόσεις Aθ. Σταμούλη (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη), «Ο ρόλος του Ηγέτη-Μάνατζερ στη σύγχρονη επιχείρηση», «Πως να κάνετε επιτυχημένες Πωλήσεις» και «η Πρακτική των Πωλήσεων» ,2005 από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εκδοτική, «Ανακαλύπτοντας τον τροχό – Σε αναζήτηση μιας νέας πολιτικής», 2005 από τις εκδόσεις Δαρδανός (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη)και «Για ένα νέο δημοκρατικό πρότυπο», 2010 από τις εκδόσεις Κριτική. Είναι παντρεμένος με την Δέσποινα Βούλγαρη και έχει δύο παιδιά τον Γιώργο και τον Κωνσταντίνο-Φώτιο.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.