Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
ο δασκαλοπουλοσ μιλησε για την ταμπακιερα

Ο ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ

Οι επιχειρηματίες είναι, κατά τεκμήριο, πρακτικοί άνθρωποι. Η καθημερινότητα τους δεν τους επιτρέπει να λοξοδρομούν σε υπερφίαλες αναλύσεις. Ο δε χρόνος τους, συνήθως περιορισμένος, τους επιβάλει να διακρίνουν την ουσία του προβλήματος, να παρεμβαίνουν άμεσα και να δίνουν λύσεις.

Η περίπτωση του Δημήτρη Δασκαλόπουλου περιλαμβάνει τα παραπάνω χαρακτηριστικά, τα οποία συμπληρώνει ο κοσμοπολιτισμός και η αγάπη του για την τέχνη. Με τη χθεσινή του παρέμβαση έδειξε πως γνωρίζει και την τέχνη της πολιτικής, όπου δεν αρκεί μόνο να εντοπίζεις τα ουσιώδη, αλλά να τα λες και στον κατάλληλο χρόνο.

Μια μέρα λοιπόν μετά την ανακοίνωση του Λουκά Παπαδήμου ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλία να συναντηθεί με τους πολιτικούς αρχηγούς, προκειμένου να διαβουλευθεί μαζί τους για “τον χρόνο της θητείας της και την ολοκλήρωση του συμπεφωνημένου έργου της”, ο πρόεδρος του ΣΕΒ εντόπισε την ουσία ύπαρξης αυτής της κυβέρνησης, δηλαδή “την περίφημη “δανειακή σύμβαση “για την οποία ουσιαστικά κανένας δε μιλάει, μάλλον την έχουμε ξεχάσει…” και η οποία “…είναι το κυριότερο έργο, έχει πολύ περιεχόμενο, αφορά πράγματι ένα πρόγραμμα δράσης και μεταρρυθμίσεων για μια τριετία. Αυτό είναι που πρέπει να συζητηθεί, να γίνει καλά, να το συνειδητοποιήσουν οι πολίτες, να γίνει η δανειακή σύμβαση, να πεισθούν οι εταίροι μας και δανειστές μας και τότε να πάρουμε τα χρήματα”.

Ιδού λοιπόν το πολιτικό διακύβευμα των ημερών δια στόματος ενός επιχειρηματία που γνωρίζει καλά πως όταν πρόκειται να δανείσει ή να δανειστεί χρήματα, εκείνο που προηγείται είναι η έγγραφη συμφωνία και δέσμευση του δανειζόμενου στους όρους του δανειστή.

Και στην περίπτωση που συζητάμε (ή μάλλον πολιτικά κόμματα και ΜΜΕ δεν συζητάνε, αλλά η στήλη στο χθεσινό φύλλο ανέδειξε…) πρόκειται για ένα ποσό της τάξης των 90 δισ. € που προτίθενται να δανείσουν οι εταίροι στην Ελλάδα. Υπάρχει περίπτωση να το κάνουν χωρίς προηγουμένως να έχουν εξασφαλίσει τη δέσμευση των κομμάτων εξουσίας ότι θα εφαρμόσουν όσα θα αναφέρονται στη συμφωνία;

Η αρνητική απάντηση είναι προφανής και αυτονόητη. Συνεπώς, το ελληνικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με δυο διλήμματα: Πρώτο, θα δεχθεί ή όχι τους όρους των δανειστών με αποτέλεσμα την πτώχευση; Δεύτερο, θα είναι η κυβέρνηση Παπαδήμου που θα τους διαπραγματευθεί ίσως και εφαρμόσει ή μια κυβέρνηση με “νωπή λαϊκή εντολή” που θα τους διαπραγματευθεί και εν συνεχεία θα τους εφαρμόσει.

Τέτοιου είδους διλήμματα δεν πολυαπασχολούν επιχειρηματίες σαν τον Δημήτρη Δασκαλόπουλου, που αντιλαμβάνονται την σκληρή πραγματικότητα. Δηλαδή πως “αν τα κόμματα δεν συνεργαστούν θα πεινάσουμε…”