Ο Θανάσης Κ. αφηγείται δυο “φανταστικές” ιστορίες, Στην πρώτη ένα πρεζόνι, γίνεται ήρωας επειδή πεθαίνει ενώ αποτυγχάνει να ληστέψει καταστηματάρχη. Στην δεύτερη ένα παλικάρι δολοφονείται επειδή ύψωσε την σημαία της χώρας του σε άλλη χώρα και οι συμπατριώτες του τον λοιδορούν αποκαλώνοντας τον πρεζόνι. Ζακ Κωστόπουλος και Κωνσταντίνος Κατσίφας.


Θα σας αφηγηθώ μιαν ιστορία, άσχετη από μας… «Εκτός τόπου και χρόνου»… Μην ανησυχείτε, καμία σχέση δεν έχει με σας, μη τη χώρα, με την εποχή μας. Είναι εντελώς «φανταστική». Είναι «μύθος»… Μια «παραβολή», αν θέλετε… 

Ήρωας ο ληστής

Κάπου, λοιπόν, σε μια χώρα – «έξω από δω και μακριά», που λένε – ένα νεαρός πήγε να ληστέψει ένα κοσμηματοπωλείο. «Λαϊκό» μαγαζί σε υποβαθμισμένη περιοχή. Πουλούσε βέρες, βαπτιστικά και σταυρουδάκια. Όχι τίποτε πανάκριβα τιμαλφή για «ακριβές» κυρίες… Μπούκαρε με μαχαίρι, αλλά κλείστηκε μέσα κατά λάθος. Και ύστερα άρχισε να θρυμματίζει τις εσωτερικές προθήκες και να επιχειρεί να σπάσει την πόρτα και τη βιτρίνα για να βγει έξω.

Ο εβδομηντάχρονος καταστηματάρχης που βρισκόταν έξω από το μαγαζί του, παρακολουθούσε μαζί με ένα ιδιοκτήτη διπλανού μαγαζιού, τον νεαρό να καταστρέφει την περιουσία του και ειδοποίησε την Αστυνομία. Ήταν και οι δυο τους αποφασισμένοι να τον εμποδίσουν, μέχρι να φτάσουν οι αστυνομικοί. Και όταν κατάφερε να σπάσει τις βιτρίνες και να βγει προσπαθούσαν κλωτσώντας τον να τον σταματήσουν (γιατί όπλα δεν διέθεταν – και με τα χέρια δεν μπορούσαν να τα βάλουν με ένα οπλισμένο και πολύ νεότερό τους)…

Αυτός όμως, σηκώθηκε οπλισμένος με ένα κομμάτι σπασμένο κρύσταλλο και τους ξέφυγε… Τότε τον βρήκε ένα διασώστης και του έβαλε επίδεσμό στα τραύματα που μόνος του είχε προκαλέσει, αφού σερνόταν μέσα από τα σπασμένα κρύσταλλα της βιτρίνας για να βγει από το μαγαζί που προηγουμένως ο ίδιος είχε σπάσει. Τελικά ο επίδοξος ληστής φόρεσε τον επίδεσμο, αλλά αμέσως μετά απείλησε τον διασώστη – κι έτρεξε να ξεφύγει.

Στο μεταξύ, όμως είχαν φτάσει οι αστυνομικοί που τον κυνήγησαν, συνεπλάκησαν μαζί του (καθώς ήταν ακόμα οπλισμένος με το σπασμένο κρύσταλλο) τον πέταξαν κάτω, τον ακινητοποίησαν και του φόρεσαν χειροπέδες. Τότε εκείνος έμεινε ακίνητος, και συνειδοτοποίησαν ότι δεν αντιδρά. Λίγο αργότερα στο ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Αργότερα μαθεύτηκε ότι ήταν ναρκομανής, και οροθετικός (είχε AIDS)… (Και αμέσως διατάχθηκε τοξικολογική εξέταση για να διαπιστωθεί αν βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών. Που όπως αποδείχθηκε, πράγματι βρισκόταν…)

…κατηγορούμενος ο καταστηματάρχης

Κι ύστερα έγινε ο χαμός! Κατηγορήθηκε ο καταστηματάρχης ότι τον «σκότωσε»! Αλλά η πρώτη ιατροδικαστική έκθεση απέδειξε ότι τα χτυπήματα που έφερε στο σώμα του, ήταν «επιπόλαια» – ΔΕΝ μπορούσαν να είχαν προκαλέσει το θάνατό του. Άλλωστε αφού ξέφυγε από τον καταστηματάρχη και τον φίλο του που προσπαθούσαν να τον σταματήσουν, σηκώθηκε, οπλίστηκε απείλησε το διασώστη κι άρχισε να τρέχει. Άρα δεν του έκαναν καμία «ζημιά»…

Ύστερα κατηγόρησαν τον ανθρώπους που προσπαθούσαν απλώς να προστατέψουν το βιός του από την ληστεία, ότι ήταν… «ομοφοβικοί» και «ρατσιστές»! Γιατί «λίντσαραν», λέει, ένα ομοφυλόφιλο οροθετικό και πρεζόνι! Όμως κανείς τους δεν ήξερε, τη στιγμή της ληστείας, ότι ο δράστης ήταν ομοφυλόφιλος ή οροθετικός ή πρεζόνι…

Ύστερα αμφισβήτησαν ότι πήγε στο κοσμηματοπωλείο για ληστεία. Όμως, το οπτικό υλικό που υπάρχει τον έδειχνε να τα σπάει όλα – και ιδίως τις προθήκες που είχαν «εμπόρευμα» μέσα… Κι ύστερα αποδείχθηκε πως υπήρχε και μαχαίρι! Αμφισβήτησαν ότι ήταν δικό του. Αλλά στη συνέχεια βρέθηκε γενετικό υλικό (ιδρώτας του επίδοξου ληστή ) πάνω στο λαβή του μαχαιριού.

Κι ύστερα  οι φίλοι του, αντί να σωπάσουν πια, άρχισαν να απειλούν τον 70χρονο καταστηματάρχη που άσκησε στοιχειωδώς το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα και να του σπάνε το μαγαζί. Όπως έσπασαν κι άλλα μαγαζιά της ίδιας «αλυσίδας» σε άλλες περιοχές.

Άκλαφτοι μαγαζάτορες

Για ένα ατυχές περιστατικό απόπειρας ληστείας από ένα ναρκομανή κατέστρεψαν ένα και δύο και παραπάνω νοικοκύρηδες που βγάζουν «μεροκάματο του τρόμου» (αφού τους περισσότερους τους έχουν ληστέψει κατ’ επανάληψιν ναρκομανείς ή λαθρομετανάστες ή πάσης φύσεως παράνομοι…) Και η επίσημα η Πολιτεία επιτρέπει στους φίλους των ληστών να τρομοκρατούν τα θύματα των ληστειών! Κι ο ατυχής ληστής έγινε «ήρωας» επειδή ήταν… ομοφυλόφιλος και οροθετικός και έχασε τη ζωή του σε μια αποτυχημένη απόπειρα ληστείας!

Κανείς δεν μίλησε ποτέ για δεκάδες άλλους μαγαζάτορες που έχασαν τη ζωή τους στην ίδια περιοχή, σε απόπειρες ληστείας – λίγες μέρες ή λίγες εβδομάδες ή λίγους μήνες πριν. Εκείνοι πήγαν σαν τα σκυλιά στ’ αμπέλι. Δεν τους έκλαψε κανείς. Στις μανάδες τους ή στις οικογένειές τους, δεν έστειλε καμιάν επιστολή ο… Πρωθυπουργός, να τις «παρηγορήσει» για τον «άδικο χαμό» τους. Κανένας «διανοούμενος» δεν έγραψε κάτι για όλους αυτούς. Άκλαφτοι πήγαν! Μόνοι οι οικείοι τους κλαίνε. Βουβά κι αυτοί.

Αλλά για τον ομοφυλόφιλο, ναρκομανή, οροθετικό κλπ, όλες οι μεταθανάτιες τιμές και όλος ο δημόσιος «σπαραγμός»! Κι ας έχασε τη ζωή του προσπαθώντας να κλέψει. Όπως κάνουν εξ άλλου εκατοντάδες πρεζόνια καθημερινά. Μια θλιβερή ιστορία θα πείτε. Εντελώς «φανταστική», έτσι; Που δεν μας αφορά και δεν μας θυμίζει τίποτε. Έτσι; Η «κακιά η ώρα», για τον άνθρωπο που έφυγε και για τους ανθρώπους που πήρε στο λαιμό του πριν φύγει – κι έχουν βρει τον μπελά τους και δεν ξέρουν πως θα ξεμπλέξουν τώρα…. Έτσι είναι. Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ… Έχει και δεύτερο μέρος…

Πρεζόνι ο πατριώτης

Στην ίδια αυτή – φανταστική χώρα – λοιπόν, έγινε κι άλλο περιστατικό. Ένα μήνα αργότερα, κατά τη διάρκεια της εθνικής επετείου, το μέλος της εθνικής μειονότητας σε γειτονική χώρα, ήλθε σε διαπληκτισμό με τους τοπικούς χωροφύλακες. Θέμα «προστριβής» ο σημαιοστολισμός του μειονοτικού χωριού. Που είναι «κεκτημένο δικαίωμα» των μειονοτικών… Και πάνω στον καβγά το παλικάρι έτρεξε να φύγει, αφού πήρε το όπλο του (όλοι εκεί είναι οπλισμένοι), τον κυνήγησαν τον έπιασαν και τον σκότωσαν!

Οι αστυνομικοί της γειτονικής χώρας λένε ότι τους πυροβόλησε. Αλλά αυτό δεν αποδεικνύεται. Το πιθανότερο είναι να έριχνε στον αέρα για να τους εκφοβίσει και να ξεφύγει. Όμως όπως προκύπτει πλέον, τον έπιασαν ζωντανό και τραυματισμένο. Και τον σκότωσαν αφού τον έπιασαν και τον έσυραν για πολλά μέτρα. Αιχμάλωτο. Δηλαδή τον εκτέλεσαν κανονικά! Πράγμα που κάνει το έγκλημά τους ιδιαίτερα ειδεχθές και αποτρόπαιο. Μην οργίζεστε όμως. Όχι ακόμα, τουλάχιστον.

Έχει κι άλλο. Πιο εξοργιστικό… Η χώρα καταγωγής του άτυχου παλικαριού, έκανε επίσημα διαμαρτυρία. Αλλά στο εσωτερικό, υπουργοί της άρχισαν να… βρίζουν το νεκρό! Περίπου να λέγε (στο tweeter) «καλά του κάνανε»!

Η αστυνομία της χώρας καταγωγής του έβγαλε ότι στο παρελθόν είχε κάνει …«χρήση ναρκωτικών» (ενώ οι συγγενείς του κι όσοι τον γνώριζαν το αρνούνται κατηγορηματικά!).

Τρελός και εξτρεμιστής

Την ίδια στιγμή που η αστυνομία της χώρας που τον δολοφόνησε τον βγάζουν «τρελό» και «εξτρεμιστή». Το βέβαιο είναι ότι το νεκρό παλληκάρι που σκοτώθηκε στη γειτονική μειονοτική περιοχή ΔΕΝ ήταν ομοφυλόφιλος. ΔΕΝ ήταν οροθετικός. ΔΕΝ βρισκόταν υπό την επήρεια «ουσιών». Και ΔΕΝ πήγε να ληστέψει… Απλώς είχε μια «τρέλα» με το εθνικό σύμβολο! Που εκπροσωπεί στα μάτια όλων των μειονοτικών την πατρίδα που τους στέρησαν…

Τώρα πια μπορείτε να εξοργιστείτε, όσο θέλετε… Κι εδώ οι δύο αυτές ιστορίες γίνονται «παράλληλες». Γίνονται, ουσιαστικά, ΜΙΑ! Στην ίδια αυτή – φανταστική – χώρα, τα πρεζόνια, που γιατη δόση τους ληστεύουν, θαυμάζονται σαν «ήρωες»!

Η Πολιτεία τους δοξάζει. Οι διανοούμενοι τους υμνούν και τους εξιδανικεύουν. Αν είναι μάλιστα και ομοφυλόφιλοι ή οροθετικοί (κατά προτίμησιν και τα δύο!) τότε η μεταθανάτια «δόξα» τους είναι πλήρως εξασφαλισμένη.

Οι συμπατριώτες του φτύνουν το άψυχο σώμα του

Αντίθετα, στην ίδια αυτή χώρα, οι πατριώτες που αγαπάνε το εθνικό τους σύμβολο και το δείχνουν κάπως πιο «τολμηρά», σκοτώνονται σαν τα σκυλιά από χωροφύλακες της γείτονος. Και η πατρίδα τους – ή πατρίδα που αυτοί τόσο αγάπησαν – περίπου φτύνει στο άψυχο σώμα τους! Ίσως γιατί δεν φρόντισαν να είναι τουλάχιστον… ομοφυλόφιλοι ή οροθετικοί – μπας και εξασφαλίσουν κάποιο εισιτήριο στη δόξα και στην αθανασία.

Όπως και να το δεις είναι τραγικό νέοι άνθρωποι να χάνουν τη ζωή τους.  Οποιοιδήποτε νέοι. Και μάλιστα χωρίς λόγο… Αλλά εδώ δεν μιλάμε για αυτούς που «έφυγαν». Μιλάμε γι’ αυτούς που «έμειναν πίσω»! Μιλάμε για την κοινωνία που δοξάζει τα… πρεζόνια όταν ληστεύουν και περιφρονεί τους πατριώτες όταν πέφτουν τυλιγμένοι στη σημαία! Μια κοινωνία που όποιος ασκεί το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα όταν τον ληστεύουν στο κέντρο της πρωτεύουσας, βρίσκει το μπελά του. Κι όταν ένας μειονοτικός ασκεί το δικαίωμά του να βάζει τη σημαία της πατρίδας του, χάνει τη ζωή του.

Ακούει κανείς;

Και στην κοινωνία αυτή κανείς δεν αντιδρά! ΚΑΝΕΙΣ!

  • Είναι μια κοινωνία τρελαμένη;
  • Είναι μια κοινωνία «τελειωμένη»;
  • Είναι μια κοινωνία λοβοτημένων;
  • Είναι μια κοινωνία «ζόμπις»;
  • Είναι μια κοινωνία όπου έχουν αντιστραφεί όλα τα κοινωνικά πρότυπα και οι αξίες;
  • Είναι μια κοινωνία που έμαθε να είναι «υπερήφανη» για ό,τι θα έπρεπε να ντρέπεται – αλλά ταυτόχρονα έμαθε και να ντρέπεται ή να φοβάται για ό,τι θα έπρεπε να είναι υπερήφανη;
  • Είναι μια κοινωνία όπου τα «σκουπίδια» έγιναν σημαίες και οι σημαίες κατέληξαν στα σκουπίδια;
  • Είναι μια κοινωνία που θυσιάζει την Ελευθερία και την Αξιοπρέπειά της στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας»;
  • Είναι μια κοινωνία που υποτάχθηκε ήδη, χωρίς να καν να κατακτηθεί ακόμα;

Ό,τι κι αν είναι, μη νοιάζεστε. Είναι μια «φανταστική» κοινωνία! Δεν έχει καμία σχέση με μας και με όσα εμείς ξέρουμε.Έτσι; Έτσι! (Με αυτό το πλευρό να κοιμάστε…)

ΥΓ. Εδώ θα ταίριαζε απόλυτα το γνωστό λατινικό ρητό: De te fabula narratur! Που θα πει: Για σένα μιλάει ο μύθος! Το έκανε διάσημο ο Κάρολος Μαρξ, όταν τον έγραψε εμφατικά στον Πρόλογο της Πρώτης έκδοσης του «Κεφαλαίου», του πιο εμβληματικού έργου του… Οι Αριστεροί δεν έπιασαν το υπονοούμενο! Μάλλον γιατί ποτέ τους δεν διάβασαν το «Κεφάλαιο». Και οι δεξιοί, επίσης δύσκολα πιάνουν τα «υπονοούμενα». Παρ’ όλα αυτά, σε εποχές όπου κυριαρχεί ακόμα η «πολιτική ορθότητα» είναι ασφαλέστερο να μιλάει κανείς με υπονοούμενα…

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.