Ο πρωθυπουργός κ.Τσίπρας είχε τη Δευτέρα πολύωρη συνάντηση στο Βερολίνο με την καγκελάριο κυρία Μέρκελ στο πλαίσιο της πολιτικής διαπραγμάτευσης για μια νέα Συμφωνία,η οποία θα ανοίξει τον δρόμο για τη χρηματοδότηση από τους Εταίρους- δανειστές και θα καλύψει τις άμεσες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας.

Τις επόμενες μέρες θα έχουμε τα αποτελέσματα της πολιτικής διαπραγμάτευσης,με την οποία η κυβέρνηση πιστεύει ότι μπορεί να περιορίσει τις απαιτήσεις για κοστολογημένες μεταρρυθμίσεις και το συνεχή έλεγχο από τους «θεσμούς» για την εφαρμογής τους…

Ισως είναι διδακτική μια σελίδα ιστορίας που αναφέρεται στην ουσιαστική απόρριψη από τον καγκελάριο Αντενάουερ,το 1961,του αιτήματος του Προέδρου Κέννεντυ για στήριξη με δανεισμό του δολαρίου το οποίο είχε υποστεί σημαντική υποτίμηση.

Θα πάμε,όμως,λίγα χρόνια πίσω,στο τέλος του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου.Ο Πρόεδρος Ρούσβελτ είχε υιοθετήσει,με τη σύμφωνη γνώμη του Τσώρτσιλ, το περίφημο σχέδιο του υπουργού Οικονομικών Μοργκεντάου.Προέβλεπε τη διάλυση όλων των βιομηχανικών υποδομών ης τότε Δυτικής Γερμανίας,που διασώθηκαν από τον πόλεμο,τον εξωτερικό έλεγχο των πλούσιων σε πρώτες ύλες και βιομηχανικές μονάδες περιοχών του Ρουρ και του Σάαρ,τη μετατροπή της χώρας σε γεωργική και κτηνοτροφική και γενικά τον έλεγχο της οικονομίας από τις συμμαχικές δυνάμεις!

Δύο χρόνια μετά η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου αναγκάζονται οι ΗΠΑ να εγκαταλείψουν το επαχθές σχέδιο Μοργκεντάου.Το Σεπτέμβριο 1946 ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μπάιρνς τόνισε σε ομιλία του στη Στουτγάρδη: «Η Γερμανία πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ιακανότητες της και την ενέργεια της για να αυξήσει την βιομηχανική της παραγωγή και να οργανώσει με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο τη χρήση των πρώτων υλών της».

Ακολουθεί το Σχέδιο Μάρσαλ με σημαντικό μερίδιο στη Γερμανία και το 1953 με πρωτοβουλία και θερμή υποστήριξη των ΗΠΑ υπογράφηκε στο Λονδίνο Συμφωνία για το κούρεμα κατά 50% όλων των χρεών που είχε συνάψει η Γερμανία από το 1919 έως και το 1945 και η σημαντική επιμήκυνση αποπληρωμής του υπολοίπου με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους.

[quote text_size=»small»]

Το σημαντικότερο,η έναρξη αποπληρωμής του υπολοίπου θα άρχιζε μετά την επανένωση της Γερμανίας.Αλλά και τότε μπόρεσε να περιορίσει τις υποχρεώσεις της…

[/quote]

Ας περάσουμε στο 1961.Η οικονομία της Γερμανίας, με πρωταγωνιστή τον υπουργό Οιοκονομικών Λούντβιχ Ερχαρντ,είχε παρουσιάσει εντυπωσιακή άνοδο,που χαρακτηρίστηκε ως το «γερμανικό θαύμα».Το ΑΕΠ αυξάνονταν κατά μέσο όρο το χρόνο κατά 4,4%,οι εξαγωγές κατά 16%.Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 είχαν κτισθεί οκτώ εκατομμύρια νέα κατοικίες και οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων από 200.000 το 1948 έφτασαν τα εννέα εκατομμύρια το 1965!
(Ισως κάποιοι ειδικοί που ασχολούνται με τη σημερινή κρίση στη χώρα μας να έκαναν μια έρευνα για το πώς αξιοποιήθηκε το Σχέδιο Μάρσαλ από τους Γερμανούς και από εμάς.Κάποιο δίδαγμα θα προκύψει που θα συνδέεται με τα σημερινά).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 οι δαπάνες για την ασφάλεια της Ευρώπης και κυρίως την γειτνιάζουσα με τη Σοβιετική Ενωση Δυτική Γερμανία είχαν γονατίσει την αμερικανική οικονομία.Ο διάσημος κεϋνσιανιστής καθηγητής Τζων Κένεθ Γκαλπρέιθ είχε προειδοποιήσει το Νοέμβριο 1960 το νεοκλεγέντα Πρόεδρο Κέννεντυ ότι η οικονομική ισχυροποίηση της Ευρώπης αποτελούσε κίνδυνο για τις ΗΠΑ,διότι «η ανταγωνιστικότητα της κλονίζει ήδη το ισοζύγιο πληρωμών της Αμερικής και θέτει σε κίνδυνο το δολάριο».

Δεν άργησαν να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του Γκαλπρέιθ.Το 1961 η μεγάλη υποτίμηση του δολαρίου συνέπεσε με τη σημαντική αύξηση του ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο με τη Γερμανία.

[quote text_size=»small»]

Ο αμερικανός Πρόεδρος πίστευε ότι και λόγω του γερμανικού πλεονάσματος και τη σημαντική συμβολή των ΗΠΑ στη ραγδαία ανάπτυξη της Γερμανίας θα επετύγχανε οικονομική βοήθεια για ανάκαμψη του δολαρίου…

[/quote]

Απευθύνθηκε τότε στον καγκελάριο Αντενάουερ.Με κάποια καθυστέρηση έλαβε απάντηση από τον υπουργό Οικονομικών Ερχαρντ:Μόνο ένα δις δολάρια μπορούσε να διαθέσει η Γερμανία!Ασήμαντο ποσό για να σωθεί το δολάριο…

Ο Κέννεντυ επανήλθε με νέο αίτημα:να αναλάβει η Γερμανία ένα μεγάλο μέρος των δαπανών του ΝΑΤΟ.Τότε υπήρξε και ένα περίεργο και αδιευκρίνιστο δημοσίευμα στους Τάϊμς της Νέας Υόρκης: Οι ΗΠΑ «πρόσφεραν» στους Γερμανούς την Ελλάδα,αλλά εκείνοι είχαν αδιαφορήσει διότι «ενώ θα επεβάρυναν τον δημόσιο προϋπολογισμό με σημαντικά ποσά,δεν θα κέρδιζαν τίποτα»!

Ο Κέννεντυ θα συνεχίσει απειλώντας απόσυρση των έξι αμερικανικών μεραρχιών από τη Γερμανία.Οι ασφυκτικές πιέσεις και οι απειλές του αμερικανού Προέδρου κράτησαν ένα και πλέον χρόνο.Τελικά στο τέλος του 1963 η Γερμανία υποχώρησε με την υπογραφή συμφωνίας για την αγορά μετρητοίς από την Αμερική μεγάλης ποσότητας πολεμικού υλικού!
Δίδαγμα:Από τον Αντενάουερ στη Μέρκελ πέρασαν εξήντα και πλέον χρόνια,αλλά η συμπεριφορά της γερμανικής ηγεσίας έναντι συμμάχων φίλων και κοινοτικών εταίρων δεν έχει αλλάξει…

 

Το άρθρο δημοσιεύεται στο www.giorgos-romaios.gr

Previous article1821: ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ
Next articleΨΗΦΙΑΚΑ ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΙΟΣ
Ο Γιώργος Ρωμαίος γεννήθηκε στην Κέρκυρα και κατοικεί στην Αθήνα από το 1952. Παράλληλα με τις σπουδές του στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) άρχισε να δημοσιογραφεί στις τοπικές εφημερίδες της Κέρκυρας Εφημερίδα των Ειδήσεων και Ελευθερία. Από το 1958 μέχρι το 1981 εργάστηκε στην εφημερίδα Το Βήμα ως κοινοβουλευτικός και πολιτικός συντάκτης, Διευθυντής Σύνταξης και Διευθυντής στο Βήμα της Κυριακής. Το 1963, με πολύμηνη έρευνα, συνέβαλε στην αποκάλυψη των αυτουργών και συνεργών της δολοφονίας, στη Θεσσαλονίκη, του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη. Με επίσημα έγγραφα αποκάλυψε τη συγκρότηση και δραστηριότητα των παρακρατικών οργανώσεων.   Δημοσιογραφικές αποστολές: Στην Κύπρο, σε όλες τις κρίσιμες περιόδους, πριν και μετά την τουρκική εισβολή, στο Ιράκ, στο Λίβανο, στη Σοβιετική Ενωση. Τελευταία η παρακολούθηση, ως απεσταλμένος των εφημερίδων ΒΗΜΑ και ΝΕΑ, του 17ου Συνεδρίου του Κ.Κ.Κίνας, το2007.   Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και στον Κορυδαλλό για τη συμμετοχή του στην αντιστασιακή οργάνωση ΠΑΚ.   Έχει διατελέσει: - Αντιπρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκών Εφημερίδων (1976-1978). - Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ (1981-1984) - Πρόεδρος της πρώτης Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου (1984).   Η πολιτική του σταδιοδρομία περιλαμβάνει δύο περιόδους: - τη θητεία του ως ευρωβουλευτή (1984-1993), κατά την οποία διετέλεσε αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας (1985-1987) και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1987-1993), - την υπουργική του διαδρομή (1993-1998): Υφυπουργός και Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας, Υπουργός Αναπληρωτής Εξωτερικών  και Υπουργός Δημοσίας Τάξης.   Από το 2000 επανήλθε στη δημοσιογραφία ως αρθρογράφος στο Βήμα της Κυριακής.   Συγγραφικό έργο:   - Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα (1844-2009) τέσσερις τόμοι.   - Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών (2012) με πρόλογο του Γιάννη Στουρνάρα.   - Από τον ανήλικο Οθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ-180 χρόνια οι Γερμανοί στην Ελλάδα (2012). - Η  Ευρώπη και η Ελλάδα-Από την κρίση στην ελπίδα (2014). Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη Η βράβευση του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Την Παρασκευή 16/01/2015 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Κάρολος Παπούλιας απένειμε τιμητικές διακρίσεις σε 28 προσωπικότητες για την προσφορά τους στην επιστήμη, στα γράμματα,στον πολιτισμό,στην κοινωνία, στην οικονομία, στον αθλητισμό. Ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής απονεμήθηκε στους γνωστούς συγγραφείς Αλκη Ζέη και Πέτρο Μάρκαρη. Και σε δύο δημοσιογράφους - συγγραφείς, τον αιωνόβιο Λαρισαίο και καλό φίλο του από δεκαετίες Λάζαρο Αρσενίου και σε εκείνον. Ελπίζει οι επισκέπτες αυτής της σελίδας και οι φίλοι του στο Facebook να συμμερίζονται τη συγκίνηση του από αυτή την επιβράβευση της μακράς προσφοράς του στη σοβαρή δημοσιογραφία και τη συμβολή του στην ιστορική βιβλιογραφία.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.