Χρόνια τώρα κυριάρχησε στην Ελλάδα ένα πλέγμα από απολιθωμένες ιδεολογικές εμμονές όπου η κακοδιαχείριση, η σπατάλη, η διαφθορά και η αργομισθία θεωρούνταν κεκτημένα δικαιώματα, τα οποία όφειλε να συντηρεί η κοινωνία, με οποιοδήποτε κόστος εις το όνομα του «προοδευτισμού».

Αυτές οι ιδεοληψίες του «ελληνικού κρατισμού» και της ψευδο-προοδευτικότητας, επέτρεψαν σε συντεχνιακές – κομματικές στρατιές να μονοπωλούν και να λεηλατούν τα δημόσια αγαθά, χωρίς κανείς να ελέγχεται και να λογοδοτεί, βουλιάζοντας ολοφάνερα τον τόπο.
Όλα αυτά τα χρόνια ως κοινωνία πιστέψαμε ότι «μπορεί» να υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που μπορεί να καταναλώνει χωρίς να παράγει. Γιατί για πολλά χρόνια τώρα, τα δανεικά μας επέτρεψαν να ζούμε στις ψευδαισθήσεις μας, αποφεύγοντας την πραγματικότητα με κάθε μέσο. Γιατί πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση, είχε αρχίσει να δημιουργείται μια τάξη νεόπτωχων που ήταν αποτέλεσμα μιας κοινωνίας που αντί να δημιουργεί πλούτο τον κατέστρεφε σε ένα χυδαίο και αλαζονικό πάρτι διάβρωσης συνειδήσεων και εκφυλισμού θεσμών.
Κι όμως, παρά τις μεγάλες προσπάθειες που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα, προκειμένου η χώρα να ξεπεράσει αυτές της νοοτροπίες που την έφεραν στην παρολίγο χρεοκοπία, η Ελλάδα έμενε -και δυστυχώς φαίνεται να παραμένει- για χρόνια κολλημένη σε ιδεοληψίες κρατισμού και ψευδο-προοδευτικότητας.
Μιας ψευδο-προοδευτικότητας, η οποία ερμηνεύει τον  «προοδευτικό» ως αυτόν που δεν θέλει να αλλάξει τίποτε από εκείνα που καταφανώς καταστρέφουν τη χώρα, όπου «ακραιφνής δημοκράτης» εμφανιζόταν όποιος ήθελε να λεηλατεί το δημόσιο πλούτο χωρίς να ελέγχεται και χωρίς να λογοδοτεί, όπου συντεχνίες κομματικών στρατών και πάσης φύσεως «ημετέρων» μονοπωλούσαν τις ΔΕΚΟ, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα δημόσια αγαθά, διατηρώντας το δικαίωμα να κατεβάζουν τους διακόπτες όποτε ήθελαν, για να εκβιάσουν για κλαδικά τους αιτήματα.
Να πληρώνονται από τον Έλληνα φορολογούμενο, αλλά να του προσφέρουν ελάχιστα σε συνθήκες απόλυτης αδιαφάνειας, χωρίς να λογοδοτούν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν και πολλές ΔΕΚΟ, αντιπαραγωγικές, μη κερδοφόρες, συνώνυμο  της αδιαφάνειας και της σπατάλης με σύγχρονα και ακριβοπληρωμένα μηχανήματα να σαπίζουν, με αρκετούς αργόμισθους ακόμη και σήμερα που με κάποιο «μαγικό» τρόπο πληρώνονταν εξωφρενικές υπερωρίες και με τους Έλληνες πολίτες απ’ την άλλη να καλούνται με τις πραγματικές θυσίες τους να συντηρήσουν αυτές τις πρακτικές. «Γιατί όλα αυτά ; Για να μην πειράξουμε τους προοδευτικούς. Για να παραμείνουμε και εμείς δημοκράτες…». Αλήθεια αυτό σημαίνει δημοκρατία και προοδευτικότητα;
Όλα αυτά προσβάλουν πρωτίστως την ίδια την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα το οποίο για πρώτη φορά έχει την πολιτική βούληση να εξυγιάνει αυτό τον απίθανο λαβύρινθο διαφθοράς και σπατάλης και βρίσκεται απέναντι σε μια άλλη Ελλάδα –αλαζονική-  που ζει στις «πράσινες κοιλάδες» του «βαθέως» κράτους και αδιαφορεί για το 1.5 εκατομμύριο ανέργων, αλλά θέλει να διατηρήσει τα προνόμια ορισμένων εργαζομένων και όλα αυτά στο όνομα του προοδευτισμού και της δημοκρατικότητας, πλήττοντας όμως – δυστυχώς- και έντιμους και ευσυνείδητους εργαζόμενους.
Το συμπέρασμα είναι ένα… αν δεν μπορούμε να καταρρίψουμε τα προνόμια των λίγων, αν δεν μπορούμε να σταματήσουμε τη λεηλασία του δημοσίου, αν δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τις ιδεοληψίες του παρελθόντος, τότε σίγουρα δεν μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα.

 

Ο Λευτέρης Αυγενάκης είναι βουλευτής της Ν.Δ στο Νομό Ηρακλείου

Previous articleΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΞΑΦΝΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Next articleΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΔΕΝ ΕΔΡΑΣΑΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ
Ο Λευτέρης Αυγενάκης είναι πολιτικός. Παντρεμένος με την εκπαιδευτικό Λένα Μπανιά εκπαιδευτικό και πατέρας του μικρού Κωνσταντίνου, σπούδασε Δομικός Κτιριακών Έργων στη Σιβιτανίδειο Σχολή και Τοπογράφος Mηχανικός στο ΤΕΙ Αθηνών. Παρακολούθησε πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στη Διαχείριση και Τεχνολογία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξη Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί ως Εργοδηγός Δημοσίων Έργων και Τραπεζικό στέλεχος στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα. Το Μάρτιο του 2001 ιδρύει την εταιρεία «Επιχειρείν Ε.Ε., Σύμβουλοι Επιχειρήσεων και Τεχνικών Μελετών» με έδρα το Ηράκλειο την οποία διατηρεί μέχρι και σήμερα. Το Μάρτιο του 2004 πολιτεύεται για πρώτη φορά στο νομό Ηρακλείου με την Νέα Δημοκρατία. Στις εθνικές εκλογές το Σεπτέμβριο του 2007 εκλέγεται 2ος βουλευτής στο νομό Ηρακλείου ενώ στις εθνικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2009 έρχεται 1ος σε σταυρούς στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Ηρακλείου. Στις εθνικές εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 επανεκλέγεται βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία στο νομό Ηρακλείου. Κατά την Κοινοβουλευτική του θητεία υπήρξε μέλος της διαρκούς επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων, μέλος της μόνιμης επιτροπής Τεχνολογίας και Έρευνας και της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου. Το 2007 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Πολιτικά Θέματα (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα) ενώ 2010 προχωρά στην ηλεκτρονική έκδοση του βιβλίου του (e-book) με τίτλο Δημόσια Διοίκηση ώρα μηδέν _ Και ο Θεός φοβάται το Ελληνικό Κράτος.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.