Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017
ομφαλοσκοπωντασ την κριση

ΟΜΦΑΛΟΣΚΟΠΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Τελικά οι αναλυτές του οίκου αξιολόγησης Fitch είχαν καλύτερη πληροφόρηση όταν υποβάθμιζαν, την περασμένη Παρασκευή, την Ελλάδα σε BB+, από τους εγχώριους “αναλυτές” που όλες τις προηγούμενες μέρες προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν ελπίδες και προοπτικές πως κάτι αλλάζει στο εσωτερικό της ΕΕ και πως σχετικά σύντομα θα υπάρξουν σημάδια ανάκαμψης και εξόδου της χώρας απ” την κρίση.

Από την άλλη πλευρά ωστόσο, ίσως η απόκλιση των εγχώριων αναλυτών απ” τους αναλυτές της Fitch να μην οφείλεται στην έλλειψη πληροφόρησης, αλλά στο περίσσευμα προσδοκίας μιας καλής είδησης που θα αναπτερώσει το πεσμένο ηθικό (αλλά και …εισόδημα) των Ελλήνων. Κάπως έτσι, η κρίση χρέους της Ευρωζώνης συνδέεται με την ελληνική κρίση κι ως εκ τούτου τυχόν διευθέτησή συνεπάγεται και τη διευθέτησης του ελληνικού χρέους.

Όμως, ο οίκος Fitch όπως και άλλοι γνωστοί οίκοι δεν έχουν την ίδια άποψη. Αποφεύγουν να συνδέσουν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις και επιμένουν να παρατηρούν τις “μικρές” και διατηρήσιμες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Δηλαδή, την αδυναμία είσπραξης των φόρων, την αδυναμία της χώρας να έχει πρόσβαση στις αγορές και τους αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Κι είναι αυτές οι “μικρές” αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας που φέρνουν, σύμφωνα με τον οίκο, την Ελλάδα σε επίπεδα Junk, δηλαδή μιας χώρας που η θέση της δεν προσφέρεται για επένδυση.

Προφανώς, η αποτύπωση της ελληνικής πραγματικότητας δεν είναι και τόσο ευχάριστη για την κυβέρνηση, η οποία προτιμά να επικρίνει τους οίκους αξιολόγησης, επισημαίνοντας την ανάγκη αλλαγής του θεσμικού τους πλαισίου, από το να παραδέχεται τις εγγενείς ελληνικές αδυναμίες. Είναι λογικό, υπό μια έννοια. Είναι ασφαλώς δυσάρεστο να ακούς όλον τον κόσμο να σε απαξιώνει και επί της ουσίας να μην έχεις ουσιαστικά περιθώρια αντίδρασης.

Πλην όμως η ομφαλοσκόπηση της κυβέρνησης (και όχι μόνο) είναι τόσο εμφανής που καταντά επικίνδυνη για την ίδια. Διότι, είναι σαφές πως ακόμα και αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφωνήσουν τελικά στον τρόπο που θα αντιμετωπίσουν από κοινού την κρίση χρέους που διέρχεται η Ευρωζώνη, η Ελλάδα ελάχιστα θα επωφεληθεί. Το πολύ πολύ να γινόταν αναδιάρθρωση του χρέους της. Κατόπιν τούτου είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν κάποιο ευχάριστο νέο απ” την Ευρωζώνη, θα προκαλούσε θετική απήχηση στο εσωτερικό της χώρας. Και σε μια τέτοια περίπτωση διάψευσης (καλλιεργούμενων) προσδοκιών, το πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση θα είναι μεγαλύτερο.

Ίσως αυτό να είχε χθες στο μυαλό του ο Γιώργος Παπανδρέου όταν σημείωνε πως τόσο ο ίδιος, όσο και οι υπουργοί του είναι περαστικοί…