Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΟΛΟΙ ΦΑΓΑΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ κ. ΠΑΓΚΑΛΕ;

Τι εννοεί ο Θεόδωρος Πάγκαλος όταν λέει πως “τα λεφτά τα φάγαμε όλοι μαζί”; Θα μπορούσε να σημαίνει και το οριστικό τέλος μιας ψευδαίσθησης που καλλιέργησε προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου όταν έλεγε πως “λεφτά υπάρχουν”. Θα μπορούσε να σημαίνει και μια ομολογία συνενοχής. Ίσως ακόμα κι ένα συγχωροχάρτι σε όσους τα έφαγαν…

Ό,τι κι αν είναι πάντως, η αλήθεια είναι πως το κράτος δεν έχει πια λεφτά. Με ακροβατισμούς και αλχημείες προσπαθεί να εξυπηρετήσει τις λειτουργικές του ανάγκες για να μη κηρύξει στάση πληρωμών. Το θέμα είναι πως σε αυτή την προσπάθεια αναζητά εξωτερική βοήθεια. Κι αυτή πλέον δεν προσφέρεται με το αζημίωτο. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος το γνωρίζει. Το αντιλαμβάνονται πλέον ολοένα και περισσότεροι Έλληνες, για την πλειονότητα των οποίων όμως, η γενίκευση Πάγκαλου, ακούγεται ενοχλητική.

Διότι αλήθεια είναι πως με τον α ή τον β τρόπο τα δανεικά λεφτά στα οποία επί χρόνια στηρίζονταν, μέσω της κατανάλωσης, η ελληνική ανάπτυξη δεν φαγώθηκαν απ” όλους, διότι απλά δεν μοιράστηκαν ισόποσα. Κάποιοι ευνοήθηκαν πολύ. Κάποιοι αρκετά. Κάποιοι ελάχιστα. Και κάποιοι άλλοι – ίσως κι οι περισσότεροι – καθόλου. Προφανώς, ο Θεόδωρος Πάγκαλος δεν θα ήθελε να σταθεί απέναντι σε όλους αυτούς που πλήττονται απ” την ανυπαρξία των χρημάτων που χάθηκαν. Αλλά να διαμηνύσει σε όσους συμμετείχαν στο …φαγοπότι πως πλέον το πάρτι τελείωσε και πως στο φινάλε δεν δικαιούνται να διαμαρτύρονται γιαυτό.

Κρίνοντας απ” τις υποτονικές κοινωνικές αντιδράσεις στα “επώδυνα” (φράση που ο ίδιος ο πρωθυπουργός χρησιμοποιεί κατά κόρον) μέτρα, υπάρχει μια σημαντική μερίδα πολιτών που θεωρεί πως τα λεφτά φαγώθηκαν, όντως, απ” όλους. Υπάρχει μια σημαντική μερίδα πολιτών που αναγνωρίζουν (είτε σιωπηρά, είτε σε ιδιωτικές συζητήσεις) πως έπραξαν πολλά περισσότερα για τους εαυτούς τους, απ” ότι για τη χώρα τους.

Τα στατιστικά απλά το επιβεβαιώνουν. Η αθρόα εκροή αποταμιεύσεων προς ασφαλή καταφύγια του εξωτερικού αποτελεί μια σαφή απόδειξη. Άλλη μια απόδειξη είναι η συνειδητή φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, η οποία εκδηλώνεται σε βαθμό και έκταση τέτοια που ο έντιμος φορολογούμενος να θεωρείται το λιγότερο γραφικός.

Όμως το χειρότερο για τη χώρα σήμερα δεν είναι τα λεφτά που φαγώθηκαν και πρέπει να επιστραφούν στο πολλαπλάσιο και με άγνωστες επιπτώσεις σε εκείνους που τα δάνεισαν. Είναι ότι χρόνια τώρα μαθημένοι σε μια συνειδητή κατασπατάληση κρατικού πλούτου και δανεικών, οι Έλληνες ξέχασαν να παράγουν και να δημιουργούν, περιοριζόμενοι απλώς στο πως θα καταναλώνουν. Και τώρα που χρειάζεται και πάλι να παράξουν, σύσσωμοι παραγωγική τάξη και πολιτικό σύστημα τα έχουν βρει μπαστούνια.