Οι ψήφοι από την ομογένεια θα έχουν μεταρρυθμιστικό πρόσημο. Γιατί οι ομογενείς δεν θα ανέχονται ευτελείς δημαγωγούς και ιδεοληπτικούς αερολόγους, που η μόνη τεχνική στην οποία μπορούν να διαπρέψουν είναι αυτή της εξαπάτησης και της συστηματικής ψευδολογίας.


Σε ένα ρατσιστικό παραλήρημα, ένας διδάκτωρ αρθρογράφος της Αυγής μάς πληροφορεί. «Αν ψηφίσουν οι απόδημοι η κρίση των δημοκρατικών θεσμών είναι πιθανόν να βαθύνει, δεδομένου ότι η χώρα μας θα ακυρώνεται από πολίτες που ζουν στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στον Καναδά… Δεύτερον, οι ομογενείς αυτοί είναι κατά μέσον όρο πολύ ευπορότεροι από τους κατοίκους της Ελλάδας και αυτό δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Είναι σαν να καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα τα βόρεια προάστια της Αθήνας. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η ταξική σύνθεση του εκλογικού σώματος θα αλλάξει μονόπαντα».

Ποιά ομογένεια, ποιές ψήφοι

Μία πρώτη διαπίστωση που προκύπτει από τα παραπάνω γραπτά του δόκτορα-αρθρογράφου είναι η πλήρης γνωστική του ανεπάρκεια, αλλά και η προχωρημένη ιδεολογική του τύφλωση.
Πρώτον, αγνοεί πλήρως ποια είναι η εισοδηματική κατάσταση των ομογενών και συλλήβδην τούς θεωρεί πλουσιότερους από τους κατοίκους της χώρας μας, πράγμα πολύ σχετικό.
Δεύτερον, δεν μάς εξηγεί γιατί οι ομογενείς από την βόρεια Αμερική και την Αυστραλία θα «βαθύνουν την κρίση των εδώ δημοκρατικών θεσμών». Κατ’ αρχήν, τί εννοεί με την λέξη κρίση και πώς θα βαθύνει η τελευταία; Είναι λιγότερο δημοκρατικοί οι πέραν του Ατλαντικού ομογενείς;
Θα ήθελα επίσης να ρωτήσω τον αγέννητο πριν 50 χρόνια δόκτορα, όπως και τον επίσης αγέννητο πρωθυπουργό του:
Ήταν καλοί οι ομογενείς τότε με τα λεφτά που έστελναν και τους αγώνες τους κατά της δικτατορίας; Τότε μπορούσαν να συμμετέχουν στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, αλλά δεν μπορούν σήμερα; Ήταν καλά τα περισσότερα από 200 τρισεκατομμύρια δραχμές που εισέρευσαν στην Ελλάδα σε συνάλλαγμα την περίοδο 1960-1980, αλλά περί ψήφου τουμπεκί; Άραγε, ήσαν πολιτικά ουδέτερα τα 10 δισεκατομμύρια δραχμές που δόθηκαν από ομογενείς στην περίοδο της χούντας στην αντίσταση εναντίον της; Ήσαν «απολιτίκ» οι χιλιάδες διαδηλώσεις κατά των συνταγματαρχών οι οποίες διοργανώθηκαν από ομογενειακές οργανώσεις και άρα οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να ψηφίζουν;

Ομογενείς με υψηλό δημοκρατικό φρόνημα

Η απάντηση είναι απλή. Οι ομογενείς, στην Ευρώπη τουλάχιστον, όπως τούς έχω γνωρίσει ζώντας μαζί τους στο Βέλγιο, στην Γαλλία, στην Γερμανία και στις Κάτω Χώρες, είναι οι περισσότεροι άνθρωποι με υψηλό δημοκρατικό φρόνημα. Διαθέτουν ηθικές αρχές και αξίες. Χαρακτηρίζονται δε για τον σεβασμό τους σε θεσμούς. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός της σχεδόν μηδενικής εγκληματικότητας μεταξύ των Ελλήνων στην Ευρώπη. Όπως και της πετυχημένης ενσωμάτωσής τους στις δυτικού τύπου κοινωνίες.
Υπό αυτή την έννοια, μπορώ να πω ότι οι ομογενείς συνιστούν μία υψηλού επιπέδου μεσαία τάξη. Που ξέρει να σέβεται κανόνες. Η διαφορά έτσι τις ομογενειακής μεσαίας τάξης από την εγχώρια είναι ότι έχει αστική νοοτροπία. Είδος εν ανεπαρκεία στην χώρα μας. Κατά συνέπεια, στο επίπεδο αυτό, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ένας διχασμός προϊόν πολιτισμικού ρήγματος και όχι πολιτικο-κοινωνικού. Ακόμα, σε μεγάλο βαθμό, η ομογένεια έχει δημιουργική σχέση με την πραγματικότητα, άρα και ετοιμότητα για συνθέσεις. Συνεπώς, η ομογένεια με την ψήφο της θα μπορούσε να φέρει στην Ελλάδα ένα νέο πολιτικό ήθος. Ήθος αντίθετο προς την πελατειακή αθλιότητα και την φαυλοκρατία της χώρας.
Υπό παρόμοιες συνθήκες, ασφαλώς και η ψήφος των ομογενών θα είναι μεταρρυθμιστική. Δεν θα ανέχεται ευτελείς δημαγωγούς και ιδεοληπτικούς αερολόγους. Αυτούς που η μόνη τεχνική στην οποία μπορούν να διαπρέψουν είναι αυτή της εξαπάτησης και της συστηματικής ψευδολογίας.
Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου στο new deal

Previous articleΝίκος Σακελλαρίου: Το θεσμικό και το οικονομικό
Next articleBrain drain δεν έχει μόνο η Ελλάδα, αλλά όλη η Ευρώπη
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

1 COMMENT

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.