Ο Αντώνης Ζαϊρης σημειώνει πως τέσσερις είναι βασικά οι μύθοι που παραλύουν την οικονομία. Είναι η προγραμματική σύγκλιση των κομμάτων σε οικονομικά θέματα, ο πραγματικός ρυθμός ανάπτυξης, το υπερμεγέθες πρωτογενές πλεόνασμα και οι άμεσες επενδύσεις.


H κατάπτωση των αξιών, κατά τον φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο, “ανοίγει τη συνείδηση στην ευτέλεια και την ευτέλεια στην αχρειότητα. Ενώ η αχρειότητα την εξοικειώνει με κάθε είδους βρωμισιά”.

Στο ελληνικό σύμπαν της διαρκούς, αλλά συνεπούς κατάπτωσης των αξιών συντηρείται η χώρα εδώ και πολλά χρόνια με διάφορους συναρπαστικούς μύθους. Κυήματα πολιτικής φαντασίας, που εκφράζονται δια του λόγου τους από το παρηκμασμένο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Κι αυτό, για λόγους κυρίως είτε ιδεολογικής ταύτισης με το κομματολόγιο αρχών που πρεσβεύουν τα κόμματα τους. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα ούτε το ίδιο το πολιτικό προσωπικό τις  ενστερνίζεται. Είτε για προσωπικές αιτίες εξυπηρετικής λογικής. Είτε στο πλαίσιο μιας διαμορφωμένης πολιτικής στρατηγικής με συγκεκριμένες στοχεύσεις.

Ανάμεσα στους μύθους αυτούς που αφορούν την οικονομία συγκαταλέγονται και οι εξής τέσσερις  (4) βασικοί μύθοι:

Προγραμματική σύγκλιση

Ο μύθος της προγραμματικής σύγκλισης π.χ. επί θεμάτων οικονομικής καθημερινότητας των πολιτών ως προϋπόθεση μετεκλογικής συνεργασίας. Η αλήθεια είναι ότι τα γραφόμενα στα προγράμματα των κομμάτων ή στο μανιφέστο αρχών και ιδεών που εμφορούνται αφενός δεν έχουν σχέση τις περισσότερες φορές με την πραγματικότητα. Αυτό το έχει αποδείξει η ζωή. Αφετέρου, υποκρύπτουν εξαρχής και εκ προοιμίου διάθεση απορριπτική της όποιας  συνεργασίας. Ενώ από την άλλη, τα προβλήματα έχουν κοινό παρανομαστή στη χώρα. Και σιγά τελικά, τις ιδεολογικές περιχαρακώσεις που περιφρουρούν και δεν τους επιτρέπουν συνεργασία!!

Πραγματικός ρυθμός ανάπτυξης

Ο μύθος του πραγματικού ρυθμού ανάπτυξης. Για φέτος αυτός προϋπολογίζεται να κλείσει στο 2,1%. Η αλήθεια είναι ότι η ανάπτυξη παραμένει αναιμική, ασθενική και βραδυπορούσα. Θα πρέπει ως εκ τούτου μετά τα αποτελέσματα του 0,55 % του α΄ εξαμήνου 2018 (σε ρεαλιστική και όχι παραπλανητική βάση) να τρέξει με 3,65% του ΑΕΠ για το β΄ εξάμηνο του 2018. Μόνο έτσι θα αγγίξει την επίτευξη του προϋπολογιστικού στόχου 2,1% του ΑΕΠ. Η πραγματική ωστόσο αποτίμηση των μέχρι τώρα δεδομένων μιλά για εφικτό στόχο της τάξης το πολύ του 1,7%-1,8% του ΑΕΠ.

Υπερμεγέθες πρωτογενές πλεόνασμα

Ο μύθος του υπερμεγέθους πρωτογενούς πλεονάσματος 4,8 δισ. ευρώ με στοιχεία 9μήνου 2018. Υπερβαίνει τον στόχο για πρωτογενές 2,5 δισ. ευρώ. Και ο επιπλέον μύθος της διάχυσής του στην κοινωνία. Η αλήθεια είναι ότι το πρωτογενές πλεόνασμα παράγεται λόγω της καθυστέρησης πληρωμής οφειλών του Δημοσίου σε ιδιώτες. Αυτές φτάνουν τα τα 3,13 δισ. ευρώ (το χρέος αντίστοιχα των πολιτών προς εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία αυξήθηκε κατά 60% από τα τέλη του 2014), Αλλά και τις μειώσεις δαπανών του ΠΔΕ, έναντι στόχου, κατά 1,2 δισ. Αυτές τελικά διαμορφώθηκαν στο 1,6 δισ. ευρώ.

Βεβαίως τα θηριώδη υπερπλεονάσματα θυσιάζουν τις αναπτυξιακές και επενδυτικές προοπτικές της οικονομίας και “πνίγουν” κυριολεκτικά την ανάκαμψη στην πραγματική οικονομία. Αυτό γιατί αποστερούν ρευστότητα λόγω υπερφορολόγησης μισθών και συντάξεων που “γεννούν” επίσης αυτά τα πλεονάσματα.

Άμεσες επενδύσεις

Ο μύθος της αναγκαιότητας άμεσων επενδύσεων που έχει ανάγκη η χώρα της τάξης των 80 περίπου δισ. ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια. Υποτίθεται πως αυτές θα έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη στην οικονομία με ευεργεσία της απασχόλησης, της παραγωγικότητας, δημιουργίας επίσης νέων εισοδημάτων και της αποταμίευσης. Η αλήθεια όμως είναι ότι οι εγχώριες επενδύσεις δεν καλύπτονται από την αποταμίευση της χώρας. Είναι μόλις στο 11% του ΑΕΠ. Δηλαδή γύρω στα 20 δισ. Ενώ στις χώρες της ΕΕ ο μέσος ρυθμός αποταμίευσης αγγίζει το 20%. Και ως εκ τούτου πρέπει άμεσα να εισρεύσουν ξένα επενδυτικά κεφάλαια.

Εξαιτίας όμως της καθυστέρησης των αποτελεσμάτων των επενδύσεων π.χ στην απασχόληση, στην παραγωγικότητα και στην αποταμίευση είναι αναγκαίο να λειτουργήσουν οι εξαγωγές. Αυτές θα είναι ο καταλύτης που θα καλύψει το χάσμα επενδύσεων-αποταμίευσης. Αυτός και θα πριμοδοτήσει με άμεσα αποτελέσματα την οικονομία προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω συρρίκνωση του ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Previous articleΟ τελευταίος προϋπολογισμός πριν την κάθαρση
Next articleΚινόα η μητέρα των καρπών
ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΑΪΡΗΣ
Ο Αντώνιος Ζαΐρης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές επιστήμες και έκανε Μεταπτυχιακές σπουδές (ΜΒΑ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Είναι Διδάκτωρ Οικονομικής Κοινωνιολογίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η διδακτορική του διατριβή ήταν σε θέματα Μικρο-οικονομικής, με ειδίκευση στο Λιανικό εμπόριο. Εχει διατελέσει επί 30 χρόνια Διευθυντικό στέλεχος Πωλήσεων και Μarketing καθώς και Γενικός Διευθυντής σε διάφορες Πολυεθνικές Εταιρείες και σε μεγάλες Ελληνικές Επιχειρήσεις. Από το 2005 μέχρι τον Ιούνιο του 2012 υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Λιανικών Πωλήσεων Ελλάδας (ΣΕΛΠΕ). Από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 είχε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Απο τον Σεπτέμβριο του 2013 και για ένα χρόνο είχε υπηρετήσει ως Αναπληρωτής Εθνικός εκπρόσωπος στην Διακυβερνητική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για θέματα βιώσιμης Ανάπτυξης. Σήμερα είναι Αναπλ. Αντιπρόεδρος του ΣΕΛΠΕ . Έχει επίσης διατελέσει Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε θέματα Οργάνωσης και Διοίκησης, ενώ διαθέτει και 25ετή εμπειρία ως Εκπαιδευτής στον χώρο της ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης. Έχει δώσει σειρά διαλέξεων σε διάφορα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του Εξωτερικού και έχει γράψει πλειάδα άρθρων και μελετών τόσο σε οικονομικές εφημερίδες όσο και σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Έχει διδάξει ως Επισκέπτης - Εισηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (2002-2006) , στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πειραιά (1996-1997), στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης( 2011-2013) καθώς επίσης και στα μεταπτυχιακά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων των Πανεπιστημίων University of New York in Tirana και University of New York in Prague και στο Πανεπιστήμιο Τοulouse capitol 1. Από το 2014 μέχρι και σήμερα είναι μέλος Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στην ενότητα Μάρκετινγκ . Είναι μέλος της Ενωσης Αμερικάνων Οικονομολόγων (ΑΕΑ) ,του Βρετανικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ (BIM), του Κέντρου Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης (CFS), της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), της Ελληνικής Ακαδημίας Marketing (ΕΑΜ) και της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει αρκετές ακαδημαικές δημοσιεύσεις με το σύστημα κριτών. Εχει επίσης δώσει συνεντεύξεις σε γνωστές ελληνικές και ξένες εφημερίδες. Μεταξύ άλλων, είναι συγγραφέας των βιβλίων: «Ποιά Ανάπτυξη ; » , «Total Business Success», 2009 από τις εκδόσεις Aθ. Σταμούλη (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη), «Ο ρόλος του Ηγέτη-Μάνατζερ στη σύγχρονη επιχείρηση», «Πως να κάνετε επιτυχημένες Πωλήσεις» και «η Πρακτική των Πωλήσεων» ,2005 από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εκδοτική, «Ανακαλύπτοντας τον τροχό – Σε αναζήτηση μιας νέας πολιτικής», 2005 από τις εκδόσεις Δαρδανός (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη)και «Για ένα νέο δημοκρατικό πρότυπο», 2010 από τις εκδόσεις Κριτική. Είναι παντρεμένος με την Δέσποινα Βούλγαρη και έχει δύο παιδιά τον Γιώργο και τον Κωνσταντίνο-Φώτιο.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.