Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΕΧΝΟΥΝ. Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ;

Όσο περνά ο καιρός, όσοι δεν γνώριζαν αρχίζουν να μαθαίνουν πως ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας πολιτικός που δεν ξεχνά και που δύσκολα συγχωρεί. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, τα περισσότερα άγνωστα στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, η σχέση του με τον Κώστα Σημίτη έχει και τη δημόσια πτυχή της, την οποία λίγο πολύ γνωρίζουν οι πάντες, καθώς έχουν γραφτεί πολλά. Η ιστορία όμως δεν φαίνεται να σταματά τον περασμένο Οκτώβριο όταν ο Γιώργος Παπανδρέου εξαίρεσε απ” τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ τον πρώην πρωθυπουργό. Η ιστορία θα χει μάλλον συνέχεια, αν κι εφόσον συσταθεί τελικά Εξεταστική Επιτροπή για την Οικονομία που θα διερευνήσει και την περίοδο Σημίτη.
Κάπως έτσι θα μπορούσε να δει κανείς την πρόθεση Παπανδρέου να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση το προσεχές διάστημα. Υπάρχουν ωστόσο κι άλλες οπτικές. Θα μπορούσε δηλαδή να εικάσει κανείς πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία στοχοποιεί κυρίως τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος συχνά πυκνά επεδείκνυε χαλαρή διάθεση έναντι του τότε αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ιδιαιτέρως εκείνο το “Γιώργο, άργησες” που εκστόμισε σε συζήτηση στη Βουλή και προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Παπανδρέου, ερμηνεύτηκε από αρκετούς κι ως άλλη μια ένδειξη αλαζονείας και ειρωνείας.

Ωστόσο, τα παραπάνω δεν δικαιολογούν την ύπαρξη εκδικητικής διάθεσης του Γιώργου Παπανδρέου έναντι πολιτικών προσώπων που τον ενόχλησαν ή τον επέκριναν κατά το παρελθόν. Λογικά λοιπόν, η πρωτοβουλία του να κινήσει τη διαδικασία της Εξεταστικής για την οικονομία δεν θα πρέπει να αποδίδεται σε προσωπικά κίνητρα.

Αντιθέτως, το κίνητρο για τη διερεύνηση των αιτιών που οδήγησαν την ελληνική οικονομία στο χείλος της κατάρρευσης, θα έπρεπε να είναι πολιτικό, αλλά και ηθικό. Διότι όταν ένας επιχειρηματίας κάνει λάθος επιλογές είναι αρκετά πιθανό να καταστραφεί. Να χάσει τα πάντα και να περάσει και τα σίδερα της φυλακής. Για ένα πολιτικό όμως, το λάθος τον οδηγεί απλώς εκτός πολιτικής. Κοινώς, σπίτι του, χωρίς την παραμικρή επίπτωση. Που σημαίνει πως ακόμα και μια “θαρραλέα” ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, είναι μια εκ του ασφαλώς αναγνώριση του λάθους του.

Παρ” όλα αυτά, η κοινοβουλευτική έρευνα δεν θα αναζητήσει σωστές ή λανθασμένες πολιτικές επιλογές που οδήγησαν σταδιακά τη χώρα στο χείλος της κατάρρευσης. Θα διερευνήσει το ενδεχόμενο ποινικών ευθυνών από συγκεκριµένα πρόσωπα. Το τι τελικώς θα αποκαλύψει η έρευνα μένει να φανεί. Όμως, η ώρα που θα πάψει να ισχύει η παραφρασμένη ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή “ένα πολιτικό (ένα πρωθυπουργό είχε πει ο Εθνάρχης) δεν τον στέλνεις φυλακή, τον στέλνεις σπίτι του”, θα αργήσει αρκετά να έρθει.