Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ

Ο Ανδρέας, μετά από ένα σύντομο "πέρασμα" στην δημοσιογραφία (μόλις... 25 χρόνων!), συνεχίζει πεισματικά να δηλώνει αμετανόητος οπαδός της "κίνησης", της καθαρής ματιάς, εχθρός του "δήθεν" και των ξεθωριασμένων αποχρώσεων. Διετέλεσε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ταξίδεψε αρκετά, μάζεψε τις "εικόνες" του και σήμερα ζει μερικά βουνά μακρύτερα από την πόλη που μεγάλωσε, έζησε κι αγάπησε πολύ.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
οι αδιαβαστοι και το εγκλημα

ΟΙ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Ειπώθηκαν πολλά μετά την δημόσια παραδοχή του, αλλά μεταξύ μας κι εγώ εάν ήμουν αναγκασμένος να το υπογράψω, θα προτιμούσα να μην το έχω διαβάσει πριν… Αδιαμφισβήτητη η συμμετοχή του στο έγκλημα που συνετελέσθη και σ’ αυτό που με την ψήφο του συντελείται, αλλά δεν έφθασε και στο σημείο να παριστάνει τον όψιμο «μακελάρη» προκειμένου να μαζέψει κανένα ψηφαλάκι…

Οχι δεν δικαιολογώ και δεν καταλαβαίνω το πώς ένας υπουργός, όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, μπορεί να έχει φθάσει μέχρις εκεί. Αλλά και η Κατσέλη, εδώ που τα λέμε, το ίδιο δεν έκανε; Διάβασε –κατά δήλωσή της- για τρεις περίπου ώρες υπό την καθοδήγηση επιτελών του υπουργείου οικονομικών το μνημόνιο και αφού επείσθη ότι δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, πήγε στη Βουλή και το ψήφισε!

Είναι επικίνδυνοι; Δεν χωρά πλέον καμία, την παραμικρή αμφιβολία. Εκτός τόπου και χρόνου, ευκαιριάκηδες και πονηροί κάποιοι εξ’ αυτών και, δόλιοι, πανούργοι, αδηφάγοι, υποκριτές και ψεύτες οι υπόλοιποι, συνεχίζουν να κοροϊδεύουν κατάμουτρα την ελληνική κοινωνία, να την προκαλούν και να την εγκαλούν για να διατηρήσουν τα οφίτσια και να εξασφαλίσουν την μακροημέρευσή τους.

Δεν ξέρω εάν διόγκωσαν το έλλειμμα. Δεν ξέρω εάν και να το έκαναν, το έκαναν συνειδητά ή τους ξέφυγε. Πάντως τους έχω ικανούς. Οχι τόσο από ό,τι προηγήθηκε, όσο απ’ όλα εκείνα που ακολούθησαν… Αλλοι συνειδητά εξ’ αυτών κι άλλοι όχι, έσυραν τη χώρα στην άβυσσο. Την έμπλεξαν στα επικίνδυνα σχέδιά τους, είτε τελούσαν υπό επιτροπεία ως πειθήνια και αποτελεσματικά όργανα, είτε απλώς για να τροφοδοτήσουν την μωροφιλοδοξία και να υπηρετήσουν το υπερεγώ τους.

Αλήθεια όμως τι σημασία μπορεί να έχει τώρα πια; Με τους ένα εκατομμύριο ανέργους. Με τους δεκάδες χιλιάδες άστεγους. Με τους εκατομμύρια υποαμοιβόμενους; Απολύτως καμία.

Ποτέ δεν είχαν σχέση με οτιδήποτε υπαινίχθηκε ποτέ προκοπή σ’ αυτή τη χώρα. Η συμβολή τους, που πέρασε πάντα μέσω των γκισέ που πεισμώνως και ανερυθρίαστα συντηρούν στο πολιτικό σκηνικό των τελευταίων δεκαετιών, είχε πάντοτε σχέση με το γκρίζο. Με την… αναδιανομή των τιμαρίων και των οβολών κατά πως τους βόλευε κάθε φορά!

Αδιάβαστοι, ανενημέρωτοι και πειθήνιοι, θέλουν τώρα να υφαρπάξουν τις ψήφους, αλλά και να τελειώσουν τη δουλειά. Λίγο πριν την κάλπη, πρέπει να τελειώσουν με το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση… Πέταξαν στον ανεμιστήρα την πεπονόφλουδα της περικοπής του 13ου και 14ου μισθού, παρότι γνωρίζουν ότι ο μισθός στον ιδιωτικό τομέα έγινε αντιμισθία και οι επαπειλούμενες περικοπές τους, πραγματικό γεγονός εδώ και τουλάχιστον δυο χρόνια. Και το κάνουν για να παραπλανήσουν. Για να υφαρπάξουν. Και να στραφούν ανενόχλητοι στο μη μισθολογικό κόστος… Εκείνο που σχετίζεται με τα κουρεμένα ομόλογα, τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή της διασφάλισης εκείνων των λίγων που συνεχίζουν να δουλεύουν.