Οι προκλήσεις  ολοένα και αυξάνονται  από τη γείτονα χώρα, η οικονομική ανασύνταξη απαιτεί προσήλωση και προγραμματισμό και οι διεθνείς σχέσεις  οφείλουν να είναι στη κορυφή των προτεραιοτήτων.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να ορίσει τους άξονες δράσης της, όμως τα απρόβλεπτα  γεγονότα  δεν της το επιτρέπουν. 

Οι πολίτες  παρακολουθούν  τα γεγονότα με σκεπτικισμό και αναμένουν πολιτικές συγκλίσεις από τα κόμματα του κοινοβουλίου.

Η Ελλάδα έχει το στρατηγικό πλεονέκτημα να ορίσει  τις εξελίξεις στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη και οφείλει να το πράξει με το καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η χώρα μας ετοιμάζεται να εξέλθει από το πρόγραμμα. Η οικονομική δραστηριότητα ενισχύεται σταδιακά. Είναι το θετικό οικονομικό περιβάλλον και η ενίσχυση της εμπιστοσύνης. Αυτό οφείλεται στην ομαλή εφαρμογή του προγράμματος και την προοπτική ολοκλήρωσής του.

Από το 2008 έως το 2013 η Ελλάδα πέρασε  μια εξαετία βαθιάς ύφεσης, ενώ το 2014 η ανάκαμψη δεν ολοκληρώθηκε λόγω των φόβων από την αλλαγή κυβέρνησης και  των προβλημάτων συνεργασίας με τους δανειστές μας.

Μετά από δύο χρόνια στασιμότητας, το 2015 και το 2016, η οικονομική δραστηριότητα ανέκαμψε το 2017. Η Ελλάδα κατέγραψε τέσσερα συνεχόμενα τρίμηνα ανοδικού ΑΕΠ για πρώτη φορά τα τελευταία 11 χρόνια.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉ ΑΝΑΣΎΝΤΑΞΗ ΑΛΛΑ ΠΩΣ;

Το ΑΕΠ αυξήθηκε τελικά το 2017 κατά 1,3%, λόγω εξαγωγικών δραστηριοτήτων  και επενδύσεων. Φέτος, ο τουρισμός και οι εξαγωγές αναμένεται να παραμείνουν οι βασικοί πυλώνες ανάπτυξης.  Η ποιοτική διάσταση του τουρισμού έχει αφεθεί στη τύχη της και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου τουρισμού πανηγυρίζει για τα ποσοτικά της μεγέθη. Απαιτείται σοβαρότητα και «βλέμμα» στο μέλλον.

Περισσότερες από 100.000 θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν το 2017, μειώνοντας την ανεργία κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Ο  συστηματικός έλεγχος της αγοράς εργασίας και η προστασία του εργατικού δυναμικού ,κυρίως στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, πρέπει να αποτελέσει βασικό άξονα ενασχόλησης του υπουργείου εργασίας.

 Ο εργαζόμενος να αισθάνεται ασφαλής   και να μπορεί να είναι παραγωγικός χωρίς απειλές  και παρεμβάσεις. 

Το ζήτημα των μακροχρόνιων προοπτικών ανάπτυξης είναι σοβαρότατο. Τόσο σε όρους σταθεροποίησης της κατάστασης για τα νοικοκυριά, όσο και σε όρους μακροχρόνιας βιωσιμότητας του χρέους.

Τα εξειδικευμένα  στελέχη της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής  παραμένουν προσηλωμένα στη πορεία της ελληνικής οικονομίας και εργάζονται με υπόθεση αύξησης του ΑΕΠ με ετήσιο ρυθμό 1,25% μακροπρόθεσμα.

Η επιστροφή της πατρίδας μας  στις αγορές από την ελληνική κυβέρνηση πρέπει να γίνει με ομαλό  τρόπο και χωρίς να υπάρξουν αναταράξεις. Απαιτείται ένα μαξιλάρι ρευστότητας που  θα προέλθει , όχι μόνο με τα χρήματα από τις εκδόσεις τίτλων αλλά και από πληρωμές του ESM που αναμένονται.

Η Ελλάδα της Ευρώπης διεκδικεί και πετυχαίνει τους στόχους της. Απαιτείται εθνική συνεννόηση και συνεργασία σε όλα τα επίπεδα.

 

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Κωνσταντίνου Μαργαρίτη στο new deal