Μετά από έξι χρόνια μνημονίων, έχουν γίνει πλέον κατανοητά τα στοιχεία εκείνα που οδήγησαν στην έξοδο της χώρας από τις αγορές, και στην ουσιαστική χρεοκοπία. Η ανάλυση των στοιχείων αυτών, και η ορθή διάγνωση των προβλημάτων, αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την λύση και την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Επιγραμματικώς, τα αίτια της χρεοκοπίας συνοψίζονται στα εξής:

  • Το 2010 η χώρα βρέθηκε εκτός αγορών, λόγω του συνδυασμού υψηλού χρέους και υψηλού ελλείμματος.
  • Χώρες με υψηλό χρέος υπήρχαν και άλλες στην Ευρωζώνη, όπως η Ιταλία και το Βέλγιο, αλλά το υψηλό έλλειμμα στην χώρα μας, δηλαδή η δημιουργία συνεχώς νέου χρέους, την κατέστησε υποψήφια προς χρεοκοπία, και για αυτό οι αγορές έπαψαν να μας δανείζουν.
  • Ανεξαρτήτως του μεγέθους του ελλείμματος, που αποτέλεσε και αιτία πολιτικών διαξιφισμών μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τότε, η ουσία ήταν ότι η χώρα εκτροχιάστηκε δημοσιονομικά γιατί ξόδευε πολύ περισσότερα από όσα εισέπραττε.
  • Η αύξηση του ελλείμματος δεν οφειλόταν σε χαμηλά έσοδα από την φορολογία, αλλά από την εκρηκτική αύξηση των δαπανών του Ελληνικού Δημοσίου την δεκαετία 2000-2010. Υψηλές αυξήσεις μισθών και συντάξεων, χιλιάδες προσλήψεις έστω και εποχιακού χαρακτήρα ιδιαίτερα στις ΔΕΚΟ και την Αυτοδιοίκηση, πληθωρισμός δημιουργίας νομικών προσώπων χωρίς αντικείμενο, ιλιγγιώδης αύξηση δαπανών για φαρμακευτική δαπάνη, εξοπλισμούς και δημόσια έργα λόγω/ή με το πρόσχημα των Ολυμπιακών Αγώνων.
  • Το θλιβερότερο όλων ήταν το γεγονός ότι εκτοξεύθηκαν οι δαπάνες, πίσω από το προκάλυμμα ευγενών σκοπών, όπως η προστασία της δημόσιας υγείας και η εθνική άμυνα, αντιθέτως ούτε η δημόσια υγεία ούτε η εθνική άμυνα βελτιώθηκαν αναλόγως των δαπανών.
  • Ουσιαστικώς, το 2010 χρεοκόπησε το Ελληνικό Δημόσιο, και όχι η Ελληνική οικονομία στο σύνολό της, καθώς οι ελληνικές τράπεζες είχαν καταθέσεις 285 δις €, ενώ και οι ελληνικές επιχειρήσεις ήταν ακόμη υγιείς, με εξωστρεφή δραστηριότητα σε όλα τα Βαλκάνια.

[quote text_size=»small»]

Μετά την είσοδό μας σε καθεστώς μνημονίων, θα έπρεπε να γίνει προσπάθεια εξορθολογισμού του Δημοσίου, με μείωση του λειτουργικού του κόστους, απομάκρυνση υπεραρίθμων που είχαν προσληφθεί εκτός ΑΣΕΠ, και παύση λειτουργίας εκατοντάδων οργανισμών χωρίς αντικείμενο [140 είχαν καταγραφεί τότε ως υποψήφιοι για «λουκέτο»]. Παράλληλα, θα έπρεπε κατά την άποψή μου να διαφυλαχθεί η ομαλή λειτουργία του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, του πλέον παραγωγικού τμήματός της, και η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.

[/quote]

Δυστυχώς, έγιναν τα ακριβώς αντίθετα, με αποτέλεσμα να σερνόμαστε από μνημόνιο σε μνημόνιο, και να μην φαντάζει ορατή η προοπτική εξόδου από την κρίση. Ο δημόσιος τομέας προφυλάσσεται για λόγους εκλογικής πελατείας, και ο ιδιωτικός καταρρακώθηκε με χιλιάδες κλειστές επιχειρήσεις, και εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους.

[quote text_size=»small»]

Οι δημόσιοι υπάλληλοι μειώθηκαν τύποις σε απόλυτους αριθμούς, καθώς τα εμπειρότερα στελέχη οδηγήθηκαν σε πρόωρη συνταξιοδότηση και μαζική καταβολή εφάπαξ, αντί να απομακρυνθούν νέοι υπάλληλοι που είχαν προσληφθεί κατά χιλιάδες εκτός ΑΣΕΠ.

[/quote]

Αποτέλεσμα ήταν το Δημόσιο να αποστερηθεί μαζικά των διευθυντικών στελεχών του που ήταν στο απόγειο της καριέρας τους, και να επιβαρυνθεί δραματικά η ασφαλιστική δαπάνη, καθώς από υπάλληλοι μετατρέπονταν σε συνταξιούχοι και ελάμβαναν το εφάπαξ, για να προστατευθούν νεότεροι που διορίστηκαν με αναξιοκρατικό τρόπο. Αντί να μειωθεί η δαπάνη του Δημοσίου, άλλαξε απλώς ο κωδικός πληρωμής, μετατρέποντας χιλιάδες από μισθωτούς σε συνταξιούχους.

Την ίδια στιγμή επιβάλλονται εδώ και χρόνια υφεσιακά, φορομπηχτικά μέτρα, που οδήγησαν στο κλείσιμο χιλιάδες επιχειρήσεις, ενώ το πρόβλημα της οικονομίας δεν ήταν η χαμηλή είσπραξη φόρων, αλλά οι αυξημένες δημόσιες δαπάνες. Ταυτόχρονα, η αύξηση των φόρων οδήγησε στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες ιδιωτικούς υπαλλήλους, αλλά για αυτούς, σε αντίθεση με τις 400 καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, κανένα κόμμα δεν «δάκρυσε».

[quote text_size=»small»]

Σήμερα, μετά την εξάντληση των δυναμικών οικονομικών στρωμάτων που κινούν την οικονομία, όπως οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, και οι αγρότες, έρχεται ένα ασφαλιστικό για να αποτελειώσει οικονομικά τις τάξεις αυτές, και ουσιαστικά να σωρεύσει οφειλές στις ήδη υπάρχουσες. Υπενθυμίζω ότι το 2010 τα ληξιπρόθεσμα ποσά υπέρ του Δημοσίου ήταν 31 δις €, και οι τραπεζικές καταθέσεις 285 δις €.

[/quote]

Σήμερα, μετά την επιδρομή στα εισοδήματα με σκοπό την δημοσιονομική προσαρμογή, οι οφειλές ανέβηκαν στα 85 δις €, οι καταθέσεις μειώθηκαν στα 120 δις €, τραπεζικό σύστημα ουσιαστικώς δεν υπάρχει, το Ελληνικό Δημόσιο παραμένει ο μεγάλος ασθενής, και οι μακροοικονομικοί δείκτες δεν βελτιώνονται. Αντί να δοθεί έμφαση στην δημιουργία πλαισίου για ένα επενδυτικό σοκ στην χώρα με προσέλκυση επενδύσεων, στοχοποιούνται με το νέο ασφαλιστικό εκ νέου όσοι δραστηριοποιούνται στην ιδιωτική οικονομία, χωρίς ταυτόχρονα να ακούγεται το οτιδήποτε για μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο.

Με αυτές τις στοχεύσεις και αυτά τα δεδομένα, απορώ πως θα επέλθει οικονομική ανάπτυξη και από ποιες οικονομικές τάξεις , θέλω όμως να υπενθυμίσω προς κάθε αρμόδιο ότι το μοντέλο του Δημοσίου ως κυρίαρχου επιχειρηματία απέτυχε οριστικά, και τα καθεστώτα που το εφάρμοσαν ως οικονομικό πρότυπο, κατέρρευσαν από το 1989-90. Ας το λάβουμε υπ ‘όψιν μας, έστω και με καθυστέρηση μιας γενιάς.

Το σκίτσο είναι το Θοδωρή Μακρή

 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.