Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017
ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κώστας Χριστοφιλόπουλος γεννήθηκε στη Δάφνη Μεσσηνίας, του δήμου Πεταλιδίου και κατοικεί στη Νέα Πεντέλη.

Είναι ποιητής και συγγραφέας ταξιδιωτικών κειμένων, δημοσιογράφος μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α., παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ.
ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ
μνημονιακα και αντιμνημονιακα αδιεξοδα

ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

Είναι γενικώς παραδεκτό πλέον ότι είτε λόγω αντιδράσεων των πληττόμενων, είτε λόγω της γνωστής ολιγωρίας που παρατηρήθηκε το τελευταίο εξάμηνο, είτε επειδή ο νόμος της αδράνειας κατέλαβε εκ νέου τους κυβερνώντες, το μνημόνιο 1 δεν λειτούργησε σύμφωνα με τις προσδοκίες και για το λόγο αυτό κρίθηκε αναγκαίο το μνημόνιο 2, που θα δώσει χρόνο και ανάσα και στη χώρα και στους εταίρους να δρομολογήσουν την ομαλή επιστροφή μας στις αγορές.

Το ότι το πρώτο σχέδιο στήριξης είχε πενιχρά αποτελέσματα, και ως εκ τούτου απαιτούνται νέο πακέτο και φυσικά νέα μέτρα, αναγνωρίζουν πλέον και οι ηγέτες της Ε.Ε., και οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ, αλλά ακόμη και η αμερικανική ηγεσία που δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις οικονομικές εξελίξεις στην ευρωζώνη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.

Παράλληλα όλοι αυτοί, καθώς και οι περισσότεροι εγχώριοι και ξένοι οικονομολόγοι και αναλυτές, δεν βλέπουν άλλο δρόμο να υπάρχει για το ελληνικό πρόβλημα παρά αυτόν που έχει ήδη χαραχτεί, της βίαιης δηλαδή προσαρμογής και η μείωση των ελλειμμάτων είτε δια των συνεχών δρακόντειων μέτρων περικοπής των δημόσιων δαπανών, είτε δια του τσεκουρώματος μισθών και συντάξεων, με στόχο την εσωτερική υποτίμηση.

Υπάρχει προοπτική σε αυτόν τον σχεδιασμό; Υπάρχει λένε οι ειδικοί, αρκεί η συνταγή να εφαρμοστεί σωστά, και χωρίς παλινδρομήσεις και αναστολές. Αυτός είναι και ο λόγος που εταίροι και ειδικοί ζητούν μετ’ επιτάσεως συναίνεση από τα δύο μεγάλα κόμματα, και πιέζουν ασφυκτικά προς αυτή την κατεύθυνση. Προϊόν αυτής της πίεσης ήταν η προ ημερών ολιγόωρη παραίτηση του πρωθυπουργού, για να σχηματιστεί, χωρίς αποτέλεσμα τελικά, οικουμενική κυβέρνηση χωρίς τον ίδιο. Παρενέργειες αυτής της πίεσης είναι και οι δύσκολες ώρες που πέρασε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη σύνοδο του Ε.Λ.Κ., όταν αντιμετώπισε την εχθρότητα των αδελφών προς τη Ν.Δ. κομμάτων, που δεν μπορούν να κατανοήσουν τους λόγους που τα δύο κόμματα εξουσίας δεν μπορούν να συμφωνήσουν στο αυτονόητο.

Η κυβέρνηση πάντως πιεσμένη από τη διαρκώς διογκούμενη δυσφορία που προκαλούν τα νέα σκληρά και κυρίως άδικα μέτρα, σίγουρα είναι ανοιχτή σε κάθε είδους διακομματική συνεννόηση για να επιμερίσει ένα μέρος από το βάρος που κουβαλάει. Η αξιωματική αντιπολίτευση ωστόσο, ίσως για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας βρίσκεται τόσο στριμωγμένη. Γιατί εγκλωβισμένη στην αντιμνημονιακή ρητορική της κατά την ψήφιση του πρώτου μνημονίου, συνεχίζει στρογγυλεύοντας και απολογούμενη, προσπαθώντας κόντρα σε όλους να αποδείξει την υπευθυνότητά της αφ’ ενός και ότι παραμένει πιστή στη βασική της επιλογή αφ’ εταίρου, που μπορεί στο εσωτερικό να της προσφέρει έστω και πενιχρά κομματικά οφέλη, εξοργίζει όμως τους συμμάχους της στο εξωτερικό και την απομονώνει. Και βέβαια αυτή η απομόνωση για ένα κόμμα εξουσίας που ανά πάσα στιγμή, μέσα στο ρευστό πολιτικό τοπίο που βιώνουμε, μπορεί να κληθεί να αναλάβει ευθύνες, τη στιγμή μάλιστα που η οικονομία βρίσκεται «διασωληνωμένη»,  μόνο καλό δεν προοιωνίζει για το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.