Ο Δημήτρης Βέργαδος σημειώνει ότι ανάπτυξη χωρίς μεταποίηση και επιχειρήσεις όλων των μεγεθών δεν γίνεται. Κι επειδή η η βιομηχανία είναι προϋπόθεση για βιώσιμη ανάπτυξη μικροί μεγάλοι μαζί θα μπορέσουν να συνδράμουν αν το κράτος αναδιαρθρώσει τα αντικίνητρα στο επιχειρείν.


Όλα τα τελευταία στοιχεία που αφορούν στη βιομηχανία κινούνται σε θετικό έδαφος. Συγκεκριμένα, η παραγωγή στη μεταποίηση – πλην πετρελαιοειδών – παρέμεινε θετική τον Μάιο του 2018. Ενώ μέχρι και τον Ιούνιο του 2018 οι προσδοκίες στη μεταποίηση αναφορικά με την παραγωγή, τις νέες παραγγελίες – ιδίως από το εξωτερικό – και την απασχόληση, εξακολουθούν να είναι θετικές. Αυτό αποκαλύπτουν τα στοιχεία του Δείκτη Υπευθύνων Προμηθειών στη μεταποίηση (PMI). Ο οποίος διαμορφώθηκε στις 53,5 μονάδες, παραμένοντας για 13ο συνεχόμενο μήνα σε επίπεδο πάνω από τις 50 μονάδες (όριο μηδενικής ανάπτυξης). 

Ωστόσο, η υποχώρηση του κλίματος στη βιομηχανία που σημειώνεται από την αρχή του έτους σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο, σε συνδυασμό με τις αναταράξεις στο παγκόσμιο εμπόριο, λόγω των τάσεων προστατευτισμού που αναπτύσσονται, ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά την παραγωγή και τις εξαγωγές το επόμενο διάστημα. Το στοίχημα, λοιπόν, είναι η παρατηρούμενη «άνοιξη» στα μεγέθη της βιομηχανίας να αποκτήσει διάρκεια.  Και η εγχώρια μεταποίηση να εξοπλιστεί καταλλήλως ώστε να απορροφήσει  ομαλά τις όποιες μεταβολές της συγκυρίας.  Αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε να εκμεταλλευτούμε άμεσα το παράθυρο ευκαιρίας που φαίνεται σήμερα να δημιουργείται και που συνάδει με τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας. Άμεσα, καθώς η απόσταση που έχει να διανύσει η χώρα μέχρι να πετύχει την αναγέννηση της βιομηχανίας – με όρους 4ης βιομηχανικής επανάστασης, πλέον–  παραμένει μεγάλη.

Η βιομηχανία δημιουργεί ανθεκτικά επιχειρηματικά οικοσυστήματα

Το στοίχημα δεν είναι τόσο ποσοτικό όσο, κυρίως, ποιοτικό. Ένας λόγος που η παρατηρούμενη «βιομηχανική αναγέννηση» χρειάζεται να αποκτήσει βάθος είναι γιατί – όπως γνωρίζουμε εμπειρικά – μια οργανωμένη βιομηχανική μονάδα αποτελεί το κέντρο ενός οικοσυστήματος ευκαιριών και ανάπτυξης για πολλές μικρότερες επιχειρήσεις. Οι οποίες συνεργαζόμενες μαζί της αποκτούν τεχνογνωσία. Αναπτύσσονται τεχνολογικά και εξειδικεύονται παραγωγικά, δημιουργώντας θέσεις απασχόλησης υψηλής εξειδίκευσης και δεξιοτήτων. Έτσι ώστε στη συνέχεια να μπορούν να ενταχθούν και σε διεθνείς παραγωγικές αλυσίδες αξίας. Έτσι και θα μετασχηματιστεί στην πράξη το παραγωγικό πρότυπο της χώρας προς μια οικονομία που θα στηρίζει τη μεγέθυνσή της στους κλάδους παραγωγής διεθνών εμπορεύσιμων προϊόντων.

Πως αναπτύσσεται παραγωγική βάση: Οι 3+1 βασικές προϋποθέσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, γνωρίζουμε ότι η παραγωγική βάση για να αναπτυχθεί και για να ευημερήσει σήμερα. Και κυρίως για να προσαρμοσθεί με ταχύτητα και ευελιξία στις απαιτήσεις της νέας εποχής, χρειάζεται ορισμένες βασικές προϋποθέσεις- προτεραιότητες, όπως:

Φορολογική πολιτική

Η φορολογική πολιτική, το γενικότερο φορολογικό πλαίσιο και η πολιτική ασφαλιστικών εισφορών πρέπει να εξασφαλίζει ανταποδοτικότητα. Δεν πρέπει να αποθαρρύνει την ανάπτυξη σύνθετων αλυσίδων αξίας, τη χρήση μισθωτής εργασίας και την ανταμοιβή του ταλέντου και της εργασίας.

Ποιότητα νόμων

Η ποιότητα των νόμων και η επάρκεια των διοικητικών υπηρεσιών που υποστηρίζουν την εφαρμογή τους δεν πρέπει να ορθώνει εμπόδια. Ή να αναπαράγει αβεβαιότητες και ασάφειες που λειτουργούν σαν τέτοια εμπόδια, στην ανάπτυξη πιο σύνθετων αλυσίδων αξίας.

Ενεργειακή πολιτική

Ο σχεδιασμός της πολιτικής ενέργειας σε μια χώρα πρέπει να είναι ρεαλιστικός. Να οδηγεί στην αποτελεσματική χρήση των πλεονεκτημάτων που έχει η κάθε χώρα. Ώστε τόσο νοικοκυριά και κυρίως επιχειρήσεις που παράγουν διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά να έχουν πρόσβαση σε ενέργεια με ανταγωνιστικούς όρους.

Αναπτυγμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα

Πρέπει να υπάρχει ένα αναπτυγμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το οποίο να μπορεί να χρηματοδοτήσει τόσο παραδοσιακές δραστηριότητες, μικρές και μεγάλες, αλλά και να υποστηρίζει την καινοτομία και το νέο, πάλι σε κάθε κλίμακα.

Όλα τα παραπάνω είναι οι ελάχιστες προδιαγραφές για να επιτευχθεί και ο εθνικός στόχος του 12% μεριδίου της βιομηχανίας στο ΑΕΠ, μέχρι το 2020. Αυτός είναι ο στόχος που ο ΣΕΒ  και οι βιομηχανικοί φορείς στη χώρα έχουν από κοινού θέσει προς την Πολιτεία.

Όχι αντικίνητρα στο επιχειρείν

Η διεθνής πρακτική δείχνει ότι η ικανοποίησή των παραπάνω προϋποθέτει μια άλλη δομή διακυβέρνησης. Που θα αποφεύγει την παραγωγή ρυθμίσεων που έχουν έντονα περιπτωσιολογικά χαρακτηριστικά, τα οποία υπονομεύουν την ανάπτυξη σε ένα περιβάλλον ταχέων αλλαγών. Αλλά και που, αντίθετα, θα οδηγεί σε ρυθμίσεις που προκύπτουν ως αποτέλεσμα μιας υψηλής ποιότητας και στενής συνεργασίας κράτους και ιδιωτικού τομέα.

Η ανάκαμψη της παραγωγικής βάσης ως στοίχημα επιβίωσης της χώρας μας είναι δική μας ευθύνη. Σήμερα μπορούμε έμπρακτα να αποδείξουμε ότι από την κρίση βγαίνουμε πιο αποφασισμένοι να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Και να κινηθούμε γρήγορα, σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς και διεκδικεί το μέλλον του με όχημα την ικανότητά του να παράγει και να δημιουργεί αξία.

Δείτε αναλυτικά τις προτάσεις επενδυτικής και βιομηχανικής πολιτικής του ΣΕΒ στη σελίδα: www.sev.org.gr.

Previous articleΚαλαμπούρι η έξοδος από τα Μνημόνια
Next articleΟι Έλληνες δεν χάνουμε ποτέ τη μάνα μας. Την Παναγία μας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΡΓΑΔΟΣ
Ο Δημήτρης Βέργαδος είναι Διευθυντής του Τομέα Επικοινωνίας του ΣΕΒ  με ευθύνη το συντονισμό και λειτουργία του Γραφείου Τύπου και του Γραφείου Δημοσίων Σχέσεων και συνολικά την εταιρική επικοινωνία του οργανισμού. Είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός ΕΜΠ. Ακολούθησε κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς -τμήμα Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων –με την ανάληψη δικτατορικής διατριβής στο αντικείμενο «Ανασχεδιασμός Επιχειρηματικών Διαδικασιών & Διοίκησης Ολικής Ποιότητας». Είναι κάτοχος του διπλώματος “Certified Quality Technician” της American Society for Quality Control. Έχει εργαστεί περί τα 15 χρόνια ως διευθυντής ειδικών εκδόσεων και μελετών σε εξειδικευμένο οργανισμό επιχειρηματικής (business to business) πληροφόρησης καλύπτοντας θέματα βιομηχανικής ανάπτυξης και επενδύσεων, διοίκησης ολικής ποιότητας, οργάνωσης Logistics-εφοδιαστικής, συστημάτων αυτοματισμού, συσκευασίας, κ.λπ. Διετέλεσε συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας (1997-1998). Έχει τιμηθεί με το δημοσιογραφικό βραβείο «Λέοντος Μελά 1994 - 1995» από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών (ΠΣΧΜ), της Ελληνικής Εταιρίας Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), της American Society for Quality (ASC, του Ελληνικού Τμήματος των Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (AEJ-GREEK SECTION), καθώς και αναπλ. Μέλος της Ολομέλειας της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδος (Ο.Κ.Ε.).

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.