Ο Γιώργος Ψυχογιός βρέθηκε την Λέσβο. Το νησί που «φιλοξενεί» την μεγαλύτερη δομή της χώρας. Αναφέρεται στο μεταναστευτικό πρόβλημα και στην περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και προειδοποιεί : μην γίνει η Ελλάδα μαύρο πρόβατο, αλλά και μαύρο κουτί στο προσφυγικό.


Πριν μια εβδομάδα επισκέφθηκα την Λέσβο μαζί με τον Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και άλλους βουλευτές. Η δομή της Λέσβου είναι η μεγαλύτερη της Ελλάδας. Στην περίοδο που ήμασταν στη διακυβέρνηση είχε στιγμές που η κατάσταση ήταν δύσκολη. Άλλες στιγμές –ευτυχώς μεγαλύτερες και περισσότερες- που ήταν σαφώς βελτιωμένη, χάρη και στην αυτοθυσία του αείμνηστου διοικητή του ΚΥΤ, Γ. Μπαλμπακάκη

Συζητούσαμε ήδη από την Αθήνα πόσο άσχημη είναι η κατάσταση στην Μόρια. Αλλά τα όσα αντικρίσαμε φτάνοντας εκεί ήταν πέρα από κάθε φαντασία. Άνθρωποι να κοιμούνται πάνω στο οδόστρωμα για αρκετά χιλιόμετρα έξω από την πόλη.

Χωρίς φαγητό, χωρίς νερό, χωρίς γιατρούς. Mόνο με τα ΜΑΤ να είναι εκεί και να φροντίζουν για την «τάξη και την ασφάλεια». Βέβαια την τελευταία φορά οι διμοιρίες δεν φρόντισαν και τόσο τους κατοίκους του νησιού, αλλά τέλος πάντων αυτή ήταν η απόφαση της Κυβέρνησης.

Μπορεί να μην πήγαν γιατροί, να μην πήγαν καν πυροσβέστες για ενίσχυση. Μπορεί τα καράβια που θα μετέβαιναν για να στεγάσουν τους ανθρώπους να μην έφτασαν ποτέ; Ή να έφτασε ένα από αυτά στην άλλη άκρη του νησιού, αλλά οι διμοιρίες πήγαν εν ριπή οφθαλμού.

Προφανώς και ενδεχομένως να χρειαζόταν η Αστυνομική Διεύθυνση Λέσβου ενίσχυση. Ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί κυρίως στην αποφυγή φαινομένων κοινωνικού αυτοματισμού.  Όπου ο καθένας νομίζει ότι μπορεί αν παίρνει το νόμο στα χέρια του, εν προκειμένω όμως δεν είναι αυτό το ζήτημα.

Σχέδιο χωρίς στρατηγική, με επικοινωνιακούς όρους

Η Κυβέρνηση τείνει να αντιμετωπίζει ότι κι αν συμβεί, ειδικά στο προσφυγικό, με τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας ως αμιγές ζήτημα δημόσιας τάξης και καθόλου ως κοινωνικό ή ανθρωπιστικό, κοντόφθαλμα, χωρίς στρατηγική και με επικοινωνιακούς όρους που τρέφουν κυρίως την ακροδεξιά.

Σε αυτήν ακριβώς την σχεδόν αντανακλαστική, αντίδραση των αρμοδίων κρύβεται και το σχέδιο τους για την διαχείριση του προσφυγικού. Την ίδια στιγμή που ο κ. Χρυσοχοΐδης προαναγγέλλει ότι η Λέσβος θα έχει «αδειάσει» μέχρι το Πάσχα.Ο κ. Μηταράκης υπογράφει τις δαπάνες για την ενοικίαση των αγροτεμαχίων, στο χώρο που βρίσκεται αυτή την ώρα η «προσωρινή» δομή του Καρά-Τεπέ, μέχρι το 2025.

Παράλληλα εξαγγέλλει ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να γίνει η φυλακή προσφύγων στο νησί. Που από την πρώτη μέρα που ανέλαβε προσπαθεί να κατασκευάσει. Μετατρέποντας την κρίση σε ευκαιρία με χρήματα του εθνικού προϋπολογισμού και το υστέρημα του ελληνικού λαού -αφού η Ευρώπη αρνείται να χρηματοδοτήσει τα κλειστά κέντρα – προσπαθώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα.

Μόνο που τα τελεσμένα αυτά θα έχουν τραγικές συνέπειες. Από τη μια ανθρωπιστικές και από την άλλη θεσμικές, μιας και η χώρα θα καταδικαστεί στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, όπως είχε καταδικαστεί στο παρελθόν και για την Αμυγδαλέζα, πάλι επί Κυβέρνησης ΝΔ. Θα μετατραπεί από παράδειγμα αλληλεγγύης και τήρησης του Διεθνούς Δικαίου, σε μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, ενώ θα δημιουργηθούν εκρηκτικές καταστάσεις για όλους.

Ο λαός της Λέσβου, όμως, δεν είναι αυτοί που στοχοποιούν και επιτίθενται στους πρόσφυγες, σαν να φταίνε εκείνοι που ξεριζώθηκαν και που τώρα η Κυβέρνηση τους στοιβάζει σαν να ήταν σακιά με εμπορεύματα.

Οι ήρωες της Λέσβου θα παλέψουν

Ο λαός της Λέσβου έζησε την προσφυγιά και αυτή, είναι μέρος της πολιτιστικής του κληρονομιάς. Είναι η Ευστρατία, η Μαρίτσα και η Μηλίτσα, οι εμβληματικές γιαγιάδες της Λέσβου, που αγκάλιασαν τα παιδιά γιατί ήξεραν πως είναι να ξεριζώνεσαι.

Είναι ο ηρωικός λιμενικός Κυριάκος Παπαδόπουλος που έλεγε ότι «Λίγα μίλια παραπέρα υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται τη βοήθειά μας. Εμείς έχουμε καιρό να κλάψουμε» αλλά λύγισε όταν δεν μπόρεσε να σώσει ένα μωρό από τα χέρια του πατέρα του που πνιγόταν κι ο ίδιος. Είναι οι εκατοντάδες απλοί άνθρωποι που έφερναν νερά, φαγητά και κουβέρτες στους θαλασσοπνιγμένους.

Αυτός λοιπόν ο λαός δεν θα δεχτεί να εκπληρώσει ο Υπουργός τα σχέδια του για φυλακές με ψηλούς μαντρότοιχους και διπλά περίπολα στο Καρά-Τεπέ, ούτε κι αλλού στη Λέσβο.

Μπορεί να έχει κουραστεί, μπορεί να έχει απογοητευτεί, αλλά ξέρει ότι οι πρόσφυγες δεν φταίνε για τα λάθη της Πολιτείας. Και απαιτεί από αυτήν λύσεις με σχέδιο και οργάνωση αλλά και με ανθρωπιά.

Θα παλέψουν απέναντι στα σχέδια αυτά και θα κάνουν ο,τι μπορούν για να τα ανατρέψουν. Ίσως γιατί, αν και δεν τα έζησαν οι περισσότεροι, ξέρουν, από τις αφηγήσεις των παππούδων και των γιαγιάδων τους, πως είναι να είσαι παντού «ξένος».

Προηγούμενο άρθροΟ Ιανός επελαύνει
Επόμενο άρθρο…Ο καθηγητής και ο ιδιότυπος φασισμός του
ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γιώργος Ψυχογιός γεννήθηκε το 1983 στο Μαρούσι της Αττικής. Ο πατέρας του κατάγεται από τη Λυκοποριά Ξυλοκάστρου Κορινθίας, η μητέρα του κατάγεται από την Κάσο και μεγάλωσε στο Ξυλόκαστρο. Σπούδασε Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Διεθνές Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαίωματα στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου. Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια της Κορινθίας. Επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015 και τον Ιούλιο του 2019. Διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο πλαίσιο της οποίας συμμετείχε με την Ελληνική Αντιπροσωπεία σε συνεδριάσεις Επιτροπών και της Ολομέλειας σε Παρίσι και Στρασβούργο (2018). Διατέλεσε Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων (2015-2019)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.