Ο Δημήτρης Βέργαδος διερωτάται τι θα συμβεί με την επόμενη κρίση, σε μια εποχή όπου η μόνη σταθερά είναι αβεβαιότητα. Σε αυτό το περιβάλλον οι επιχειρήσεις χρειάζονται αναπροσαρμογή. Συνεπώς πρέπει τα εργαλεία διαχείρισης κρίσης πρέπει να καταστούν κτήμα τους.


Εάν υπάρχει κάτι που μονότονα επαναλαμβάνεται, τα τελευταία χρόνια, είναι ότι οφείλουμε να μάθουμε να ζούμε σε εποχές αβεβαιότητας. Να προσαρμοζόμαστε όπως και να προετοιμαζόμαστε σχετικά. «Σήμερα, η μόνη σταθερά είναι η αβεβαιότητα». 

Με σταθερά την αβεβαιότητα

Και όμως όσο και να έχει γίνει του συρμού η σχετική επωδός, επί της ουσίας, ελάχιστα έχει γίνει συνείδηση σε οργανισμούς, επιχειρήσεις και ευρύτερες οντότητες, η ανάγκη να γίνει κατανοητό ότι η καθημερινή τους λειτουργία μπορεί να διαρραγεί από πολλούς, μη ελεγχόμενους παράγοντες.

Ακόμη και αυτή η πρωτόγνωρη, «επικών διαστάσεων» σε οικονομικούς όρους κρίση, που βιώνουμε σήμερα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, είχε καταγραφεί ως δυνητικός κίνδυνος για την κοινωνία αλλά και την οικονομική λειτουργία ευρύτερα. 

Το WEF στις τελευταίες ετήσιες εκθέσεις του για τους Παγκόσμιους Κινδύνους (Global Risks) είχε συμπεριλάβει την πανδημία στους δυνητικούς κινδύνους, με σημαντική επίπτωση στην οικονομία.

Ο χαρισματικός Bill Gates, με βάση την εμπειρία του ιού Ebola από το 2015, είχε προφητικά προειδοποιήσει για την επείγουσα ανάγκη διαμόρφωσης ενός κατάλληλου σχεδιασμού και ενός ισχυρού διεθνούς συντονισμού. 

Η πικρή δε αλήθεια είναι ότι οι πόροι που απαιτούνταν για τη σχετική προετοιμασία, είναι ένα μικρό μόλις κλάσμα των παγκόσμιων δαπανών για αμυντικό εξοπλισμό.  Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν «μαύροι κύκνοι». Υπάρχουν σενάρια, επιλογές και συμπεριφορές. Με την πλέον συνήθη αυτή του complacency και του business as usual..

Εργαλεία διαχείρισης κρίσης

Ερχόμενοι σε πιο μικρο-επίπεδο, εύκολα διαπιστώνουμε ότι η διαχείριση κρίσης / risk management είναι μια περιοχή της διοίκησης εντελώς άγνωστη σε πολλούς οργανισμούς, αν και θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο.

Και δεν  αφορά μόνο στην επικοινωνιακή πλευρά.

Αφορά στην κατάλληλη προετοιμασία, στο επανασχεδιασμό διαδικασιών και στην εκπόνηση εναλλακτικών “what if” σεναρίων, που αγγίζουν πολλές και διαφορετικές λειτουργίες μιας επιχείρησης (παραγωγή, προμήθειες, δίκτυα, αποθέματα, ρευστότητα, κα). 

Αφορά σε κατάλληλα κατανεμημένους ρόλους και σε επιλογές. 

Αφορά στην αναζήτηση των σημείων στένωσης (bottlenecks). Στους περιορισμούς, όπως μας δίδαξε ο μεγάλος γκουρού του επιχειρήσεων Eliyahou M.Goldratt, όπου οι στόχοι συνεχούς βελτίωσης προκύπτουν από την κατανόηση σε βάθος των ορίων του κάθε συστήματος.

Προμήθειες και εφοδιαστική αλυσίδα

Για παράδειγμα, στον χώρο των προμηθειών.

Πόσο εφαρμόζεται η βασική αρχή για τουλάχιστον τρεις εναλλακτικούς παρόχους, εκεί που κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

Πόσο διατεθειμένη είναι μια μονάδα να συντηρεί ανοικτές τις γραμμές της. Και με προμηθευτές μικρότερης κλίμακας και δυναμικής, που όμως σε μια δύσκολη περίοδο μπορούν να αποδειχθούν πολύτιμοι.

Άλλωστε, η σημερινή κρίση αποδεικνύει ότι η εφοδιαστική αλυσίδα μπορεί να καταστεί εξαιρετικά ευάλωτη. Για αυτό και είναι βέβαιο ότι στο προσεχές μέλλον οι αλυσίδες θα επανασχεδιαστούν και με όρους ασφάλειας, που θα έχουν να κάνουν και με την εγγύτητα και την αξιοπιστία.

Να μπολιάσουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις

Στην ελληνική περίπτωση, όπου η πλειοψηφία των επιχειρήσεων είναι μικρού μεγέθους μονάδες, το βασικό κριτήριο διαχείρισης παραμένει το ένστικτο. Λιγότερο η οργάνωση και ο σχεδιασμός. 

Όμως, η αλήθεια είναι ότι εκτεθειμένες στην κρίση βρέθηκαν και μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Η κουλτούρα της διαχείρισης κρίσης, της ανάλυσης και αξιολόγησης κρίσιμων διαδικασιών και τομέων, της διαμόρφωσης ενός σχεδίου επιχειρηματικής συνέχειας που θα αξιοποιεί την σύγχρονη τεχνολογία, αφορά κυρίως συγκεκριμένους κλάδους και παίκτες (πολυεθνικές, τράπεζες, ενέργεια, κα). 

Η πρόκληση, για το προσεχές μέλλον, είναι τα εργαλεία διαχείρισης κρίσης να καταστούν κτήμα όλων και περισσότερων επιχειρήσεων και οργανισμών.

Οδηγός επιχειρηματικής συνέχειας

Σε αυτό το πλαίσιο ο ΣΕΒ, με σκοπό την κωδικοποίηση των οργανωτικών προσαρμογών που απαιτούνται, υπό το έκτακτο καθεστώς του κορονοϊού COVID-19, συνέταξε πρόσφατα έναν πρακτικό οδηγό επιχειρηματικής συνέχειας.

Ο οδηγός αφορά δέκα βασικά αυτονόητα ερωτήματα για τη συνέχιση της επιχειρηματικής λειτουργίας. Αποσκοπεί στο να κατευθύνει μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις μέσω ενός βασικού, αλλά δυναμικού, εγχειριδίου. Αυτό θα εμπλουτίζεται ανάλογα με τις εξελίξεις, εμπειρίες και πρακτικές, από την τρέχουσα κρίση.

Αργά ή γρήγορα θα επανέλθουμε σε κανονική λειτουργία. Mε την ευχή οι απώλειες να είναι όσον το δυνατόν μικρότερες και σίγουρα διαχειρίσιμες. Ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουμε να μάθουμε τα μαθήματα αυτής της κρίσης. Όχι μόνο για να επανακινήσσουμε πιο δυναμικά, αλλά για να είμαστε πιο καλά προετοιμασμένοι για την επόμενη κρίση. Μέχρι τότε ας μείνουμε ασφαλείς.

Προηγούμενο άρθροΚορωνοϊός – τα ερωτήματα για την επόμενη μέρα
Επόμενο άρθροΑπό τον λοιμό στον λιμό του 26% ύφεση
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΡΓΑΔΟΣ
Ο Δημήτρης Βέργαδος είναι Διευθυντής του τομέα ΜΜΕ, Θέσεων και Ενημέρωσης του ΣΕΒ. Είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός ΕΜΠ. Ακολούθησε κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς -τμήμα Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων –με την ανάληψη δικτατορικής διατριβής στο αντικείμενο «Ανασχεδιασμός Επιχειρηματικών Διαδικασιών & Διοίκησης Ολικής Ποιότητας». Είναι κάτοχος του διπλώματος “Certified Quality Technician” της American Society for Quality Control. Έχει εργαστεί περί τα 15 χρόνια ως διευθυντής ειδικών εκδόσεων και μελετών σε εξειδικευμένο οργανισμό επιχειρηματικής (business to business) πληροφόρησης καλύπτοντας θέματα βιομηχανικής ανάπτυξης και επενδύσεων, διοίκησης ολικής ποιότητας, οργάνωσης Logistics-εφοδιαστικής, συστημάτων αυτοματισμού, συσκευασίας, κ.λπ. Διετέλεσε συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας (1997-1998). Έχει τιμηθεί με το δημοσιογραφικό βραβείο «Λέοντος Μελά 1994 - 1995» από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών (ΠΣΧΜ), της Ελληνικής Εταιρίας Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), της American Society for Quality (ASC, του Ελληνικού Τμήματος των Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (AEJ-GREEK SECTION), καθώς και αναπλ. Μέλος της Ολομέλειας της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδος (Ο.Κ.Ε.)..

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.