Ο Κώστας Καραμανλής ήταν ο πρώτος που αποχώρησε από τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, την περασμένη Πέμπτη. Ακριβώς, μόλις τέλειωσε την ομιλία του ο Αντώνης Σαμαράς. Αμέσως μετά τον ακολούθησε κι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Ο συμβολισμός ήταν σαφής και από τον πρώην Πρωθυπουργό και από τον τέως Πρόεδρο της Βουλής. Το μήνυμα ελήφθη! Η εσωστρέφεια ετούτη την ώρα δεν είναι επιθυμητή. Η ΝΔ πρέπει να κάνει αντιπολίτευση, να ασκήσει τον κοινοβουλευτικό της ρόλο και να εγγυηθεί την πολιτική σταθερότητα.

[quote text_size=»small»]

Ο Κώστας Καραμανλής τίμησε τη συμφωνία που έκανε προσφάτως με τον Αντώνη Σαμαρά και την υπόσχεση ότι θα του διαθέσει χώρο και χρόνο για να διαφυλάξει την υστεροφημία του και στο βαθμό που το καταφέρει να δικαιωθεί στα μάτια των πολιτών για την πολιτική που ακολούθησε τα δυόμισι προηγούμενα χρόνια.

[/quote]

Στη «γραμμή Καραμανλή» κι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έδειξε με τη στάση του πως δεν συντάσσεται, δε συμμετέχει και δεν επιθυμεί να εμπλακεί καθ” οιοδήποτε τρόπο σε ζυμώσεις διαδοχής, αφού για τον ίδιο προέχει η ενότητα της παράταξης. Διατηρεί έτσι και το ρόλο του θεσμικού… Και οι δύο λοιπόν με την αποχώρηση τους ήθελαν να μην αφήσουν περιθώρια παρερμήνειες ότι ακούν (κυριολεκτικά και συμβολικά) τα όποια (γνωστά κατά τα άλλα) παράπονα ή και θυμό για την πρόσφατη εκλογική ήττα.

Η Ντόρα Μπακογιάννη από την πλευρά της, ενώ ήταν ενήμερη της κατάστασης που είχε διαμορφωθεί σε «επίπεδο κορυφής» και γνώριζε πως οι συσχετισμοί δεν την ευνοούν, έμεινε στην αίθουσα για να πει ότι «είθισται μετά από μια εκλογική ήττα, οι πρόεδροι να παραιτούνται», περισσότερο για να ικανοποιήσει μια σημαντική μερίδια ψηφοφόρων της ΝΔ που “βράζουν” από θυμό εναντίον του Αντώνη Σαμαρά και να εγγράψει τη διαφορετική φωνή εσωκομματικής κριτικής. Κάποιος άλλωστε έπρεπε να το κάνει…

Μάλιστα, στην εκτενή της παρέμβαση συμπεριέλαβε όλη την κριτική που ασκείται εναντίον του και ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κατόπιν ως πρωθυπουργού. Δηλαδή για τις απότομες μεταμορφώσεις του από αντιμνημονιακό σε μνημονιακό, από μεταρρυθμιστή (που εφαρμόζει πιστά τα μνημόνια) σε λαϊκιστή (που σχίζει τα μνημόνια), για την κλειστή ομάδα που δρούσε κι έπαιρνε αποφάσεις, χωρίς να λαμβάνει τη γνώμη των βουλευτών κοκ. Το δε Συνέδριο το ζήτησε με την έννοια της συστράτευσης όλων των στελεχών και του επαναπατρισμού των ψηφοφόρων της ΝΔ κι όχι για να αμφισβητήσει την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά, όπως ερμηνεύτηκε. Όμως, η πρώην υπουργός, είναι έμπειρη και γνωρίζει πως για την ώρα τέτοιο θέμα δεν υφίσταται.

Μάλιστα του λόγου το ακριβές επιβεβαίωσε μια μέρα αργότερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικαλούμενος τις πρόνοιες του Καταστατικού βάση των οποίων δεν συγκροτείται ο απαραίτητος αριθμός βουλευτών που θα μπορούσαν να κινήσουν διαδικασίες διαδοχής. Βεβαίως, το Καταστατικό όπως τόνισε στην παρέμβαση της η Ντόρα Μπακογιάννη λειτουργεί κι ως “φύλο συκής” για να καλύπτει ειλημμένες αποφάσεις. Πλην όμως, κάπως έτσι μεθοδεύονται τα πράγματα στα κόμματα…

[quote text_size=»small»]

Η ηγετική ομάδα της ΝΔ έχει αποφασίσει πως για την ώρα ο Αντώνης Σαμαράς μένει, καθόσον δεν υπάρχει στο ορίζοντα κάποια σοβαρή υποψηφιότητα να διεκδικήσει την ηγεσία.

[/quote]

Αυτό φάνηκε κι όταν ο Αντώνης Σαμαράς προκάλεσε ανοικτά όποιον θέλει να τον αμφισβητήσει να το κάνει. Κι όπως αποδείχθηκε ουδείς, εκ των προβαλλόμενων (ή αυτοπροβαλλόμενων) διεκδικητών δεν θα διακινδύνευε να καεί ετούτη την ώρα. Μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη που απέφυγε να στηρίξει την πρόταση της Ντόρας Μπακογιάννη για σύγκλιση εκτάκτου συνεδρίου και αποφεύγει συστηματικά να αποκαλύψει αν θα είναι υποψήφιος αρχηγός, η Όλγα Κεφαλογιάννη σάλπισε με τη σειρά της κατά της εσωστρέφειας και των “μικροπολιτικών παιχνιδιών”, τασσόμενη υπέρ της ενότητας αυτή τη στιγμή. “Πάμε όλοι μαζί. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο”, ακούστηκε να λέει, συστήνοντας σε όσους βρέθηκαν στην προηγούμενη κυβέρνηση να είναι υπερήφανοι. Ακόμα κι ο Νίκος Δένδιας που τάσσεται υπέρ του Συνεδρίου, αποφεύγει να συμπεριλάβει εαυτόν στους επίδοξους διαδόχους, τονίζοντας την ανάγκη επαναπροσέγγισης του κόμματος με την κοινωνία.

Αυτό βεβαίως, είναι και το πολιτικό ζητούμενο.

[quote text_size=»small»]

H ΝΔ δεν διαθέτει πολιτικό αφήγημα, δεν αποσαφηνίζει ποιους εκπροσωπεί πολιτικά και σε ποια μερίδα ψηφοφόρων θα πρέπει να απευθυνθεί για να διεκδικήσει εκ νέου το ρόλο και τη φυσιογνωμία της ως κυρίαρχο κόμμα εξουσίας.

[/quote]

Πολλά εκ των κορυφαίων στελεχών αναγνωρίζουν το συγκεκριμένο έλλειμμα. Πλην όμως, την ίδια στιγμή αναγνωρίζουν και την ακαταλληλότητα της χρονικής συγκυρίας. “Ό,τι και να πούμε αυτή την ώρα, η κοινωνία δεν μας ακούει” συμφωνούν σχεδόν όλοι και αναπόφευκτα δίνουν χρόνο στον Αντώνη Σαμαρά να χαράξει την αντιπολιτευτική του γραμμή, στη βάση του έργου που έκανε ως πρωθυπουργός επί δυόμισι χρόνια. Και η αλήθεια είναι, όπως πολλοί σπεύδουν να επισημάνουν, πως αυτό αρχίζει σιγά σιγά να συμβαίνει. Η τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου κρίνεται επαρκέστατη και ικανή να αναδείξει τις ασάφειες του κυβερνητικού λόγου του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίστοιχα, εγκωμιαστικά σχόλια εισπράττει κι ο εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Καραγκούνης του οποίου οι ανακοινώσεις δεν μοιάζουν σε τίποτα με εκείνες των προκατόχων του. Δεν υιοθετεί τη γνωστή ξύλινη κομματική γλώσσα, αλλά χρησιμοποιεί επιχειρήματα και θέτει κάθε φορά την ουσία, σημειώνεται.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, δίνεται μια ευκαιρία στον Αντώνη Σαμαρά να εξηγήσει στην κοινωνία όσα έπραξε, ή προσπάθησε να πράξει για τη διάσωση της χώρας και κατ” επέκταση να διασώσει και τη “χαμένη τιμή” της παράταξης. Δεν είναι κυρίαρχος στο κόμμα, όπως θέλουν να τον εμφανίζουν οι φανατικοί υποστηρικτές του. Μέχρι νεοτέρας, παραμένει στο τιμόνι της ΝΔ με τις “πλάτες” του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος κρίνει πως το καλό της παράταξης, αυτή την ώρα, επιβάλει την παραμονή του Αντώνη Σαμαρά. Άλλωστε, όπως σημείωνε σκωπτικά, σημαίνων στέλεχος της παράταξης που συνομιλεί συχνά μαζί του, η ΝΔ είναι μια πολυκατοικία που η πλειονότητα των διαμερισμάτων είναι καραμανλικής ιδιοκτησίας. Συνεπώς, ο Καραμανλής έχει και τον πρώτο λόγο για την επιλογή του διαχειριστή της. Κι από τη στιγμή που υπάρχει διαπιστωμένη απροθυμία κάποιου άλλου να αναλάβει τη διαχείριση, επιλέγει αναγκαστικά να κρατήσει τον προηγούμενο…

Previous articleDREI PROFESSOREN-VATERLAND VERLOREN!
Next articleΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ…
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.