Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
μετα το χρυσοχοιδη ολοι θα παρουν θεση

ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ ΟΛΟΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΘΕΣΗ

Αρέσει ή δεν αρέσει το ύφος κι ο τρόπος του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του, ένα είναι βέβαιο. Η στάση του αξίζει προσοχής και μόνο που πήρε την πρωτοβουλία να βγει πρώτος μπροστά και με ξεκάθαρο τρόπο να ζητήσει την αποχώρηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Φαινομενικά, πρόκειται για κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου. Ο υπουργός Ανάπτυξης κινδυνεύει να μετατραπεί σε “λαγό” που ξεκίνησε να τρέχει σε μια κούρσα διαδοχής η οποία δεν ξεκίνησε ακόμα και τελικώς ξεφούσκωσε και δεν κατάφερε ούτε να τερματίσει.

Όμως, αν το καλοσκεφτεί κανείς, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης δεν έχει και τίποτα να χάσει. Ούτε στη στήριξη του “παπανδρεϊκού μπλοκ” μπορεί να προσμένει (πόσο μάλλον να …εκλιπαρεί στη σειρά για αυτήν, μαζί με πόσους άλλους ακόμα…). Ούτε σε επισφαλείς εσωκομματικές συνεννοήσεις κορυφής τον συμφέρει να εμπλακεί, δεδομένου ότι εκ χαρακτήρος και ιδιοσυγκρασίας δύσκολα θα έβρισκε σχήμα που θα κατανοούσε (πόσο μάλλον θα αποδεχόταν) τις ηγετικές του φιλοδοξίες.

Συνεπώς, η πρώιμη “εκδήλωση ενδιαφέροντος” για την προεδρία του κόμματος, ήταν μάλλον μονόδρομος. Στοχεύει ευθέως στο εκλογικό σώμα της βάσης, το οποίο είτε θα αναγνωρίσει τη “γενναιότητα” και την “ευθύτητα” του, είτε θα την απορρίψει. Ακόμα όμως κι αν συμβεί το δεύτερο, προσβλέπει πως η απόρριψη δεν θα είναι τέτοια που θα του στερήσει ένα πρωταγωνιστικό-ρυθμιστικό ρόλο την “επόμενη μέρα”…

Αναζητώντας συμπαραστάτες στο ευρύ εκλογικό-κομματικό σώμα, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης γνωρίζει πως πρέπει να αναμετρηθεί και με το “παπανδρεϊκό ιμπέριουμ” (ανεξαρτήτως αν μέχρι πρότινος το ανακύκλωνε και το συντηρούσε ο ίδιος), και με τη μνημονιακή λογική που απέτυχε στην πράξη, οδήγησε την οικονομία σε ύφεση και διασπά τον κοινωνικό ιστό. Διόλου τυχαία λοιπόν, άρχισε ήδη να μιλά ένα νέο “κοινωνικό συμβόλαιο” και για ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας.

Σε κάθε περίπτωση, ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει ότι θα βγει κερδισμένος – άλλωστε το πως προσμετράται το πολιτικό κέρδος είναι κάτι το σχετικό. Όμως, για την ώρα, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης προπορεύεται των υπολοίπων. Κατ” αρχήν προπορεύεται σε επίπεδο εντυπώσεων. Με τον α ή το β λόγο, έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, καθώς δεν υπάρχει συζήτηση περί των εσωκομματικών εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ που να μην περιλαμβάνει το όνομα του. Το κυριότερο όμως είναι ότι προπορεύεται και σε επίπεδο ουσίας. Διότι, με την ευθεία θέση του να αποχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου και να μην είναι εκ νέου υποψήφιος, ξεκίνησε ουσιαστικά και αναπόφευκτα η κούρσα της διαδοχής, όπου πλέον όλοι θα αναγκαστούν να πάρουν θέση…