Τη Δευτέρα σε ηλικία 87 ετών έφυγε από τη ζωή ο Γκύντερ Γκρας,ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της μεταπολεμικής Ευρώπης,αλλά και «ηθικός καθοδηγητής» της μεταναζιστικής Γερμανίας.Είχε βραβευθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας,όπως και ένας άλλος μεγάλος Γερμανός συγγραφέας ο Τόμας Μαν,ο οποίος πέθανε τον Αύγουστο 1955.

Γεννημένος το 1927 στην Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσικ (το σημερινό Γκντασκ της Πολωνίας).Εζησε την τραυματική εμπειρία του ναζισμού όταν αποφάσισε να φύγει από τα ασφυκτικά όρια του οικογενειακού περιβάλλοντος και ζήτησε να υπηρετήσει ως εθελοντής στα υποβρύχια.Αλλά τον ενέταξαν στη 10η Τεθωρακισμένη Μεραρχία των Ες Ες.Τραυματίστηκε, συνελήφθη από τους αμερικανούς και εγκλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης,όπου συνάντησε και τον μετέπειτα Πάπα Γιόζεφ Ράτσινγκερ…

Αποκαλύπτοντας αυτό το παρελθόν στην «Φρανκφούτερ Αλγκεμάινε» δήλωνε ότι «αργότερα,το αίσθημα ενοχής με έκανε να ντρέπομαι».Αυτή η εξομολόγηση έγινε μετά την απονομή του Νόμπελ και δικαιολογημένα προκάλεσε όχι και λίγα αρνητικά σχόλια…

[quote text_size=»small»]

Ομως πολλά χρόνια πριν ο Γκρας είχε επιχειρήσει με το έργο του και την πολιτική δραστηριότητα,αρχίζοντας από λογογράφος του Βίλι Μπράντ,να απενοχοποιηθεί από τη σύντομη συμμετοχή του στα Ες Ες.Θα επιχειρήσει να αναδειχθεί σε «ηθικό καθοδηγητή» κεντρίζοντας τις συνειδήσεις των Γερμανών κατά του ναζισμού.

[/quote]

«Οι συγγραφείς της γενιάς μου-έγραφε-ήμασταν τρομοκρατημένοι ως ένα βαθμό απ’ τον αφορισμό του Αντόρνο ότι είναι βάρβαρο να γράφονται ποιήματα μετά το Αουσβιτς.Κι όμως, δεν μπορούσαμε να παραμείνουμε σιωπηλοί.Νιώθαμε χρέος μας να αποτινάξουμε το βήμα της χήνας». (αναφέρονταν στο γνωστό στρατιωτικό βηματισμό των Ναζί).

Ο Γκίντερ Γκρας αγαπούσε την Ελλάδα και τους Ελληνες.Και γνώριζε πολύ καλά τα όσα είχαμε υποστεί κατά τη γερμανική κατοχή.Είχα την τύχη να το διαπιστώσω σε ολιγόλεπτη συνάντηση σε ένα εστιατόριο έξω από το Μόναχο πριν 32 χρόνια.Με είχε συστήσει ένας φίλος Γερμανός.Εντυπωσιακή εμφάνιση,συναρπαστικός ο λόγος του…

Η αγάπη του για τη χώρα μας και τον λαό της έχει αποτυπωθεί στο γνωστό ποίημα που έγραψε το 2012 με τον τίτλο «Η ντροπή της Ευρώπης»(Μετάφραση:Πατρίτσια Αδαμοπούλου).

Στο χάος κοντά,γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές,κι Εσύ μακριά από τη Χώρα,που σου χάρισε το λίκνο.

Οσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες,τώρα θα καταλυθούν,και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης διαπομπευόμενος και γυμνός,υποφέρει μια χώρα,κι Εσύ,αντί γα το ευχαριστώ που της οφείλεις,προσφέρεις λόγια κενά.

Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή,που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία:η λεία που Εσύ φυλάττεις.

Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά,στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.

Ελάχιστα αποδεκτή η Χώρα,όμως οι πραξικοπηματίες της,κάποτε,από Εσένα ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.

Χώρα χωρίς δικαιώματα,που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.

Σ’Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη,και σ’όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός,που Εσένα φιλοξένησε.

Ομως,έξω από τη Χώρα,του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου Θησαυροφυλάκιο.

Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων,όμως ο Σωκράτης με οργή σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ως επάνω.

Θα καταραστούν εν χορώ,ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί,που τον Ολυμπο τους η δική Σου θέληση ζητάει ν’απαλλοτριώσει.

Στερημένη από πνεύμα,Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα,που το πνεύμα της,Εσένα,Ευρώπη,εδημιούργησε.

Τόμας Μαν,ένας άλλος μεγάλος Γερμανός συγγραφέας βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.Τον αναφέρω για μία μικρή ιστορία με ήρωα ένα όχι και πολύ γνωστό Ελληνα συνθέτη και για μία επίκαιρη «προφητική παραίνεση».

Ο Νομπελίστας συγγραφέας Τόμας Μαν

Ο Λώρης (Λυκούργος)Μαργαρίτης γεννήθηκε στο Αίγιο το 1895.Ξεκίνησε από το Ωδείο Αθηνών και σε ηλικία επτά ετών είχε συνθέσει περισσότερα από δέκα έργα.Οταν εμφανίσθηκε στην Ευρώπη χαρακτηρίστηκε ως ο «Ελληνας Μότσαρτ». Εντυπωσιασμένος από το ταλέντο του νεαρού Ελληνα έγραψε το διήγημα «Το παιδί-θαύμα».

Και η «προφητική παραίνεση».Απόσπασμα από διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1953: «Ας μην εξαπατούμε τους εαυτούς μας σχετικά με το γεγονός πως ανάμεσα στις δυσκολίες που επιβραδύνουν την ενοποίηση της Ευρώπης είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στην αγνότητα των γερμανικών επιδιώξεων,ένας φόβος των άλλων για τη Γερμανία και τα ηγεμονικά της σχέδια (…)Εναπόκειται στη νέα γερμανική γενιά,τους γερμανούς νέους,να διαλύσουν αυτή την έλλειψη εμπιστοσύνης,αυτό το φόβο,απορρίπτοντας αυτό το οποίο έχει εδώ και καιρό απορριφθεί,και ξεκάθαρα και ομόφωνα να ανακοινώσουν την επιθυμία τους:όχι για μια γερμανική Ευρώπη,αλλά για μια ευρωπαϊκή Γερμανία».

Ο Τόμας Μαν έφυγε το 1955 και δεν πρόλαβε να ζήσει την αντίθετη από τις παραινέσεις του πορεία της πατρίδας του προς μια «γερμανική Ευρώπη».Τη γνώρισε και την αποτύπωσε στο ποίημα για την Ελλάδα ο Γκύντερ Γκρας,στο οποίο και καταγράφεται η αποτυχία της προσπάθειας του για «ηθική καθοδήγηση» των σημερινών Γερμανών…

Το άρθρο δημοσιεύεται στο www.giorgos-romaios.gr

Previous articleΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ;
Next articleΟ «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΙΟΣ
Ο Γιώργος Ρωμαίος γεννήθηκε στην Κέρκυρα και κατοικεί στην Αθήνα από το 1952. Παράλληλα με τις σπουδές του στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) άρχισε να δημοσιογραφεί στις τοπικές εφημερίδες της Κέρκυρας Εφημερίδα των Ειδήσεων και Ελευθερία. Από το 1958 μέχρι το 1981 εργάστηκε στην εφημερίδα Το Βήμα ως κοινοβουλευτικός και πολιτικός συντάκτης, Διευθυντής Σύνταξης και Διευθυντής στο Βήμα της Κυριακής. Το 1963, με πολύμηνη έρευνα, συνέβαλε στην αποκάλυψη των αυτουργών και συνεργών της δολοφονίας, στη Θεσσαλονίκη, του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη. Με επίσημα έγγραφα αποκάλυψε τη συγκρότηση και δραστηριότητα των παρακρατικών οργανώσεων.   Δημοσιογραφικές αποστολές: Στην Κύπρο, σε όλες τις κρίσιμες περιόδους, πριν και μετά την τουρκική εισβολή, στο Ιράκ, στο Λίβανο, στη Σοβιετική Ενωση. Τελευταία η παρακολούθηση, ως απεσταλμένος των εφημερίδων ΒΗΜΑ και ΝΕΑ, του 17ου Συνεδρίου του Κ.Κ.Κίνας, το2007.   Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και στον Κορυδαλλό για τη συμμετοχή του στην αντιστασιακή οργάνωση ΠΑΚ.   Έχει διατελέσει: - Αντιπρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκών Εφημερίδων (1976-1978). - Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ (1981-1984) - Πρόεδρος της πρώτης Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου (1984).   Η πολιτική του σταδιοδρομία περιλαμβάνει δύο περιόδους: - τη θητεία του ως ευρωβουλευτή (1984-1993), κατά την οποία διετέλεσε αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας (1985-1987) και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1987-1993), - την υπουργική του διαδρομή (1993-1998): Υφυπουργός και Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας, Υπουργός Αναπληρωτής Εξωτερικών  και Υπουργός Δημοσίας Τάξης.   Από το 2000 επανήλθε στη δημοσιογραφία ως αρθρογράφος στο Βήμα της Κυριακής.   Συγγραφικό έργο:   - Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα (1844-2009) τέσσερις τόμοι.   - Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών (2012) με πρόλογο του Γιάννη Στουρνάρα.   - Από τον ανήλικο Οθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ-180 χρόνια οι Γερμανοί στην Ελλάδα (2012). - Η  Ευρώπη και η Ελλάδα-Από την κρίση στην ελπίδα (2014). Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη Η βράβευση του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Την Παρασκευή 16/01/2015 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Κάρολος Παπούλιας απένειμε τιμητικές διακρίσεις σε 28 προσωπικότητες για την προσφορά τους στην επιστήμη, στα γράμματα,στον πολιτισμό,στην κοινωνία, στην οικονομία, στον αθλητισμό. Ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής απονεμήθηκε στους γνωστούς συγγραφείς Αλκη Ζέη και Πέτρο Μάρκαρη. Και σε δύο δημοσιογράφους - συγγραφείς, τον αιωνόβιο Λαρισαίο και καλό φίλο του από δεκαετίες Λάζαρο Αρσενίου και σε εκείνον. Ελπίζει οι επισκέπτες αυτής της σελίδας και οι φίλοι του στο Facebook να συμμερίζονται τη συγκίνηση του από αυτή την επιβράβευση της μακράς προσφοράς του στη σοβαρή δημοσιογραφία και τη συμβολή του στην ιστορική βιβλιογραφία.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.