Το κυβερνητικό σχήμα του Αντώνη Σαμαρά προσφέρεται σε αρκετή κριτική. Ότι δεν είναι ολιγομελές και ευέλικτο, ότι δεν είναι η dream team της Ελλάδας, ότι είναι μια light εκδοχή Δεξιάς κυβέρνησης που θα σχηματίζονταν σε περίπτωση που η ΝΔ κατακτούσε την αυτοδυναμία, ότι φτιάχτηκε με κομματικά και …γεωγραφικά κριτήρια κοκ. Θα μπορούσε κανείς να συμφωνήσει με όλα αυτά. Πλην όμως, διαφεύγει της προσοχής το γεγονός ότι στην κεφαλή δυο κομβικών υπουργείων, το Οικονομικών και το Ανάπτυξης, βρίσκονται δυο πρόσωπα με ισχυρά εκσυγχρονιστικά-μεταρρυθμιστικά διαπιστευτήρια.

Τόσο ο Βασίλης Ράπανος, όσο και ο Κωστής Χατζηδάκης δεν διαθέτουν εχέγγυα κρατισμού. Αμφότεροι, υποστηρίζουν μια οικονομία απαλλαγμένη από το βραχνά προβληματικών κρατικών επιχειρήσεων, απελευθερωμένη από τα εμπόδια που το κράτος προβάλει στην επιχειρηματικότητα.

Μένει λοιπόν να διαφανεί αν και κατά πόσο οι δυο άνδρες θα δώσουν τα απαραίτητα δείγματα γραφής που αξιώνουν οι ξένοι δανειστές, προκειμένου να επιδείξουν κι αυτοί με τη σειρά τους μια διάθεση χαλάρωσης των σκληρών μέτρων που ήδη έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα. Φυσικά, δεν είναι μόνο οι δικές τους καλές προθέσεις. Απαιτείται πολιτική βούληση της κυβέρνησης συνολικά να προχωρήσει σε κάποιο κλείσιμο δημόσιου οργανισμού ή ιδιωτικοποίηση μιας κρατικής επιχείρησης.

Κάτι ήξερε λοιπόν ο Κωστής Χατζηδάκης, όταν στην τελετή παράδοσης – παραλαβής σημείωνε: “ούτε ψύλλος στον κόρφο μας”. Οι μνήμες από τα δυσθεώρητα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής είναι ακόμα νωπές. Και δεν ήταν μόνο τα εμπόδια που πρόβαλε τότε το …σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ…

Γενικότερα, είναι γνωστό πως στην Ελλάδα πολιτικοί με τέτοια ιδεολογικο-πολιτική κατεύθυνση δεν είναι ιδιαιτέρως συμπαθείς. Ο Γιάννης Ραγκούσης που πλέον πολιτεύεται μέσα από τις σελίδες του blog του προβλέποντας χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδο από το ευρώ, είναι εκτός Βουλής. Όπως εκτός είναι η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Ηλίας Μόσιαλος, ο Στέφανος Μάνος και άλλοι πολλοί.

Προφανώς γιατί η ιδέα του …εκσυγχρονισμού ή της …μεταρρύθμισης στην Ελλάδα ηχεί ευχάριστα μόνον όταν αφορά τον …εκσυγχρονισμό όλων των άλλων. Ο κρατισμός στο DNA των Ελλήνων είναι καλά εμπεδωμένος και πλέον ενισχύεται με την διάχυτη αίσθηση πως υπεύθυνοι για την σημερινή κατάσταση της Ευρώπη είναι κάποιοι “πτωχευμένοι τραπεζίτες” και ορισμένοι “ανάλγητοι κεφαλαιούχοι”.

Πρόκειται για αίσθηση που δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο το έργο που θα κληθούν να επιτελέσουν οι κ.κ. Ράπανος και Χατζηδάκης, όταν από την ερχόμενη βδομάδα ξεκινήσουν τις διαπραγματεύσεις με τα στελέχη της Τρόικας. Η διαφορά των δυο βέβαια, είναι πως ο πρώτος ήταν και παραμένει τραπεζίτης, ενώ ο δεύτερος πολιτικός καριέρας που προ καιρού κινδύνευσε με λιντσάρισμα από “αγανακτισμένους” πολίτες…

Previous articleΚΛΩΤΣΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ …DREAM TEAM
Next articleΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΟΝΟ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.