Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Γιώργος Προβόπουλος είπε αυτό που ορισμένοι προεξοφλούσαν εδώ και καιρό. Πως δηλαδή η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δεν συνεπάγεται άμεση παροχή ρευστότητας στην αγορά. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς πως τα χρήματα δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ζημιές που έχουν υποστεί τα τελευταία χρόνια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, και πως η στήριξη τους αποσκοπεί στο να διατηρηθούν εν ζωή και να μην καταρρεύσουν.

Αναμφισβήτητα η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος είναι προτεραιότητα. Το πρώτο βήμα της λύσης – εφόσον η λύση είναι η ενδεδειγμένη. Και πάντως, η σταθεροποίηση είναι προαπαιτούμενο για την οποιαδήποτε λύση επακολουθήσει, καθώς δημιουργεί ένα κλίμα αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης – εξαιρετικά σημαντικό, ώστε να επιστρέψουν οι καταθέσεις και οι ελληνικές τράπεζες να ξαναβρούν το δρόμο τους προς τις αγορές.

Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας είπε πως μόνο αυτό ο τρόπος για να υπάρξει ρευστότητα στην ελληνική οικονομία. Να αισθανθούν ασφαλείς οι Έλληνες καταθέτες και οι ξένοι επενδυτές. Εν προκειμένω βέβαια το ερώτημα που προκύπτει είναι το πως θα συμβεί αυτό, από τη στιγμή που υπάρχει ακόμα η αίσθηση πως οι προωθούμενες λύσεις ή το υπό εφαρμογή σχέδιο δεν οδηγεί σε έξοδο από τη κρίση. Πως δηλαδή με την κρίση σε εξέλιξη θα δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας.

Ο ισχυρισμός του Γιώργου Προβόπουλου (και όχι μόνο προφανώς…) είναι πως αυτό θα συμβεί από τη στιγμή που η Ελλάδα θα εφαρμόσει τα μέτρα και τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έναντι των δανειστών και εταίρων της. Δηλαδή όταν θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις, όταν θα κατατεθεί το “μεγάλο φορολογικό” που υποσχέθηκε έως το Μάρτιο ο Γιάννης Στουρνάρας, όταν θα ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα, όταν θα μπει τάξη στο Δημόσιο, θα μειωθούν οι κρατικές δαπάνες και οι κρατικές υπηρεσίες λειτουργήσουν αποτελεσματικά.

Όλα αυτά η Ελλάδα πρέπει να τα κάνει έτσι κι αλλιώς. Κι έπρεπε να τα είχε κάνει ήδη εδώ και χρόνια. Όμως κοιτώντας προς το Βορρά και την προηγμένη Ευρώπη διαπιστώνει κανείς πως η κρίση άρχισε να κτυπά την πόρτα σε χώρες όπως η Ολλανδία και το Βέλγιο που δεν έχουν καμία από τις γνωστές ελληνικές παθογένειες.

Αυτό με απλή λογική επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τον ισχυρισμό πως η κρίση είναι συστημική, είναι ευρωπαϊκή και όχι αποκλειστικά ελληνική. Που σημαίνει εξίσου πολύ απλά ότι αν τρωθεί περαιτέρω η εμπιστοσύνη στην Ευρωζώνη οι καταθέσεις και τα χρήματα θα φύγουν από τις τράπεζες των προηγμένων χωρών, και σίγουρα δεν θα έρθουν στην Ελλάδα…

Previous articleTHE G.P.O” s EXISTENTIAL CRISIS
Next articleΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.