Ο Δημοσθένης Δαββέτας σημειώνει ότι η Αριστερά στην Ευρώπη αλλάζει θέση στο μεταναστευτικό. Βλέποντας ότι χάνουν εργάτες ψηφοφόρους που στρέφονται σε ακροδεξιά κόμματα, οι Αριστεροί της Ευρώπης δείχνουν πως υπάρχει οπορτουνισμός στις τάξεις της.


Κάτι στο οποίο δεν δόθηκε μεγάλη σημασία συνέβη πριν λίγες μέρες στην Γερμανία.

Η πρόεδρος της ακροαριστερής βουλευτικής ομάδας Die Linke, γνωστής από την συμπόρευση της με τους Ισπανούς Ποδέμος και τον ΣΥΡΙΖΑ, μιας ομάδας που δομείται κυρίως από πρώην κομμουνιστές της Ανατολικής Γερμανίας και την αριστερή πτέρυγα παραιτηθέντων σοσιαλδημοκρατών, ανακοίνωσε ότι στις 4 Σεπτεμβρίου, βάζει τις βάσεις ενός νέου πολιτικού κινήματος με το όνομα: Όρθιοι.

Οι Όρθιοι αλλάζουν θέση στο μεταναστευτικό

Το κίνημα αυτό θέλει να ενώσει όλα τα μέλη όλων των αριστερών κομμάτων γύρω από ένα αντί φιλελεύθερο πρόγραμμα. Αν και εκ πρώτης όψεως μια τέτοια ενέργεια ακούγεται αναμενόμενη εν τούτοις υπάρχει μια απρόσμενη καινοτομία. Στο πρόγραμμα αυτό προτείνεται η ριζική ρήξη με την μεταναστευτική ως τώρα κουλτούρα των αριστερών Ευρωπαϊκών κομμάτων.

Η πρόεδρος του Die Linke δήλωσε μάλιστα ότι θα πιέσει τα αριστερά Γερμανικά κόμματα για μια «άλλη μεταναστευτική πολιτική». Τόνισε ότι θα πρέπει να τελειώσει «η καλή συνείδηση της Αριστεράς ως προς την πολιτική της υποδοχής”. Μιας και αυτή η πολιτική οδηγεί «σε φοβερές δυσκολίες τις ασθενείς οικονομικά γερμανικές οικογένειες, που αγωνίζονται δύσκολα για τον επιούσιο». Και συνεχίζει. ”Ανοιχτά σύνορα για όλους είναι κάτι το αφελές. Και δεν πρόκειται για μια αριστερή πολιτική”. Διότι τα δισεκατομμύρια που ξόδεψε η Μέρκελ από το 2015 για την «υποδοχή των μεταναστών» θα μπορούσε να βοηθήσει «πολλούς που τα χρειάζονταν Γερμανούς». Και τελειώνει την εκπληκτική δήλωση της λέγοντας. ”Περισσότεροι οικονομικοί μετανάστες σημαίνει περισσότερο ανταγωνισμό για εύρεση επαγγέλματος στους χαμηλόμισθους».

Ο οπορτουνισμός της Αριστεράς

Για την πρόεδρο του Die Linke πρόκειται για μια αδιέξοδη πορεία που κατεβάζει τους μισθούς και βοηθά τους καπιταλιστές που υποστηρίζουν την Μέρκελ. Μια τέτοια θέση μας εκπλήσσει. Όχι μόνο γιατί, η Ευρώπη υπέφερε τα πάνδηνα από την ανεύθυνη μεταναστευτική υποστήριξη των αριστερών κομμάτων. Αλλά επίσης επειδή μας δείχνει πόσο οπορτουνιστικά είναι τα αριστερά κόμματα όταν πρόκειται να ελκύσουν ψηφοφόρους στον δρόμο πρός την εξουσία.

Βλέποντας οι αριστεροί του Linke ότι έχασαν την εργατιά που ψήφισε το σκληρό δεξιό AFD, αλλάζουν πολιτική φρασεολογία. Για να προσελκύσουν όσους δεν είναι “ακροδεξιοί». Δεν είναι ρατσιστές. Αλλά είναι πολιτικά Διαμαρτυρόμενοι εναντίον μιας ανεξέλεγκτης μετανάστευσης που τρομάζει.

Επίσης αυτή η «αλλαγή» στηρίζεται και από τον Όσκαρ Λαφονταιν πρώην υπουργό σοσιαλδημοκράτη που παραίτησε τον Σρέντερ το 2005. Πέρα από τον γνωστό αριστερό οπορτουνισμό που με κάθε μέσο διεκδικεί την εξουσία αυτή η πολιτική στροφή είναι ένα ακόμη δείγμα του επαναπροσδιορισμού της μεταναστευτικής πολιτικής σε όλες τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης.

Να φροντίζουμε τους δικούς μας εργάτες

Σε Πολωνία, Ουγγαρία, Αυστρία, Πράγα κλπ οι αντιμεταναστευτικές δηλώσεις φτάνουν στα όρια της πολιτισμικής προστασίας. Από εκείνους τους μετανάστες που συμπεριφέρονται «ως αντιπολιτισμικές δυνάμεις» όπως δήλωσε ο αριστερός Μιλος Ζεμαν.

Οι ψηφοφόροι του Εθνικού μετώπου στην Γαλλία. Του φιλο-Μπρεξιτ στην Βρετανία. Η του Ορμπαν στην Ουγγαρία. Όλοι προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις εργατικές τάξεις. Οι οποίες έχουν στριμωχθεί επώδυνα από την παγκοσμιοποίηση και την πολιτιστική ανασφάλεια. Αυτή η αλλαγή των σκληρών ως τώρα αριστερών μπορεί να αλλάξει τα πολιτικά δεδομένα αργότερα. Γιατί ένα μέρος των εργατών μπορεί να τους ακολουθήσει.

Ταυτόχρονα όμως δείχνει πόσο η ουτοπία του διεθνισμού έχει χρεωκοπήσει και πόσο λάθος ήταν το ανεξέλεγκτο άνοιγμα των συνόρων και η μεταναστευτική πολιτική στην Ευρώπη. Στο όνομα ενός μη ρεαλιστικού κοσμοπολιτισμού και μιας ουτοπικής πολύ-πολιτισμικότητας που από όνειρο έγινε εφιάλτης για πολύ κόσμο. Δεν μπορεί άλλωστε να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι η εφημερίδα του ΚΚ Γαλλίας, η ιστορική L’Humanite έγραψε πολύ πριν ξεσπάσει η σημερινή μεταναστευτική κρίση:

«Στην σημερινή κρίση το μεταναστευτικό αποτελεί για τα αφεντικά και την οικονομία ένα μέσον που χειροτερεύει την ανεργία, τους χαμηλούς μισθούς και τις άσχημες συνθήκες εργασίας».

Όπως εθνικιστές και ακροδεξιοί

Άλλωστε πολλοί θα πουν κι έχουν βάσει τα λεγόμενα τους: Τώρα που πήραν όσους μετανάστες χρειάζονταν για τις δημογραφικές και εργατικές τους ανάγκες οι ισχυροί της Ευρώπης και οι αριστεροί σύμμαχοι τους. Τώρα λοιπόν, με τον γνωστό πολιτικό κυνισμό τους, διώχνουν τους υπόλοιπους. Και είναι έτοιμοι να κραυγάζουν όπως οι ως τώρα εθνικιστές και «ακροδεξιοί» που τους κατηγορούσαν: φτάνει πια δεν μπορούμε άλλους οικονομικούς μετανάστες. Θέλουμε να φροντίσουμε τους δικους μας φτωχούς. (αυτοί που οι ίδιοι με την πολιτική τους τους φτώχεψαν. sic).

Για αυτό και λένε. «Να σταματήσει η μετανάστευση για να μην αυξηθούν κι άλλο οι νέοι εργάτες της ανεργίας». Η περίπτωση όλων των προαναφερθέντων αριστερών τοποθετήσεων και αλλαγών πολιτικής γραμμής στο μεταναστευτικό, πρέπει να μελετηθεί καλά από τα σημερινά κεντροδεξιά κόμματα. Πριν βρεθούν προ εκπλήξεως εν όψει ενδεχομένων εκλογών. Δεν θα εκπλαγούμε να δούμε και εδώ στην Ελλάδα ένα αναλογο φαινόμενο από αυτούς που για τόσα χρόνια άνοιγαν τα σύνορα στην ασυδοσία και το ανεξέλεγκτο του μεταναστευτικού.

Μπορούμε τα πάντα πλέον να ακούσουμε από όσους θέλουν μόνο την εξουσία . Απλά το επισημαίνω για παν ενδεχόμενο. Και για ενημέρωση πριν είναι αργά.

Previous articleΑπό το δεν πληρώνω στο δεν (αντ)έχω
Next articleΑνασχηματισμός μηδενικού …ανοίγματος
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.