Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
μασ ξαναληστευουν οι «σωτηρεσ»

ΜΑΣ ΞΑΝΑΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ «ΣΩΤΗΡΕΣ»

Λιγότεροι από τους μισούς Έλληνες εργάζονται για να καλύψουν τις ανάγκες περισσοτέρων των μισών που δεν απασχολούνται! Αυτό δείχνουν τα τελευταία στοιχεία για την άνοδο της ανεργίας και μακάρι να ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Διότι η πραγματικότητα μάλλον είναι ακόμα πιο δυσάρεστη. Υπάρχουν οικογένειες οι οποίες δεν έχουν ούτε ένα εργαζόμενο ή απασχολούμενο. Συντηρούνται από επιδόματα, συσσίτια, ίσως και μια σύνταξη που απέμεινε και προσφέρεται από τον παππού ή τη γιαγιά.

Αναρωτιέται κανείς αν είναι αυτή η Ευρώπη που ονειρεύτηκαν όσοι πίστεψαν και στήριξαν την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ. Διότι, η σημερινή ηγεσία της ΕΕ κάνει ό,τι μπορεί για να τους διαψεύσει. Είναι αυτή η ηγεσία που θέλει να επιβάλλει στην Ελλάδα το μονόδρομο της “λογικής” (κατά τη φράση της Άνγκελα Μέρκελ), η οποία κοιτώντας τα στατιστικά στοιχεία μοιάζει με τη λογική του παραλόγου.

Αλήθεια ποιους εξυπηρετεί αυτή η πολιτική λιτότητας και διάλυσης της εργασίας; Υποτίθεται ότι γίνεται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Αλλά είναι αυτή η πολιτική που διαλύει τα όποια ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας έχουν απομείνει και την καθιστά όμηρο των δανεικών – που δεν είναι αγύριστα όπως κάποιοι προσπαθούν να καλλιεργήσουν ως γενική αίσθηση στην κοινωνία και να οξύνουν τα ενοχικά σύνδρομα των Ελλήνων.

Το ότι η Ελλάδα έφτασε να μην παράγει σήμερα, δεν οφείλεται στην τεμπελιά των Ελλήνων. Ούτε στους ψηλούς μισθούς των εργαζομένων. Οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η δομή και διάρθρωση της ΕΕ δεν επιτρέπει την παραγωγή στα κράτη της περιφέρειας. Η αγροτική παραγωγή για παράδειγμα δεν είναι συμφέρουσα για πολλά προϊόντα που παράγονται με χαμηλότερο κόστος και εισάγονται αδασμολόγητα στην ΕΕ από τρίτες χώρες.

Από την άλλη, ο αναπροσανατολισμός του παραγωγικού μοντέλου καλείται τώρα να γίνει βιαίως. Τα προηγούμενα χρόνια που ο τυφώνας έρχονται, ουδείς προετοίμασε τον πληθυσμό. Τον εγκατέλειψε στη μοίρα δίνοντας του την αίσθηση πως τα λεφτά των “κουτόφραγκων” θα δίνονταν για πάντα. Έτσι, αντί για νέες καλλιέργειες, για νέες δουλειές, τα λεφτά σπαταλήθηκαν, για την ακρίβεια επέστρεψαν σε εκείνους που τα έδιναν αλλά έκαναν τα στραβά μάτια με τη μορφή πολυτελών αυτοκινήτων και άλλων καταναλωτικών προϊόντων.

Αυτοί που σήμερα προβάλλονται ως “σωτήρες” της χώρας, παραπλάνησαν και κορόιδεψαν ένα ολόκληρο λαό και τώρα επιχειρούν να τον κοροϊδέψουν δεύτερη φορά. Γιατί τα δανεικά που θα δοθούν δεν θα πάνε για ανάπτυξη. Θα επιστρέψουν και πάλι σε αυτούς (με τη μορφή τοκοχρεολυσίων) την ίδια στιγμή που θα αποκτήσουν δικαιώματα πρωτοφανή στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας για να κερδίσουν ακόμα περισσότερα.