Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
μαρξ και ολοκληρωτισμοσ

ΜΑΡΞ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε στη Γαλλία το ενδιαφέρον βιβλίο του Adre Senic με τίτλο «Το κομμουνιστικό μανιφέστο του Μαρξ μέσα από τα μάτια της ιστορίας».

Πρόκειται για ένα εκδοτικό γεγονός που έχει προκαλέσει μεγάλη πολιτική και διανοητική συζήτηση. Στις σελίδες του επιχειρείται μια λεπτομερής ακτινογράφηση λέξη προς λέξη του κομμουνιστικού μανιφέστου αποδεικνύοντας κατά το συγγραφέα ότι υπάρχει μια μορφή ολοκληρωτισμού στη σκέψη του Μαρξ. Αν και αυτός ο τελευταίος δεν είναι υπεύθυνος με παροτρύνσεις του για τους εκατομμύρια νεκρούς των Στάλιν, Μάο ή Λένιν, αν και στο κομμουνιστικό μανιφέστο δεν υπάρχουν φράσεις που να ωθούν σε μαζικές σφαγές ή γενοκτονίες, εν τούτοις μέσα από αυτό το ίδιο κείμενο αναδεικνύεται μια μορφή ανοχής σε τέτοια γεγονότα.

Η μαρξιστική προφητεία περί κατάρρευσης της καπιταλιστικής κοινωνίας, περί συνεχούς φτωχοποίησης της εργατικής τάξης με συνέπεια να απορροφηθούν οι μεσαίες τάξεις και όλοι μαζί, ως ιερή συμμαχία, να επιτεθούν στον κοινό τους εχθρό, την αστική τάξη, απεδείχθη όνειρο θερινής νυχτός.

Η δε επίσης μαρξιστική προφητεία περί της δημιουργίας μιας κομμουνιστικής κοινωνίας που θα επέτρεπε την πλήρη ανάπτυξη του καθένα, υπήρξε εκ των πραγμάτων μια καταστροφική απάτη. Κι όμως παρόλα αυτά το είδωλο του Μαρξ, παρά την πτώση του μαρξισμού, συνέχισε και συνεχίζει να γοητεύει κύκλους διανοουμένων και πολιτικούς αναλυτές.

Ο Raymond Aron μιλούσε για το θεσπέσιο του μαρξισμού που διεστράφη από την τεχνική κατάληψης της εξουσίας, δηλαδή κάτι σαν αυτό παγίδευση. Κι όμως η μελέτη του Adre Senic δείχνει ότι μέσα στο κομμουνιστικό μανιφέστο υπάρχει η ολοκληρωτική διαστροφή της εξουσίας. Γιατί δίνει στο ΚΚ το ρόλο ενός απόλυτου γνώστη της ιστορίας, μεταφέρει στο κράτος όλες τις αποφάσεις στερώντας τη δύναμη ατομικότητας του πολίτη και ελέγχει όλες τις οικονομικές δραστηριότητες.

Όλα αυτά τα στοιχεία κρύβουν τα θεμέλια ενός κρατικού ολοκληρωτισμού, ο οποίος μέσα από το κράτος θα ελέγχει τα πάντα από τη ζωή των πολιτών μέχρι και τη ζωή των παιδιών. Αυτά τα τελευταία, γίνονται έτσι ιδιοκτησία του κράτους κι αυτό αναλαμβάνει το ρόλο των γονιών τους, «το κράτος θα είναι τα πάντα γι” αυτά», κατά τα λόγια του κειμένου.

Αναγνωρίζει έτσι το κομμουνιστικό μανιφέστο ότι το ΚΚ είναι ο μόνος κάτοχος της σωτηρίας και της υγείας της ανθρωπότητας.

Αυτή η ανάλυση του αρνητικού αστού και του θετικού εργάτη, του «κακού» εκμεταλλευτή αφεντικού, διευθυντή επιχείρησης και κατόχου μέσων παραγωγής με τον «καλό» εργάτη ή Εκμεταλλευόμενο, δεν λαμβάνει υπόψιν της ούτε την κουλτούρα, ούτε τη θρησκεία, ούτε τα πάθη, τα οποία και επηρεάζουν τόσο την καθημερινότητα μας. Οι οπαδοί του Μαρξ πιστεύουν ότι το οικονομικό είναι το πρόβλημα και η λύση του και αυτό είναι αιτία τζιχαντισμού. Στη ζωή καταρρίφθηκαν όλα αυτά. Πάρα πολλοί «τζιχαντιστές» είναι πλούσιοι. Είναι καιρός ο μαρξισμός να διορθώσει την ανάγνωσή του.