Με βάση τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων είναι φανερό πως αυτοδύναμη κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει. Ευτυχώς! Οι “λευκές επιταγές” τέλειωσαν. Οι πολίτες δείχνουν να κατάλαβαν πως δεν μπορούν να επιτρέψουν σε κανένα να λαφυραγωγήσει ένα κράτος που έτσι κι αλλιώς έχει διαλύσει.

Με βάση τα ποσοστά αυτά όλη η παροχολογία των τελευταίων ημερών που επιδεικνύουν τα κόμματα είναι άνευ αντικειμένου.

Μόνον αφελείς θα μπορούσαν να πιστέψουν τον Αντώνη Σαμαρά όταν “δεσμεύεται” πως δεν θα υπάρξουν νέες περικοπές μισθών, πως θα αποκατασταθούν επιδόματα και θα επεκταθούν τα επιδόματα ανεργίας. Με ποια λεφτά θα τα κάνει όλα αυτά. Προφανώς, με τα λεφτά της ανάπτυξης όταν κι εφόσον προκύψει (το πως είναι άλλη κουβέντα – μάλλον δια μαγείας…)

Επίσης μόνον αφελείς θα μπορούσαν να πιστέψουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο να αποκλείει απολύσεις στο Δημόσιο ή να εξαγγέλλει εγγυημένο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης (αλήθεια σε μια κλίμακα διαμορφώνεται αυτό; Στα 300, 600, 1000€ το μήνα και με ποιο κόστος ζωής…)

Επίσης μόνον αφελείς θα μπορούσαν να πιστέψουν τον Αλέξη Τσίπρα να ακυρώνει το μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς νόμους, να οδηγεί τη χώρα στη δραχμή, να κρατικοποιεί τράπεζες, να βγάζει στο φως τα σκάνδαλα του Βατοπεδίου και της Siemens, να τα βάζει με τα ελληνικά ΜΜΕ και άλλα τέτοια. Όχι γιατί δεν θα έβρισκε το κουράγιο να το κάνει και την επομένη κι αυτός (όπως και όλοι οι προηγούμενοι που έκαναν παρόμοιες εξαγγελίες) θα συνθηκολογούσε. Αλλά για τον απλούστατο λόγο, επειδή δεν θα έχει χρόνο να το κάνει. Η χώρα θα καταρρέει και θα πρέπει να κάνει κάτι άμεσα, ώστε να αρχίσει να κινείται η αγορά.

Επίσης μόνον αφελείς θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι όλοι όσοι διεκδικούν την ψήφο των Ελλήνων στις 17 Ιουνίου θα είναι σε θέση να κάνουν όσα λένε, δεδομένου πως αναγκαστικά θα υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας που αναγκαστικά θα πρέπει να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους από τους οποίους εξαρτάται η χρηματοδότηση της χώρας. Χωρίς τα λεφτά των Ευρωπαίων η χώρα απλώς θα πέσει, όποιος κι αν είναι στην κυβέρνηση.

Συνεπώς, το μόνο στο οποίο μπορεί να ελπίζει κανείς είναι σε ένα πραγματικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας που θα το συμφωνήσουν κατ” αρχήν οι Έλληνες και μετά θα το συζητήσουν με τους δανειστές. Για να μείνει όμως ζωντανή η ελπίδα θα πρέπει την επομένη των εκλογών να υπάρξει κυβέρνησης εθνικής αποστολής, ικανής να αξιοποιήσει τόσο τη διάθεση της Τρόικας να συζητήσει “νέες ιδέες”, όσο και τις μεταβολές που θα επακολουθήσουν στο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό οικοδόμημα.

Previous articleΤΟ ΧΡΥΣΟ ΑΥΓΟ…
Next articleΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.